Τα καθημερινά θέματα παγίδα σε Σημίτη

Ο Κώστας Σημίτης θα περάσει τριάντα από τις επόμενες σαράντα ημέρες στο
εξωτερικό ή ασχολούμενος με εξωτερικά θέματα. Ο Πρωθυπουργός πάει Λονδίνο,
Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη, ενώ θα δεχθεί άλλους Ευρωπαίους ηγέτες στην Αθήνα.
Τελευταίος σταθμός για φέτος, η Σύνοδος Κορυφής της Κοπεγχάγης.

Στο Μέγαρο Μαξίμου επισημαίνουν ότι «έρχεται ένας χειμώνας μεγάλων θεμάτων».
Στην ατζέντα του Πρωθυπουργού κυριαρχούν θέματα όπως η διεύρυνση, το Κυπριακό,
ο ευρωστρατός, η πολιτική ρευστότητα στην Τουρκία, ο επερχόμενος πόλεμος στο
Ιράκ και, βεβαίως, η προετοιμασία της ελληνικής προεδρίας του 2003. Πρόκειται
για ζητήματα που συνδέονται μεταξύ τους και αλληλοεπηρεάζονται. Στενός
συνεργάτης του Κώστα Σημίτη έλεγε χαρακτηριστικά ότι «δεν θυμάμαι τα τελευταία
επτά χρόνια να υπήρξε συγκυρία με τόσο πολλούς και διαφορετικούς αστάθμητους
παράγοντες».

Από μια πλευρά είναι πολιτικό ευτύχημα να συμβαίνει αυτό τον χειμώνα
2002-2003. Ο Κώστας Σημίτης οδεύει προς το φινάλε της δεύτερης θητείας του.
Τόσο ο ίδιος όσο και το πρωθυπουργικό σύστημα που τον υποστηρίζει, έχει πλέον
ένα απόθεμα αυτοπεποίθησης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής (αφού τα παθήματα
τύπου Ιμιών και Οτζαλάν έγιναν μαθήματα), αλλά και ένα δίκτυο γνωριμιών μεταξύ
των Ευρωπαίων ηγετών. Η «ξηρότητα» χαρακτήρα του Πρωθυπουργού είναι γνωστή,
αλλά αν ο Κώστας Σημίτης θέλει, μπορεί να είναι εγκάρδιος – ακόμη και με τον
Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ακόμη περισσότερο: στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου ο
Σημίτης έχει βρει έναν υπουργό Εξωτερικών που λύνει – δεν προκαλεί –
προβλήματα. Από την άποψη αυτή, τον χειμώνα, που έρχεται ο Σημίτης μπορεί να
επιχειρήσει να αφήσει τη σφραγίδα του σε κάποια θέματα – αρχής γενομένης από
το Κυπριακό. Άλλωστε, η δεύτερη θητεία είναι ακριβώς η στιγμή που οι ηγέτες
παύουν να ασχολούνται με τα «μικρά» θέματα εσωτερικής πολιτικής και κοιτούν
μακριά στα «μεγάλα», από τα οποία θα κριθεί η υστεροφημία τους. Τούτο είναι
γενικό φαινόμενο. Δεν είναι τυχαίο που ο βρετανικός Τύπος απευθύνει έκκληση
στον Μπλερ, «Τόνι, γύρνα σπίτι». Ο Μπλερ, τον οποίο συναντά ο Σημίτης τη
Δευτέρα, ασχολείται με το Ιράκ και όχι με το βρετανικό σύστημα υγείας.

Κύπρος και αγρότες. Κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Οι ηγέτες
συνομιλούν για τα «μεγάλα», αλλά οι πολίτες κρίνουν τις κυβερνήσεις από τα
«μικρά». Τούτο είναι σε γνώση του Μεγάρου Μαξίμου. Η ένταξη της Κύπρου στην
Ε.Ε. θα είναι πολιτικός θρίαμβος για τον Κώστα Σημίτη, αλλά θα απασχολήσει
στιγμιαία τους εξαγριωμένους αγρότες της «μεσαίας Ελλάδας» που στο ΠΑΣΟΚ τη
βλέπουν ως «μπλε τρύπα» ή τους Θεσσαλονικείς που έχουν να λένε ότι «εδώ και
έξι χρόνια ο Σημίτης έρχεται κάθε Σεπτέμβριο να εξαγγείλει τα ίδια έργα».

Το πού πάσχει η κυβέρνηση φαίνεται από τις ποιοτικές έρευνες – τα γνωστά
φόκους-γκρουπς – οι οποίες γίνονται για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ. Η ελληνική
κοινωνία συνεχίζει να δυσφορεί για τα άθλια εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων,
για την ακρίβεια που έφερε το ευρώ και το κόστος των φροντιστηρίων που
συνεχίζουν να επιβαρύνουν τα νοικοκυριά, για το κυκλοφοριακό και την
καθημερινότητα.

Ο συνδυασμός «μικρών» και «μεγάλων» είναι το αγκάθι της ατζέντας Σημίτη φέτος
τον χειμώνα. Κορυφαίος υπουργός έλεγε ότι «μόνο με τα μεγάλα θέματα δεν
κερδίζονται οι εκλογές». Η επισήμανση έγινε στις αρχές της νέας πολιτικής
περιόδου, με αναφορά κυρίως στις κυβερνητικές επιτυχίες στην τρομοκρατία και
το συμμάζεμα του 2004, το οποία είναι άλλα δύο «μείζονα» που θα απασχολήσουν
καθ’ υπερβολήν τον Κώστα Σημίτη, ενώ δεν θα επηρεάσουν σημαντικά τη ζωή των
πολιτών. Την πολιτική αυτή αντίφαση καλείται να λύσει το ΠΑΣΟΚ τον χειμώνα
2002-2003.