Παζάρι Βρυξελλών – Άγκυρας

Μια αλυσίδα από προϋποθέσεις, που όλες μαζί συνιστούν και ένα πακέτο θεμάτων,
συνοδεύει την τελική φάση της απόπειρας του ΟΗΕ να προωθήσει τη λύση του
Κυπριακού: από τη συμφωνία για τον ευρωστρατό μέχρι τις τουρκικές εκλογές και
από τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Κοπεγχάγης για την Τουρκία μέχρι την
επιχείρηση των Αμερικανών κατά του Σαντάμ Χουσεΐν, όλα έχουν μια άμεση σύνδεση
με τη δυνατότητα να δοθεί τέλος στο πολιτικό πρόβλημα της Κύπρου πριν από την
ένταξη του νησιού.
Όπως λέγεται χαρακτηριστικά στο υπουργείο Εξωτερικών, το «Κυπριακό είναι η
ομπρέλα και κάτω απ’ αυτήν θα μπει το πακέτο». Η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά από
αύριο – με τις τουρκικές εκλογές. Η εκτίμηση των Βρυξελλών είναι πως όλα
παίζονται σ’ αυτές τις κάλπες – αλλά ότι φαβορί εξακολουθούν να είναι το
μουσουλμανικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του κ. Ερντογκάν και το
σοσιαλδημοκρατικό Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) του κ. Μπαϊκάλ. Στην Άγκυρα οι
φήμες οργιάζουν ότι μπορεί να δύο κόμματα να συνασπισθούν σε κυβέρνηση – κάτι
που θα ήταν προς το συμφέρον όλων, καθώς το κεμαλικό κόμμα θα προσέφερε στους
ισλαμιστές την απαραίτητη νομιμοποίηση και θα καθησύχαζε τις ανησυχίες του
στρατεύματος.
Υπόσχεση Κομισιόν. Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα δυσαρεστούσε καθόλου την
Αθήνα – όπως άφησε σαφέστατα να εννοηθεί ο Κώστας Σημίτης, μιλώντας την
περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες. Είπε, μάλιστα, πως ενδέχεται και ο κ.
Ερντογκάν να έρθει στην Αθήνα. Η Κομισιόν, από την άλλη πλευρά, έχει
διαμηνύσει με ξεκάθαρο τρόπο σε όλους τους ενδιαφερομένους στην Άγκυρα πως εάν
υπάρξει θετική συμβολή στην επίλυση του Κυπριακού, οι 15 ηγέτες της Ένωσης «θα
μπορούσαν να αλλάξουν γνώμη» και να δώσουν ημερομηνία έναρξης ενταξιακών
διαπραγματεύσεων στην Τουρκία.
Παρίσι – Βερολίνο. Κάπου εδώ αρχίζουν οι ανησυχίες του Πρωθυπουργού και
του Μεγάρου Μαξίμου. Μέχρι στιγμής, όπως λέγεται, «μόνο δυόμισι χώρες
συμφωνούν να τους δοθεί ημερομηνία: η Ελλάδα, η Βρετανία και (με μισή καρδιά)
η Γερμανία». Έτσι, στις συναντήσεις που θα έχει αυτή την εβδομάδα ο Κώστας
Σημίτης στο Παρίσι (μαζί με τον κ. Παπανδρέου) και στο Βερολίνο, δεν πρόκειται
απλώς να «σφραγίσει» την ένταξη της Κύπρου. Αλλά και θα επισημάνει πως ένα
θετικό μήνυμα στην Τουρκία θα σημαίνει ταυτόχρονη αύξηση των πιθανοτήτων
επίλυσης του Κυπριακού.
Από τις επαφές, πάντως, που έχει μέχρι στιγμής ο Γιώργος Παπανδρέου με τους
ομολόγους του της Ένωσης, τα σημάδια δεν είναι ενθαρρυντικά. Για εντελώς
διαφορετικούς λόγους, η «ελληνική εκστρατεία» έχει έναν απροσδόκητο σύμμαχο –
τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι οποίες, θέλοντας να εξασφαλίσουν την αμέριστη
στήριξη της Τουρκίας στην υπόθεση του Ιράκ, πιέζουν σθεναρά την Ευρώπη να
δώσει στην Τουρκία «κάτι».













