Έτσι ξεγέλασαν τους Γάλλους

Σιράκ – Μπους. Οι ΗΠΑ άφησαν τη Γαλλία να νομίζει ότι παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο

Η συζήτηση για το Ιράκ στα Ηνωμένα Έθνη δεν ήταν τόσο μια διπλωματική μάχη όσο
μια σύνθετη διαπραγμάτευση όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες άφησαν τη Γαλλία να
νομίζει πως παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο ώστε να περάσουν πιο εύκολα το ψήφισμά
τους.

Τα πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα του γαλλικού Τύπου, που αναπαράγονταν και σε άλλες
ευρωπαϊκές χώρες, μιλούσαν για συγκρούσεις του προέδρου Μπους με τον Ζακ
Σιράκ, ενώ η «Φιγκαρό» έφτασε στο σημείο να γράψει ότι «το Παρίσι απέτρεψε
έναν προληπτικό πόλεμο». Η εντύπωση που δινόταν επί ένα μήνα ήταν ότι η Γαλλία
υπερασπιζόταν τους διεθνείς νόμους για λογαριασμό της διεθνούς κοινότητας που
ανησυχούσε για τους πολεμοχαρείς τόνους της Αμερικής.

Μυστικά και ψέματα

Η αλήθεια είναι αρκετά διαφορετική. Σύμφωνα με τη «Χέραλντ Τρίμπιουν», οι
Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν στις αρχές Σεπτεμβρίου ότι ο ευκολότερος τρόπος
να υιοθετηθεί το ψήφισμα που ήθελαν από το Συμβούλιο Ασφαλείας ήταν να αφήσουν
τη Γαλλία να παίξει τον υπερασπιστή της λογικής. Γνώριζαν από την αρχή ότι δεν
αντιτάσσεται στη χρήση στρατιωτικής δύναμης εναντίον του καθεστώτος του Σαντάμ
Χουσεΐν. Όπως γνώριζαν επίσης ότι θα εκμεταλλευόταν αυτή την ευκαιρία για να
ανακτήσει το μειωμένο διεθνές της κύρος και να ενισχύσει τη θέση της στη Μέση
Ανατολή εις βάρος της Γερμανίας, που είχε αναδειχθεί τα δύο τελευταία χρόνια
σε κορυφαίο διπλωματικό παίκτη της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Για να μπορέσει η Γαλλία να ξανακερδίσει επιρροή στον κόσμο, σύμφωνα με αυτό
τον αμερικανικό τρόπο σκέψης, οι Γάλλοι έπρεπε να εμφανιστούν ως ανεξάρτητοι
αλλά όχι ως δημιουργοί εμποδίων. Η Γαλλία έπρεπε, λοιπόν, να μη ρισκάρει να
εμφανισθεί ως ταραχοποιός, του οποίου η άκαμπτη στάση θα μπορούσε τελικά να
προστατεύσει τον Σαντάμ Χουσεΐν. «Εάν όλα αυτά έγιναν για να μπορεί ο Σιράκ να
το παίζει γκωλιστής, ας είναι…» είπε Αμερικανός αξιωματούχος που γνωρίζει το
θέμα.

Έτσι, μετά την ομόφωνη υιοθέτηση του ψηφίσματος από το Συμβούλιο Ασφαλείας, οι
Γάλλοι μπορούν να ισχυρίζονται ότι χάρη στην αποφασιστική τους στάση δεν
υπάρχει πουθενά στο κείμενο αναφορά σε αυτόματη χρήση βίας.