Ο Νοέμβρης των αποφάσεων

Ο Νοέμβριος για τους αγρότες είναι ο μήνας που αρχίζει η συγκομιδή του
ελαιοκάρπου. Για το ΚΚΕ και το ΔΗΚΚΙ θα είναι ο μήνας των αποφάσεων. Θα
κατέλθουν ή όχι μαζί στις εκλογές;

Παπαρήγα – Τσοβόλας. Είναι οι συνομιλητές για μια ευρύτερη συνεργασία εν όψει των προσεχών εκλογών

Και στα δύο κόμματα οι απόψεις διίστανται. Ορισμένοι εκτιμούν ότι η συνεργασία
στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές δεν απέδωσε όσο αρχικώς είχε
προβλεφθεί, αλλά αυτή η άποψη δεν είναι και η πλειοψηφική. Αυτό που έχει
ωριμάσει ως άποψη και στους δύο πολιτικούς χώρους είναι η ιδέα – και αυτό
ασπάζονται και οι ηγεσίες – της συνεργασίας στις βουλευτικές εκλογές.

Αυτή η «συνύπαρξη» μπορεί να πάρει και τη μορφή κοινών ψηφοδελτίων. Αν και
εκείνο που προέχει – όπως πιστεύουν – είναι η κοινή δράση, αυτόν τον καιρό,
των δύο κομμάτων. Κάτι που σχεδιάζουν να συνεχισθεί ως τις εκλογές, πάνω σε
διάφορα θέματα, με πρώτο, όπως προγραμματίζουν, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Νέα προσπάθεια. Ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ Δημήτρης Τσοβόλας σε προσεχή επαφή
του με τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα προτίθεται να θέσει το θέμα
μίας ευρύτερης συνεργασίας, που θα περιλαμβάνει και τον ΣΥΝ. Και θα επισημάνει
πως θα ήταν λάθος να μη γίνει μία προσπάθεια απεγκλωβισμού του κόμματος αυτού
από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο επιχειρεί να διαμορφώσει κοινά ψηφοδέλτια με τον
Συνασπισμό στις προσεχείς εκλογές.

Στο μεταξύ, στο Κομμουνιστικό Κόμμα ετοιμάζονται για έναν μεγάλο διάλογο για
το πώς πήγαν στις εκλογές και γιατί. Ο διευθυντής του «Ριζοσπάστη» Δημήτρης
Κουτσούμπας μάλιστα δείχνει να διαπερνά τις επιφανειακές αναλύσεις. «Δεν
δικαιολογούνται», υποστηρίζει, «παραδείγματος χάριν, τόσο μεγάλες διακυμάνσεις
από πόλη σε πόλη, από νομό σε νομό, από δήμο σε δήμο. Μαζί με τις
αντικειμενικές αιτίες και λόγους που πρέπει οπωσδήποτε να εξετασθούν, να
μελετηθούν και να συνυπολογισθούν, οφείλουμε να εξετάσουμε δημιουργικά όλες
τις πλευρές αυτής της δύσκολης και σύνθετης μάχης, να προβληματισθούμε για τη
δουλειά μας, την ιδεολογική, την πολιτική, τη μαζική, την οργανωτική δουλειά
μας, στους συγκεκριμένους χώρους γενικότερα. Να εξετάσουμε τη δράση μας όλο το
προηγούμενο διάστημα, τις διεργασίες μέσα στο κίνημα, το μέγεθος και τον τρόπο
της προώθησης της πολιτικής του κόμματος στην καθημερινή δουλειά, της
προώθησης της πολιτικής των συμμαχιών και τόσα άλλα».

Εκείνο, πάντως, που ως κοινό συμπέρασμα προκύπτει στις αναλύσεις του ΚΚΕ, του
ΔΗΚΚΙ αλλά και του ΣΥΝ είναι ότι και στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές
καταγράφηκε ενίσχυση των εκλογικών ποσοστών – αθροιστικά – του ΠΑΣΟΚ και της
Ν.Δ.

Μάλιστα, η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα μιλώντας σε συντρόφους της
από την πρώτη στιγμή που άνοιξαν οι κάλπες επισήμανε ότι αν και υπάρχει
δυσαρέσκεια προς το ΠΑΣΟΚ, αυτή δεν διοχετεύθηκε αριστερότερα αλλά προς τη
Ν.Δ. ή «σε διάφορα αναχώματα».

Στελέχη του ΚΚΕ λένε για το ίδιο ζήτημα πως στις εθνικές εκλογές, επειδή είναι
βέβαιο ότι θα υπάρξει μεγαλύτερη πόλωση, «το πρόβλημα αυτό γίνεται σοβαρότερο
και από πλευράς εκλογικών ποσοστών, αλλά και από πλευράς λαϊκών αγώνων και
συσχετισμών».

Και άλλο ζήτημα.Υπάρχει όμως και ένα άλλο ζήτημα που έχουν να λύσουν τα
δύο κόμματα. Για παράδειγμα, έχουν να αποφασίσουν τι θα κάνουν με μία σειρά
από κορυφαίες προσωπικότητες της Αριστεράς και του ευρύτερου δημοκρατικού
χώρου, κυρίως αν αυτές θα μπορούσαν να πλαισιώσουν τα ψηφοδέλτια. Υπάρχει –
και ποιος – ρόλος για τον Μανώλη Γλέζο, που πήρε ένα καλό εκλογικό ποσοστό
στις νομαρχιακές εκλογές; Θα μπορούσε να αξιοποιηθεί – και πώς – ο
Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης; Υπάρχει η δυνατότητα για έναν δίαυλο
επικοινωνίας με τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Αναστάσιο Πεπονή; Τι θα γίνει με
την ΚΕΔΑ (Κίνηση για την Ενότητα στη Δράση της Αριστεράς) και τα στελέχη της,
τους πρώην βουλευτές Μήτσο Κωστόπουλο και τον Γιάννη Θεωνά ή τον Μάκη Κοψίδη;
Πόσο μπορεί να αξιοποιηθεί ο Κώστας Κάππος, ο οποίος έφυγε το ’89 χωρίς ποτέ
να απομακρυνθεί από τον ευρύτερο χώρο του ΚΚΕ; Ποια ανοίγματα μπορεί να γίνουν
απέναντι σε ανθρώπους που κάποια στιγμή διαφοροποιήθηκαν από το ΚΚΕ,
παραμένοντας όμως στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς (π.χ. Νάντια Βαλαβάνη);

Είναι ερωτήματα στα οποία θα πρέπει να δοθούν σύντομα απαντήσεις από τα δύο κόμματα.