Ένα παιδί αγωνίζεται να ζήσει

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου. Ώρα 8.08 το πρωί. Ο ελεύθερος σκοπευτής της
Ουάσιγκτον πυροβολεί και τραυματίζει το όγδοο θύμα του, ένα 13χρονο αγόρι, έξω
από το σχολείο του, στο Πρινς Τζορτζ του Μέριλαντ. Δεν υπάρχει χρόνος για
χάσιμο. Ο αγώνας για τη ζωή ξεκινάει…

Εντατικές έρευνες. Η αστυνομία αναζητεί κάποιο ίχνος του ελεύθερου σκοπευτή

Οι πόρτες του Κέντρου Υγείας Μπάουι είχαν μόλις ανοίξει για το κοινό, και ο
Τομ Λάιονς ετοιμαζόταν για τη συνήθη παρέλαση κρυολογημάτων και
μικροατυχημάτων. Μια ακόμη Δευτέρα, σκεπτόταν καθώς έπινε την τελευταία γουλιά
καφέ. Και ξαφνικά, άκουσε κάποιον να τον φωνάζει από τον διάδρομο.

«Έχουμε έναν τραυματία από σφαίρα»!

Ο Λάιονς έτρεξε στα επείγοντα. Βρήκε ένα παιδί, καθισμένο σε αναπηρικό
καροτσάκι, με το αίμα να έχει μουσκέψει το λευκό του κολεγιακό, το πρόσωπό του
τρομακτικά χλωμό, σε κατάσταση σοκ. Ήταν μόλις 13 ετών. Ο Λάιονς αναγνώρισε
τον φόβο στα μάτια του, αυτή την έκφραση του παραδομένου τρόμου που έχουν
κάποιοι άνθρωποι όταν συνειδητοποιούν ότι τους πλησιάζει ο θάνατος. Στράφηκε
στη θεία του, τη γυναίκα που τον είχε φέρει εκεί. Την άκουσε να λέει πως το
αγόρι είχε πυροβοληθεί έξω από το σχολείο Μπένζαμιν Τάσκερ, 2,5 χιλιόμετρα πιο
πέρα. Ήταν η σειρά του να υποστεί σοκ. Γνώριζε, ωστόσο, πως δεν είχε αυτή την
πολυτέλεια. Ευχαρίστησε σιωπηλά τον Θεό που η θεία του παιδιού, νοσοκόμα και η
ίδια, δεν υπάκουσε στις οδηγίες που έλαβε να περιμένει το ασθενοφόρο και
μετέφερε αμέσως το παιδί στο εγγύτερο ιατρικό κέντρο.

«Χρυσή ώρα».Και βάλθηκε να εκμεταλλευτεί αυτό που αποκαλείται στα
επείγοντα «χρυσή ώρα», τα εξήντα πολύτιμα λεπτά που ακολουθούν έναν
τραυματισμό.

Σχολείο Μπένζαμιν Τάσκερ. Μετά την επίθεση της περασμένης Δευτέρας, η παρουσία της αστυνομίας είναι συνεχής.

Ο Λάιονς βρήκε στην άνω αριστερή πλευρά της κοιλιακής χώρας του παιδιού μία
τρύπα από σφαίρα σε μέγεθος γόμας. Το αίμα πάφλασε καθώς ο αέρας εισχώρησε
στην τρύπα. Ο Λάιονς κατάλαβε ότι το αίμα είχε αρχίσει ήδη να πλημμυρίζει τους
πνεύμονές του. Κατάλαβε ότι τη στιγμή εκείνη, η μεταφορά του αγοριού σε
νοσοκομείο ήταν εκτός συζήτησης: δεν υπήρχε περίπτωση να αντέξει τα 20
χιλιόμετρα μέχρι το νοσοκομείο του Πρινς Τζορτζ. Το Κέντρο Υγείας Μπάουι
διέθετε τον απαραίτητο μηχανισμό ανάνηψης, δίπλα ακριβώς υπήρχε μία
χειρουργική μονάδα. Μέσα σε λίγα λεπτά είχε φθάσει ένας χειρουργός, ένας
αναισθησιολόγος, αναρίθμητες νοσοκόμες. Είκοσι λεπτά αργότερα, το αγόρι είχε
συνδεθεί με τον αναπνευστήρα, είχε υποβληθεί σε ακτινοσκοπική εξέταση, είχε
δεχθεί μετάγγιση αίματος – 0 αρνητικό, η ομάδα πρώτης ανάγκης που είναι
συμβατή με όλες τις ομάδες αίματος – και η κατάστασή του είχε σταθεροποιηθεί.
Ο Λάιονς μπορούσε πλέον να τηλεφωνήσει στο Νοσοκομείο Παίδων. «Δεν τέθηκε καν
το ερώτημα πού να το στείλουμε. Χρειαζόμασταν το καλύτερο».

Το τηλεφώνημά του προωθήθηκε σε ένα ειδικό τηλεφωνικό κέντρο και ο χειριστής
ενεργοποίησε αμέσως τον κώδικα Άμεσος Τραυματισμός. Την ίδια κιόλας στιγμή,
ήχησαν οι βομβητές 18 χειρουργών, ακτινολόγων, αναισθησιολόγων, νοσοκόμων,
ακόμα και κοινωνικών λειτουργών. «13χρονο αγόρι με πληγή από σφαίρα στο
στήθος» έλεγε το μήνυμα.

