ΤΑΣΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ Το Ταμ Ταμ «καλεί» τη ζωγραφική

«Συμμετέχουν οι…». Ο μεγάλος πίνακας του Τάσου Παυλόπουλου, με «αντιγραφές» γνωστών έργων τέχνης, που εκτίθεται στην Γκαλερί Καλφαγιάν ως έργο τέχνης και ως χάρτινη ταπετσαρία στους τοίχους

Η τέχνη είναι σκανδαλιάρα. Είναι και πολλά άλλα πράγματα. «Παγίδα» – για τους
καλλιτέχνες – ερωτικά γλιστερή και ορεκτική σαν μπανάνα, μύωψ, ληγμένη
κονσέρβα για πέταμα, παραμύθι, αναρχική, αμαρτωλή. Τι ωραία που είναι η τέχνη.
Κοιτάξτε, λέει ο Τάσος Παυλόπουλος, ένα παλιότερο σκίτσο με τον επιδειξία που
ανοίγει το παλτό του και φανερώνει το μυστικό του. Το παλτό είναι ολόκληρο
φοδραρισμένο με πίνακες ζωγραφικής. Από Πικάσο μέχρι Θεόφιλο.

Πριν ανεβεί στις πρώτες θέσεις της ζήτησης του χρηματιστηρίου της τέχνης, ο
ζωγράφος Τάσος Παυλόπουλος κυκλοφορούσε χρόνια σαν τον επιδειξία στα σκοτεινά
στενά, στις γκαλερί και στα μπαρ, έτοιμος να αιφνιδιάσει με τα τολμηρά
πειράγματα και τις αποκαλύψεις του, τα αποκαλυπτικά σκίτσα και τους πίνακές
του, που περνούσαν κάτω από τη μύτη της επίσημης κουλτούρας χάρη σ’ ένα
διασκεδαστικό καμουφλάζ. Κάτι από Καραγκιόζη, κάτι από τη νοσταλγία του
αθυρόστομου, κάτι από την παιδική φαντασία του Γκαούρ-Ταρζάν, κάτι από την
τέχνη του δρόμου με τα συνθήματα, την ποπ αρτ με τα ζωηρά χρώματα. Κανείς δεν
έδινε ιδιαίτερη σημασία σ’ αυτό τον νέο καλλιτέχνη, τον προικισμένο, γεμάτο
ιδέες γραφίστα που θα μπορούσε να βγάζει χρήμα με ουρά, εκμεταλλευόμενος το
ταλέντο του, ενώ επέμενε σε μια ελευθερία του περιθωρίου, στις ταβέρνες με τις
σωστές τηγανητές πατάτες κι όχι τα γεύματα στο «Ιντεάλ», και πλήρωνε τους
λογαριασμούς του στο μπαρ εις είδος, σαν τους παλιούς πλανόδιους στιχουργούς
της ταβέρνας.

Οι καιροί άλλαξαν. Τα εννοιολογικά έργα τέχνης, τα έργα που μπαίνουν στην
πρίζα, κούρασαν τον κόσμο, η άγρια και αυθόρμητη φωνή του Παυλόπουλου και τα
σχέδια που τα ονομάζει σχεδίες μπήκαν στις συλλογές. Όχι μόνο γιατί κάθε εποχή
και κάθε κοινωνία έχει ανάγκη από τον γελωτοποιό καλλιτέχνη που θα φανερώσει
τις αδυναμίες της, τη λαιμαργία, τη μίμηση, αλλά και για έναν άλλο λόγο:

Γιατί ο Παυλόπουλος είναι ένας καλλιτέχνης που ξέρει να ζωγραφίζει. Που μπορεί
να μένει ακόμα στο ενοίκιο. «Αγαπώ τη ζωγραφική. Προσπαθώ να κάνω ωραίους
πίνακες. Μου κάθεται στο στομάχι η σύγχρονη παρακμή της ζωγραφικής, ότι όλα τα
θεώρησαν πατάτες και συναγωνίζονται προς θα κάνει τις πιο πολλές».

Μας προσκαλεί λοιπόν σε μια έκθεση-έκπληξη, στην γκαλερί-διαμέρισμα των
Καλφαγιάν, που έχει τίτλο «Συμμετέχουν οι…» κι αποτελείται από έναν μεγάλο
πίνακα 5 Χ 2,80 μ. Μέσα σ’ αυτόν, με μια απίστευτη δαπάνη χρόνου, έχει
ζωγραφίσει έναν πίνακα του Πικάσο, έναν Λεζέ, Μοντριάν, Μιρό, Γουόρχολ,
Ακριθάκη, Μοντιλιάνι, Ματίς, Βελάσκεθ, Μάλεβιτς, Γκογκέν, Λίχτενσταϊν,
Μαγκρίτ, Ντε Κίρικο, Βαν Γκογκ, Θεόφιλο κ.ά., συνολικά 33 πίνακες.

«Αν με ρωτήσετε τι κάνεις μ’ αυτό το έργο, θα σας πω δείχνω ότι ξέρω να
ζωγραφίζω και θέλω να το δείξω μια φορά, παίζοντας και αλλάζοντας ρόλους.
Αμφισβητώ τον εαυτό μου – είναι σαν να λέω κοιτάξτε τι ωραία που είναι η
τέχνη, ίδια ταπετσαρία. Και το κάνω παίζοντας ρόλους, βρίζοντας. Είναι ένα
δυναμικό φτύσιμο κατάμουτρα στους άλλους».

Και πράγματι, ολόκληρη η γκαλερί θα είναι «ταπετσαρισμένη» ή «αφισαρισμένη»,
αν προτιμάτε, από το ταβάνι ως το πάτωμα με την αναπαραγωγή του πίνακα σαν να
ήταν αντικείμενα στο χαρτί. Θα υπάρχουν και τέσσερα μεγάλα έργα με τυπικά
αυτοσαρκαστικά θέματα του Παυλόπουλου («Ο νέος πρωταθλητής της τέχνης», «Ο
κριτικός της τέχνης», «Η κατοικία», «Το χαρακίρι»), ενώ στη Θεσσαλονίκη, στην
Γκαλερί Καλφαγιάν, θα εκτεθούν δώδεκα μικρότερα.

Ένα βιβλίο – δελτίο ταυτότητας

Τι είναι το Ταμ Ταμ; Κατ’ αρχήν είναι ένας ήχος της ζούγκλας. Ένα μέσο
επικοινωνίας. Ήταν και όνομα ενός αναψυκτικού πριν εκτοπισθεί από την Κόκα
Κόλα. Το «Ταμ ταμ» είναι ένα βιβλίο με 970 μαυρόασπρα σχέδια του Παυλόπουλου
(καλά διαβάσατε, 970) από το 1986 μέχρι σήμερα. «Μέσα σ’ αυτό βγάζω τα σωθικά
μου, και τα πιστεύω μου και τις κακίες και τον εαυτό μου. Το βιβλίο είναι το
δελτίο ταυτότητάς μου. Δεν μπορώ να το πω με λόγια. Είναι σχέδια για μένα,
ιδέες, σημειώσεις, προσχέδια».

Εσείς με τι είστε; Με το Ταμ Ταμ ή την Κόκα Κόλα; Το Ταμ Ταμ είναι ένα σύμβολο
της εποχής της αθωότητας, η Κόκα Κόλα της παγκοσμιοποίησης, της σύγχρονης
εξουσίας, που όλοι θέλουν να γίνουν μεγάλοι. Είμαι, αισθάνομαι και θέλω να
είμαι στο περιθώριο. Πιστεύω στο περιθώριο. Είναι θέμα ελευθερίας, νοσταλγίας
και επικοινωνίας με το σύγχρονο γίγνεσθαι. Έτσι σκέφτομαι. Αυτό υπάρχει μέσα
μου. Μπορεί να είναι λίγο αναχρονιστικό, αλλά είναι ωραίο και διασκεδαστικό.
Κάτω τα χέρια, μακριά από μένα», καταλήγει, και στον νου μάς έρχεται η εικόνα
εκείνη του Ζορό με τη μάσκα, με την οποία εισέβαλε πριν από 15 χρόνια ο
Παυλόπουλος στη σκλαβωμένη εικαστικά Αθήνα.

INFO

Έκθεση «Ταμ Ταμ», στην Γκαλερί Καλφαγιάν (Καψάλη 6, τηλ.:
210.7217.679), έως 7 Δεκεμβρίου. Στη Θεσσαλονίκη (Προξένου Κορομηλά 43), 16
Νοεμβρίου έως 14 Δεκεμβρίου.

Έκδοση «Ταμ Ταμ». Εισαγωγή: Γιώργος Τζιρτζιλάκης. Εκδόσεις Οίστρος
(τηλ.: 210.8816.096), σελ. 991, Τιμή: 35 ευρώ.