Μνήμες και μαθήματα

Η Καρολάιν Κέννεντυ και ο Σεργκέι Χρουστσώφ συναντήθηκαν την Κυριακή στη
Βιβλιοθήκη Τζων Φ. Κέννεντυ, 40 χρόνια μετά την κουβανική κρίση των πυραύλων.

Βοστώνη, ΗΠΑ. Η Καρολάιν και ο Σεργκέι μπροστά από τη φωτογραφία του Τζων Φ. Κέννεντυ και του Νικήτα Χρουστσώφ

Αυτήν τη συνάντησή τους οι διοργανωτές του συνεδρίου για την επέτειο της
κουβανικής κρίσης των πυραύλων, την αποκάλεσαν ως «την πρώτη συνάντηση ανάμεσα
στα παιδιά των δύο ανδρών, οι οποίοι το 1962 έσωσαν τον κόσμο από έναν
πυρηνικό παγκόσμιο πόλεμο».

Οι πατεράδες των δύο αυτών ανθρώπων – ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζων Φ. Κέννεντυ
και ο ηγέτης των Σοβιετικών Νικήτα Χρουστσώφ – ήταν στο επίκεντρο της κρίσης
σε μία στιγμή που οι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο κόσμος βρέθηκε σε απόσταση
αναπνοής από έναν πυρηνικό πόλεμο.

«Ήταν πολύ σημαντικό για μας, από συναισθηματικής απόψεως, το συνέδριο αυτό»,
είπε η Καρολάιν Κέννεντυ. «Ήταν πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι οι πατεράδες
μας μετέτρεψαν τις ώρες εκείνες του φοβερού κινδύνου σε απαρχή μίας
ειρηνευτικής διαδικασίας και ότι αυτό το έκαναν για μας και για όλα τα παιδιά
που θα απειλούνταν από έναν κόσμο που θα βρισκόταν σε πόλεμο», κατέληξε.

Η σύνοδος

Τα παιδιά των δύο ηγετών διάβασαν έγγραφα και επιστολές που αντήλλαξαν οι
πατεράδες τους κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων και εξέτασαν ένα
αντίγραφο της Συνθήκης Απαγόρευσης των Πυρηνικών Δοκιμών του 1963,
υπογεγραμμένο από τους πατεράδες τους, το οποίο είχε κρατήσει η μητέρα της
Καρολάιν, Τζάκυ Κέννεντυ.

Η συγκινητική αυτή συνάντηση έγινε στο περιθώριο μίας συνόδου για την επέτειο
της κουβανικής κρίσης των πυραύλων, στην οποία συμμετείχαν περίπου 850
άνθρωποι. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και πρώην σύμβουλοι του Κέννεντυ – οι Άρθουρ
Σλέσινγκερ Τζούνιορ και Θίοντορ Σόρενσεν, καθώς και η Ιωσηφίνα Βιντάλ, Α’
Γραμματέας του Τομέα Κουβανικού Ενδιαφέροντος στην Ουάσιγκτον – πρόκειται για
την επίσημη φωνή της κουβανικής κυβέρνησης στις ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια της συνόδου σηκώθηκε και μίλησε ο Σεργκέι Χρουστσώφ, λέγοντας
ότι ο πατέρας του αποφάσισε να στείλει πυρηνικούς πυραύλους στην Κούβα επειδή
ένιωθε υποχρέωσή του να υπερασπισθεί την Κούβα.

Τόνισε επίσης ότι, εκείνη την εποχή, η υποχρέωση των Σοβιετικών να
υπερασπίζονται την Κούβα θα μπορούσε να συγκριθεί με τη δέσμευση των Ηνωμένων
Πολιτειών της Αμερικής να υπερασπισθούν το Δυτικό Βερολίνο.

Επισήμανε όμως, ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του πατέρα του και του Τζων Φ.
Κέννεντυ φανερώνουν «ότι ο ένας άνδρας εμπιστευόταν τον άλλον».