Το ελικόπτερο. Ο Στρατός είχε αναλάβει τη μεταφορά του με ελικόπτερο.
Μαζί και μία ομάδα γιατρών που ήλεγχαν και μετέδιδαν την κατάστασή του.
Χρειάστηκαν 13 λεπτά για να φθάσουν στην ταράτσα του Νοσοκομείου Παίδων. Εκεί
τους υποδέχθηκε ένας νεαρός γιατρός, ο Μάικλ Χόλντερ. Η υπόλοιπη ομάδα
περίμενε ήδη στα επείγοντα. Εξέτασαν το παιδί και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να
σταματήσουν την αιμορραγία του. Κατόπιν, το εισήγαγαν στο χειρουργείο. Ήταν
λίγο μετά τις εννέα.

Η «χρυσή ώρα» είχε ήδη περάσει. Ο Μάρτιν Άιχελμπεργκερ, ο 57χρονος επικεφαλής
παιδιατρικής χειρουργικής, έκανε μεταμόσχευση δέρματος σε έναν νεαρό ασθενή
που είχε υποστεί σοβαρά εγκαύματα όταν τον κάλεσαν να χειρουργήσει επειγόντως
το 13χρονο αγόρι. Κάλεσε αμέσως με τη σειρά του τον αντιπρόεδρο του τμήματος,
Κερτ Νιούμαν, ο οποίος βρισκόταν στη μέση μιας σύσκεψης. «Έχουμε έναν
τραυματία από σφαίρα. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου». Η σύσκεψη διεκόπη, ο Νιούμαν
έσπευσε στο χειρουργείο.

Δυόμισι ώρες αργότερα, κοίταζε το μικρό, τραυματισμένο κορμί με ανακούφιση.

Στην εντατική. Δέκα και πλέον ημέρες μετά τον τραυματισμό του, το παιδί
παραμένει στην εντατική μονάδα του νοσοκομείου, σε κρίσιμη ακόμα αλλά σταθερή
κατάσταση. Οι γιατροί αισιοδοξούν ότι θα ανανήψει πλήρως, χωρίς να του μείνει
κάποια αναπηρία. Η οικογένειά του δηλώνει πεπεισμένη για αυτό: ο μικρός, λένε,
είναι αγωνιστής.

Τσαρλς Μουρ. Ο αρχηγός της αστυνομίας της κομητείας του Μοντγκόμερι

Ο Τομ Λάιονς εύχεται να μη χρειαστεί να αντιμετωπίσει ξανά παρόμοιο
περιστατικό. Δεν παύει να αναρωτιέται, όμως: Πώς μπορείς να αντιμετωπίσεις
έναν δολοφόνο «που κυνήγησε ένα παιδί σαν να ήταν ελάφι;».

Έδωσε ψευδείς πληροφορίες

Ψευδείς ήταν οι πληροφορίες που έδωσε στην αστυνομία ένας μάρτυρας αναφορικά
με την υπόθεση του «ελεύθερου σκοπευτή» που συνεχίζει να σπέρνει τον πανικό
στις ΗΠΑ. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είδε τον «ελεύθερο σκοπευτή» να πυροβολεί
με ένα τουφέκι και στη συνέχεια να το σκάει με ένα άσπρο φορτηγάκι. Κρίθηκε,
όμως, ότι σκόπιμα έδωσε λάθος πληροφορίες για να παραπλανήσει τους ερευνητές
της υπόθεσης.

Η ιστορία άρχισε να διαλευκάνεται όταν η αστυνομία συνέκρινε την κατάθεση του
συγκεκριμένου μάρτυρα με εκείνες άλλων αυτοπτών μαρτύρων της επίθεσης που
πραγματοποίησε ο δράστης τη Δευτέρα σκοτώνοντας μια αναλύτρια του FBI σ’ ένα
κατάμεστο πάρκινγκ της Βιρτζίνια. Η αστυνομία ομολογεί ότι δεν έχει ακόμη
ολοκληρωμένη εικόνα των χαρακτηριστικών του δράστη που έχει τρομοκρατήσει την
Ουάσιγκτον, το Μέριλαντ και τη Βιρτζίνια. Εκδίδοντας εντάλματα για έρευνες,
κάνοντας ελέγχους σε οχήματα, ψάχνοντας στρατιωτικά αρχεία, χρησιμοποιώντας
ακόμα και αναγνωριστικά στρατιωτικά αεροσκάφη, οι αστυνομικές αρχές εντείνουν
τις προσπάθειές τους για τη σύλληψη του δράστη. Μετά την επίθεση της Δευτέρας
εναντίον της αναλύτριας του FBI, η αστυνομία πίστεψε ότι θα είχε στα χέρια της
τον πρώτο αυτόπτη μάρτυρα της υπόθεσης αλλά ο αρχηγός της αστυνομίας της
κομητείας του Μοντγκόμερι, Τσαρλς Μους, δήλωσε την Πέμπτη ότι ο μάρτυρας δεν
είναι αξιόπιστος.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη