[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Περνούσαν ένας-ένας, τον χτυπούσαν ελαφρά δυο φορές στον ώμο, του απηύθυναν
ένα βλέμμα συμπόνιας, «μάσαγαν» δυο λόγια και προχωρούσαν για να εκφράσουν τη
συμπαράστασή τους – με τον ίδιο ακριβώς τρόπο – και στον διπλανό του. Η παρέα
που καθόταν διαγωνίως, στο ίδιο ζαχαροπλαστείο, περιστασιακοί επισκέπτες του
νησιού που δεν γνώριζαν πρόσωπα και πράγματα, παρακο-λουθούσε όλες τις
κινήσεις. Η επαναλαμ-βανόμενη σκηνή τούς παρέπεμπε σε βαρύ πένθος και μάλιστα
πολύ νωπό. Ήταν έτοιμοι να τους συλλυπηθούν κι εκείνοι, όταν πήρε το αυτί τους
να συζητούν περί εκλογών. Η απώλεια για την οποία δέχονταν – ήθελαν δεν ήθελαν
– τις εκδηλώσεις… αγάπης των συντοπιτών τους, δεν αφορούσε προσφιλές
πρόσωπο, αλλά τον Δήμο που διοικούσαν επί τρεις τετραετίες. Δώδεκα χρόνια τώρα
δήμαρχος και αντιδήμαρχος αποτελούσαν πλέον κατεστημένο. Και ως κατεστημένο
μαγνήτιζε τα βέλη των επίδοξων τοπικών αρχόντων. Κοινός στόχος όλων των
αντιπάλων τους ήταν να γκρεμίσουν το οχυρό, να μην ξαναεκλεγούν οι ίδιοι, για
τους οποίους υποθέτει ο καθένας εύκολα τι διαδιδόταν τους τελευταίους μήνες. Ο
αγώνας αυτός στέφθηκε με επιτυχία από τον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών. Ο
«εχθρός» εξουδετερώθηκε και (ως διά μαγείας) από την επομένη έγινε φίλος!
Άξιος συμπάθειας και – προ παντός – οίκτου. Του μόνου συναισθήματος που,
συγκρουόμενο με την κακία, υπερισχύει. Αποσκιρτήσαντες ψηφοφόροι τους έσπευδαν
– μάλλον διστακτικά – να δηλώσουν «για πάντα φίλοι» (ό,τι είπαμε είπαμε), να
τους καλέσουν στην παρέα τους, άλλωστε η «λάσπη» έχει πια στεγνώσει. Πιο
διαχυτικοί οι συγγενείς και φανεροί υποστηρικτές των υποψηφίων που
επικράτησαν, αφού ως γνωστόν η ψήφος των αποτυχόντων κρίνει το αποτέλεσμα.
Χωρίς ενοχές, δεν περιορίζονται στο βουβό χτύπημα του ώμου. Πιάνουν κουβέντα,
ενθαρρύνουν τους εξουδετερωμένους αντιπάλους (ξεκουραστείτε λίγο, το
χρειάζεστε), δεν αποκλείουν τίποτε για τη μεθεπόμενη τετραετία… Οι μεν –
οι… φίλοι – διακατέχονται από μια κρυφή χαρά ανάμεικτη με λίγες τύψεις. Οι
άλλοι από ιδιοτέλεια. Απολύτως θεμιτή στις εκλογικές αναμετρήσεις. Από σήμερα
όλοι θα «φορέσουν» και πάλι το δικό τους γνώριμο πρόσωπο. Το τετελεσμένο
σκοτώνει τα πάθη. Προεκλογικά και προσωπικά.