Ένα χρόνο μετά, οι επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν συνεχίζονται

Συμπληρώθηκε λοιπόν ένας χρόνος από την έναρξη της αμερικανικής εισβολής στο
Αφγανιστάν. Μια πολεμική επιχείρηση, που ο περισσότερος κόσμος πιστεύει πως
ολοκληρώθηκε σε μερικούς μήνες, ενώ συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Το παράδοξο
είναι πως εδώ και ένα χρόνο, παρ’ όλο που μαίνονται εκκαθαριστικές
επιχειρήσεις παρόμοιες με εκείνες που πραγματοποιούσαν τα σοβιετικά
στρατεύματα στη δεκαετία του ’80 στο Αφγανιστάν, τα διεθνή μέσα αδρανούν.

Πόσος θόρυβος, καθημερινές ανταποκρίσεις για την αντίσταση του αφγανικού λαού
στη σοβιετική κατοχή. Κρουνοί χρημάτων και όπλων διοχετεύθηκαν στις ομάδες που
πολεμούσαν εναντίον των Σοβιετικών.

Η CIA είχε δώσει κύρος στον Οσάμα Μπιν Λάντεν και δύναμη στους Ταλιμπάν.
Φανταστείτε τον σάλο που θα είχε προκληθεί αν οι Σοβιετικοί τότε βομβάρδιζαν
με τους τόνους των βομβών που έριξαν οι Αμερικανοί επί δικαίους και αδίκους
στο Αφγανιστάν.

Ένα χρόνο ακριβώς μετά την πολυδιαφημισμένη επιχείρηση εναντίον της Αλ Κάιντα
και των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, τα μέλη της διορισμένης κυβέρνησης της
Καμπούλ (που ελέγχει μόνο την ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας) κυκλοφορούν
καλυπτόμενοι από Αμερικανούς σωματοφύλακες των ειδικών δυνάμεων, μετά τις
απανωτές δολοφονίες αξιωματούχων του νέου καθεστώτος.

Οι Αφγανοί πολέμαρχοι δεν έχουν υποταχθεί στην κυβέρνηση, ενώ οι μονάδες των
ειδικών αμερικανικών δυνάμεων συνεχίζουν το κυνήγι των Ταλιμπάν και των
υποστηριχτών τους στο αφιλόξενο έδαφος. Μόνο που αυτή τη φορά τους ατάκτους
δεν υπάρχει κάποιος να τους ενισχύσει όπως τότε που πολεμούσαν εναντίον του
σοβιετικού στρατού. Με εύσχημο τρόπο, το ενδιαφέρον μετατοπίσθηκε από τα
ερημικά τοπία του Αφγανιστάν στον πετρελαιοφόρο ορίζοντα του Ιράκ.

Ένα χρόνο όμως μετά τους βομβαρδισμούς στο Αφγανιστάν, έχουν αρχίσει και
εμφανίζονται σημάδια ανησυχίας για τους πραγματικούς στόχους του «πολέμου
εναντίον της τρομοκρατίας» που έχει εξαπολύσει η Ουάσιγκτον.

Είναι φανερό πως ο κόσμος αντιδρά στις προετοιμασίες της Ουάσιγκτον για ένα
νέο πόλεμο, καθώς τα επιχειρήματα εναντίον του Ιράκ δεν συναντούν τον ίδιο
ενθουσιασμό – ούτε καν στις ΗΠΑ, όπου άρχισαν ήδη οι διαδηλώσεις.