Πολλά ρεύματα …φυσούν στον ΣΥΝ

Τι πιστεύει ο ΣΥΝ για την Κεντροαριστερά; Ποιοι την θέλουν και ποιοι την
απορρίπτουν; Ενδεχομένως, το να εξηγήσει κανείς πώς λειτουργεί το βελγικό
συνταγματικό μοντέλο είναι πιο εύκολο.

Αυτήν τη στιγμή, πάντως, ο ΣΥΝ προβάλλει προς τα έξω μια εικόνα ομοφωνίας:
«Αλλάξτε τον εκλογικό νόμο, για να υπάρχει μια βάση συζήτησης», είπε ο Νίκος
Κωνσταντόπουλος και όλες οι τάσεις στο κόμμα συμφώνησαν.

Στην Κουμουνδούρου πιστεύουν ότι έχει αρχίσει η προεκλογική περίοδος. Ακόμα
και εκείνοι που δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι ένα
μεγάλο κομμάτι της εκλογικής βάσης τού ΣΥΝ αντιμετωπίζει ευνοϊκά τις
συνεργασίες. Δεν θέλουν, λοιπόν, να χρεωθούν οι ίδιοι την αποτυχία του
διαλόγου. Από την άλλη, οι εκσυγχρονιστές χαρακτηρίζουν την τελευταία επίθεση
φιλίας του ΠΑΣΟΚ άνευ ουσίας. «Χωρίς συγκεκριμένη πρόταση, αισθάνομαι ότι με
κοροϊδεύουν», έλεγε ένα προβεβλημένο στέλεχος.

Παρά την ομοψυχία, πάντως, υπάρχουν σημαντικές διαφορές με μόνιμο χαρακτήρα.
Αυτό που κυρίως διακρίνει τις τάσεις είναι η στάση τους απέναντι στην
Κεντροαριστερά. Η «ανανεωτική συσπείρωση» (Παπαγιαννάκης, Κουναλάκης,
Μαργαρίτης) προκρίνει ως στρατηγική επιλογή του κόμματος τη συγκρότηση ενός
κεντροαριστερού πόλου, στον οποίο ο ΣΥΝ θα συμμετάσχει ως κυβερνητικός
εταίρος. Σε συμμαχία με αυτή την τάση βρίσκεται η κ. Δαμανάκη.

Η «παρέμβαση», δηλαδή οι λεγόμενοι προεδρικοί (Πιτσιόρλας, Παπαδημούλης,
Λυκούδης) δεν διαφωνεί με αυτήν τη στρατηγική, υποστηρίζει όμως πως για την
ώρα είναι ανέφικτη. Στην αντίθετη όχθη υπάρχει το αριστερό ρεύμα (Αλαβάνος,
Λαφαζάνης, Βούτσης). Η στρατηγική επιλογή που αντιτάσσει είναι η δημιουργία
ενός αριστερού πόλου, γύρω από τον οποίο θα συσπειρωθούν όλες οι αριστερές
δυνάμεις. Η συμμετοχή στη διακυβέρνηση δεν είναι σκοπός, εκτός αν γίνει από
θέση ισχύος και με προϋπόθεση την ενότητα της Αριστεράς.

Πέρα από αυτό υπάρχουν και διαφορές πέρα και πάνω από τις τάσεις. Σε ό,τι
αφορά το θέμα της Κεντροαριστεράς, π.χ, υπάρχουν εκσυγχρονιστές που λένε πρώτα
ο πολιτικός στόχος, όπως ο κ. Κουναλάκης, και άλλοι που δίνουν προτεραιότητα
στο κόμμα, όπως ο κ. Μαργαρίτης. Ένας καλόπιστος παρατηρητής στην τελευταία
Κεντρική Επιτροπή θα μπορούσε να διακρίνει ανάλογες συμπεριφορές στο «ρεύμα»
και τους «προεδρικούς».