Οι «απόντες» των μονολόγων…

Πολύ «ψωμί» έχει αυτή η ιστορία του «φεστιβάλ» των μονολόγων της Πολιτιστικής
Ολυμπιάδας… Δεν σταματούν οι παρεμβάσεις… «Στο φεστιβάλ μονολόγων που πολύ
σωστά εθέσπισε το υπουργείο Πολιτισμού», μου γράφει η αναγνώστρια κ. Αλίκη
Νεράντζη, «δεν έλαβαν μέρος μεγάλοι ηθοποιοί του θεάτρου μας οι οποίοι είναι
κατ’ εξοχήν ηθοποιοί σ’ αυτό το είδος του θεάτρου, όπως η Λυδία Φωτοπούλου
(χάρμα), Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Λευτέρης Βογιατζής, Βασίλης Παπαβασιλείου
κ. ά. Ποια ήταν τα κριτήρια και ποια η κριτική επιτροπή που έκανε την επιλογή;
Δεν δημοσιεύτηκε από ποιους απαρτίζετο; Ή εμένα μου διέφυγε;

Ή ίσως τους έγινε πρόταση και δεν έγινε αποδεχτή από τους ίδιους τους
ηθοποιούς; Όχι πως διαφωνώ με τη συμμετοχή όλων των συντελεστών. Άριστοι
ηθοποιοί στο σύνολό τους. Αλλά διαφωνώ ως προς έναν, ο οποίος κατά τη γνώμη
μου ήταν η μύγα μες στο γάλα. Να το τολμήσω το ανθ’ ημών Γουλιμής;». Ο καθένας
έχει τις απόψεις του βέβαια. Σίγουρα συμφωνώ με κάποιες της κ. Νεράντζη και,
κυρίως, στο ότι η βεντάλια της επιλογής θα μπορούσε να είναι ευρύτερη. Τα
αίτια ήταν, απ’ ό,τι ξέρω, ένα κράμα όσων αναφέρει. Αλλά με τη διοργάνωση του
2003, που έχει αρχίσει πυρετωδώς, τα πράγματα μπορούν κάλλιστα να διορθωθούν.
Όσο για τα μέλη της επιτροπής, όντως δεν δόθηκε δημοσιότητα αλλά στο πρόγραμμα
τα ονόματά τους ήταν φαρδιά πλατιά γραμμένα: Ελένη Βαροπούλου, Κώστας
Γεωργουσόπουλος, Πάνος Σκουρολιάκος, Πλάτων Μαυρομούστακος, Τασία Σαρρίδου.

…και ένα υστερόγραφο

Ως προς το υστερόγραφο της κ. Νεράντζη, «λυπούμαι πολύ που δεν ζει ο Αυλωνίτης
με το πελώριο ταλέντο του να εκπροσωπήσει την επιθεώρηση με ένα σόλο», ακριβώς
γι’ αυτό αναρωτήθηκα στο «Τέταρτο Κουδούνι» πώς και δεν σκέφτηκαν να αναθέσουν
στον Λάκη Λαζόπουλο, που έχει υπηρετήσει το είδος εξαιρετικά, να γράψει και να
παίξει δυο τρεις παρλάτες, απ’ αυτές με τις οποίες έκανε πάταγο πριν από λίγα
χρόνια και όχι… «Ληρ». Αλλά και γι’ αυτό δεν είναι αργά. Το είδος το τιμούν
ακόμη ηθοποιοί όπως ο Βουτσάς, ο Μουστάκας, ο Κλυνν, η Τριφύλλη, η Πανοπούλου
ή ο Ψάλτης – ναι, ο Στάθης Ψάλτης, καθόλου δεν αστειεύομαι! -, που αποτελούν
ένα μεγάλο κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής θεατρικής πραγματικότητας. Γιατί
δεν τους καλούν να κάνουν αυτό που παίζουν στα δάχτυλα; Ας το τολμήσουν!