Οι δισταγμοί ενός πρωθυπουργού

Η βρετανική κυβέρνηση αμφιταλαντεύεται τόσο καιρό όσον αφορά το κυνήγι που
είναι αδύνατον να γνωρίζει κανείς μετά βεβαιότητας αν η φετινή περίοδος
κυνηγιού αλεπούδων στην Αγγλία και την Ουαλία, που ξεκίνησε πρόσφατα, θα είναι
και η τελευταία.

Η διάρκεια της αναποφασιστικότητας του Τόνι Μπλερ αποτελεί δείγμα του σταθερού
του φόβου μη τυχόν ενοχλήσει κάποιους ψηφοφόρους – εν προκειμένω, το
επονομαζόμενο επαρχιακό κίνημα. Ο Βρετανός πρωθυπουργός μοιάζει να έχει
απόλυτη συναίσθηση του πολιτικού κινδύνου που θα ενείχε κάτι τέτοιο, όχι όμως
και της σχέσης ανάμεσα στον δισταγμό του να θεσμοθετήσει μια απλή απαγόρευση
και στη ρητορική του περί φιλελεύθερης ανοχής. Θα έπρεπε να φανεί θαρραλέος
και να ξεπεράσει σε πονηριά τους επικριτές του.

Ο αληθινά φιλελεύθερος πολιτικός οφείλει να αναγνωρίζει ότι πρέπει να
επιτρέπεται στους άλλους να κάνουν πράγματα τα οποία η πλειονότητα
αποδοκιμάζει, με την προϋπόθεση να διατηρείται χονδρικά η ισορροπία της
ζημίας.