Σπάνιο το κρασί…

Το κρασί… κρασάκι θα πουν φέτος Έλληνες και Ευρωπαίοι καταναλωτές. Οι
βροχές ήταν η αιτία να καταστραφούν χιλιάδες στρέμματα αμπελοκαλλιεργειών, ενώ
όσες γλίτωσαν από το σάπισμα παρήγαγαν μόνο προϊόντα χαμηλότερης ποιότητας.

Οι σημαντικές καταστροφές στις αμπελοκαλλιέργειες θα οδηγήσουν, σύμφωνα με
εκτιμήσεις, σε αύξηση των τιμών των τελικών οινικών προϊόντων, καθώς τα
αποθέματα της σοδειάς του 2001 είναι περιζήτητα. Αν υπολογίσει κανείς ότι οι
καταστροφές δεν αφορούσαν μόνο την Ελλάδα αλλά και άλλες παραδοσιακά
οινοπαραγωγές χώρες, όπως η Γαλλία και η Ιταλία (οι οποίες έχουν και αυξημένη
ετήσια κατανάλωση), τότε μπορεί να αντιληφθεί ότι η αυξημένη ζήτηση σε σχέση
με την παραγωγή ίσως να οδηγήσει σε σημαντικές αυξήσεις των τιμών.

Παγωμένος χειμώνας – βροχερό καλοκαίρι

Το 2002, όπως φαίνεται, δεν ήταν ευνοϊκό για τους αμπελουργούς. Σε πολλές
περιοχές της χώρας ό,τι απέμεινε από έναν ιδιαίτερα παγωμένο (για τα ελληνικά
δεδομένα) χειμώνα το αποτελείωσαν οι βροχές του Σεπτεμβρίου, που ήταν η αιτία
να σαπίσει περίπου το 60% έως και 80% της φετινής παραγωγής.

Εξαιτίας των προβλημάτων οι παραγωγοί του Συνεταιρισμού της Νεμέας αποφάσισαν
να μην τρυγήσουν καθόλου τα αμπέλια τους και λίγοι ήταν εκείνοι που τρύγησαν
επιλεκτικά τους αμπελώνες τους, ώστε να υπάρχει έστω μια μικρή ποσότητα
νεμεακού κρασιού σοδειάς 2002. Όμως 17 οινοποιεία της περιοχής δεν
λειτούργησαν, ως συνέπεια της φετινής καταστροφής. Ίδια εικόνα και σε άλλες
περιοχές της χώρας. Στην Αττική, την Πελοπόννησο, τη Βόρεια Ελλάδα, τη
Θεσσαλία, την Εύβοια, αλλά και τα νησιά του Ιονίου, οι ζημιές είναι
ανυπολόγιστες. Στον Νομό Κορινθίας οι ζημιές στα αμπέλια υπολογίζονται στο
40%, όπως και στην Κρήτη, ενώ οι ζημιές στη Νεμέα φτάνουν το 80% και αυτές
είναι μόνο μερικές από τις περιοχές όπου οι παραγωγοί είδαν τα αμπέλια τους να
σαπίζουν χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα για να αποτρέψουν την καταστροφή.

Από τη μείωση παραγωγής στην καιρική καταστροφή

Στην πτωτική πορεία που ακολουθεί το συνολικό μέγεθος της εγχώριας παραγωγής
οίνου το χρονικό διάστημα 1980-2001, παρουσιάζοντας συνολικά ποσοστιαία μείωση
της τάξεως του 34%, προστίθενται και οι φετινές καταστροφές. Στην οινική
περίοδο 1999-2000 το μέγεθος παραγωγής εμφάνισε μείωση κατά 3,8% έναντι της
προηγούμενης περιόδου, ενώ το 2000-2001 σημειώθηκε εκ νέου μείωση της τάξεως
του 3% έναντι της περιόδου 1999-2000. Και αυτά σε μια περίοδο όπου η εξαγωγική
επίδοση του κλάδου της οινοποιίας παρουσίασε ανοδική πορεία, καλύπτοντας την
τελευταία τριετία το 17,51%-21,08% της εγχώριας παραγωγής, ενώ οι εισαγωγές
κρασιού εμφάνισαν αύξηση, καλύπτοντας το 1,69%-2,55% της συνολικής κατανάλωσης
οίνου στη χώρα μας τις τελευταίες τρεις οινικές περιόδους. Οι φετινές
καταστροφές, σε συνδυασμό και με τη συνεχή συρρίκνωση της ελληνικής παραγωγής,
αναμένεται ότι θα οδηγήσουν σε αύξηση τις τιμές τόσο στην πρώτη ύλη όσο και
στο τελικό προϊόν. Μάλιστα δύο μεγάλες οινοποιητικές μονάδες έχουν ήδη
ενημερώσει τους πελάτες τους στον χώρο της λιανικής πώλησης (σούπερ μάρκετ) να
αναμένουν αυξήσεις της τάξεως του 4% στο επόμενο διάστημα.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ

Διακυμάνσεις στην κατανάλωση

Τα οργανωμένα οινοποιεία καλύπτουν σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής,
καθώς το μερίδιο συμμετοχής τους στη συνολική παραγόμενη ποσότητα οίνου
κυμαίνεται περίπου στο 70%, ενώ το αντίστοιχο μερίδιο της οικιακής οινοποίησης
υπολογίζεται στο 30% την τελευταία τριετία.

Τα λευκά κρασιά κάλυψαν περίπου το 68% της συνολικής παραγωγής την οινική
περίοδο 2000-2001, ενώ τα ερυθρά-ερυθρωπά κρασιά συμμετείχαν με ποσοστό 32% το
ίδιο έτος. Οι επιτραπέζιοι οίνοι απέσπασαν το μεγαλύτερο μέρος της συνολικής
παραγωγής (2000-01, 92%), ενώ το μέγεθος παραγωγής των κρασιών ΟΠΑΠ
διαμορφώθηκε σε χαμηλά επίπεδα, περίπου στο 8%.

Η εγχώρια κατανάλωση οίνου εμφάνισε διακυμάνσεις το διάστημα 1988-2001,
παρουσιάζοντας συνολική μείωση της τάξεως του 19%. Την τελευταία πενταετία η
εγχώρια κατανάλωση οίνου διαμορφώθηκε κατά μέσο όρο σε 2.762 εκατόλιτρα,
μειωμένη περίπου κατά 2% σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας
(2.825 εκατόλιτρα). Η κατά κεφαλήν κατανάλωση κρασιού διαμορφώθηκε το 2001 σε
29 λίτρα ανά άτομο, παρουσιάζοντας μείωση, καθώς την προηγούμενη πενταετία η
κατά κεφαλήν κατανάλωση ήταν στα 30,5 λίτρα.