ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται!

Η ανακάλυψη θεωρήθηκε συναρπαστική και η είδηση φιγουράριζε σε όλες τις
εφημερίδες και τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων: βρέθηκε το κρεβάτι που θα μας
πετάει στο πάτωμα, όταν δεν ξυπνάμε αμέσως! Ονομάστηκε μάλιστα – και δικαίως –
«ανελέητο κρεβάτι».

Η ανακάλυψη, που ομολογώ ότι μού προκάλεσε φρίκη, ήταν μία από τις 650 ιδέες
που εκτέθηκαν εφέτος στη Διεθνή Έκθεση Εφευρέσεων της Νυρεμβέργης. Το στρώμα –
διάβαζα με απέχθεια – θα γέρνει σταδιακά μετά το κτύπημα του ξυπνητηριού και
τελικά θα ρίχνει τον άτυχο υπναρά στο πάτωμα μέσα σε τρία έως πέντε λεπτά!
Θεώρησα την ιδέα επιεικώς ατυχή και υποπτεύθηκα προς στιγμήν κάποια…
παγκόσμια εργοδοτική συνωμοσία!

«Ι hate people who sing in the morning» («μισώ τους ανθρώπους που τραγουδούν
το πρωί») γράφει η κούπα του πρωινού μου καφέ, και αντικατοπτρίζει με σαφήνεια
τα συναισθήματά μου που με δονούν κάθε πρωί. Δεν θέλω αυτές τις ευαίσθητες
ώρες ξυπνητήρια με σκληρό ήχο, απαγορεύω αυστηρά τις δυνατές φωνές, τα ανοικτά
παραθυρόφυλλα και τα έντονα φώτα από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και
χρειάζομαι τουλάχιστον τρία φλιτζάνια μαύρο γαλλικό καφέ για να έλθω σε επαφή
με το περιβάλλον! Από τις πιο ευχάριστες άλλωστε αναμνήσεις της παιδικής μου
ηλικίας ήταν πάντα το μαλακό ξύπνημα από τις μυρωδιές του πρωινού δίσκου, που
άφηνε η μαμά στο κομοδίνο μου…

Ονειρεύομαι, λοιπόν, και προσβλέπω σε έναν «εξευρωπαϊσμό» των ωραρίων μας της
χώρας μας. Και ζηλεύω την κλασική ευρωπαϊκή ή αμερικάνικη οικογένεια όπου
παίρνουν ήρεμα το πρωινό τους όλοι μαζί γύρω από το καλοστρωμένο τραπέζι,
διαβάζοντας τις πρωινές τους εφημερίδες (και μετά απορούμε γιατί δεν έχουν
κυκλοφορίες στην Ελλάδα τα πρωινά φύλλα…), και ύστερα πηγαίνουν στις
δουλειές τους σε ανθρώπινες ώρες.

Γιατί η λαϊκή σοφία το ξέρει από καιρό: η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται!