ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ «Το Όσκαρ δεν είναι η καραμέλα μου»

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μπροστά από τον προσφυγικό καταυλισμό που έστησε ο Γιώργος Πάτσας στην «ελεύθερη ζώνη» του λιμανιού της Θεσσαλονίκης

Τα 36.000.000 ευρώ που θα στοιχίσει η νέα κινηματογραφική τριλογία του Θόδωρου
Αγγελόπουλου του δίνουν την ευκαιρία να «χτυπάει» για τη δεύτερη ταινία του τη
Μισέλ Φάιφερ – ο Ηλίας Κοτέας είναι σίγουρος – αλλά και να… σνομπάρει τα
Όσκαρ, προτιμώντας το Φεστιβάλ των Καννών, όπου και θα κάνει πρεμιέρα «Το
λιβάδι που δακρύζει»…

Άλλη μια φορά ο Τεό έκλεψε την παράσταση στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης,
παρουσιάζοντας το εντυπωσιακό σκηνικό που έχει κτίσει ο Γιώργος Πάτσας στην
«ελεύθερη ζώνη» του λιμανιού της συμπρωτεύουσας.

Ποια είναι η αγωνία του δημιουργού σ’ αυτή την τριλογία;

«Για το πέρασμα του χρόνου… Τι έμεινε από τον 20ό αιώνα και με τι γεύση
αρχίζει ο 21ος. Τι έγιναν τα κινήματα, οι ιδέες, οι συγκρούσεις, τα όνειρα της
ανθρωπότητας».

Και, πιο απλά;

«Το ταξίδι μιας γυναίκας, της Ελένης, στη ζωή από 3 έως 90 χρόνων. Η δύναμη
ενός έρωτα που διασχίζει τον χρόνο, τα ιστορικά γεγονότα και στο τέλος νικάει,
καθώς η γυναίκα σε βαθιά γεράματα ξανασυναντάει το αγόρι που έχει γνωρίσει σε
ηλικία τριών χρόνων» ανέφερε, θυμίζοντάς μας το απόσπασμα του Αποστόλου Παύλου
«η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει», που τόσο σοφά είχε μελοποιήσει ο Πράισνερ στο
«Μπλε» του Κισλόφσκι…

Και μετά τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, θα βάλετε εμπρός για Όσκαρ ξένης
ταινίας;

«Τα Όσκαρ δεν νομίζω ότι είναι η καραμέλα μου… Το τρίτο φιλμ θα κλείνει στη
σημερινή Νέα Υόρκη – μετά την 11η Σεπτεμβρίου, πιθανόν… – και θα είναι ένα
φιλμ όπου θα κυριαρχεί το φανταστικό. Σε αντίθεση με το πρώτο, που έχει μορφή
αρχαίας τραγωδίας, και το δεύτερο, που θα είναι ένα ρόουντ μούβι… Τα τρία
φιλμ θα έχουν αναφορές στον Θηβαϊκό Κύκλο και φιλοδοξούν να καλύψουν την
ανθρώπινη αγωνία μέσα στον 20ό αιώνα».

Η πρώτη ταινία θα ολοκληρωθεί στις επόμενες 10 εβδομάδες – ξαναρχίζει
γυρίσματα τη Δευτέρα, ημέρα απονομής των Κρατικών Βραβείων… – και η ιστορία
της εξελίσσεται μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, με το 1,5 εκατ. προσφύγων
στην ταλαίπωρη Ελλάδα των 5 εκατ. Τελειώνει στη Τασκένδη, το ’53, λίγο πριν
από τον θάνατο του Στάλιν. Η δεύτερη ταινία – με γυρίσματα σε Σιβηρία, Μόσχα,
Ουγγαρία, Ιταλία, Γαλλία – θα φτάνει μέχρι το ’74, τέλος του πολέμου του
Βιετνάμ. Όσο για την τρίτη, θα καταλήγει στη Νέα Υόρκη και το Τορόντο. Οι
γλώσσες που θα ακούγονται στα τρία φιλμ είναι Ελληνικά, Ρωσικά, Αγγλικά,
Ιταλικά, Γαλλικά, Εβραϊκά…