Στη Θεσσαλονίκη…

Με το που έγραψα τη Δευτέρα στη στήλη ότι το επιτυχημένο πρόγραμμα μονολόγων
της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας «θα πρέπει να το δει και η υπόλοιπη Ελλάδα που
διψάει», έφτασε το e-mail του ευγενέστατου αναγνώστη κ. Απόστολου Πούλιου από
τη Θεσσαλονίκη. «Ελπίζω οι υπεύθυνοι της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας», μού γράφει
μεταξύ άλλων, «να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο ούτε και
πολυέξοδο να μεταφερθούν οι παραστάσεις αυτές σε άλλες πόλεις (αρχίζοντας από
τη Θεσσαλονίκη)… Και για να αντιστρέψω το σχόλιο (της κ. Φαλίδα θαρρώ;) –
(σ.σ.: βεβαίως της κ. Φαλίδα) – που δημοσιεύθηκε προ ημερών στο “Δίκτυο” και
“απαιτούσε” να παρουσιαστεί το “Μνημόνικ” στην Αθήνα “εδώ και τώρα”, η
Θεσσαλονίκη απαιτεί “το Φεστιβάλ μονολόγων στη Θεσσαλονίκη εδώ και τώρα”. Δεν
θα ήθελα να καταφύγω στο μίζερο επιχείρημα που ακούγεται συχνά “κι εμείς
πληρώνουμε για την Ολυμπιάδα”, αλλά ώρες – ώρες νιώθω να έχει κάποια βάση».

…εδώ και τώρα

Μαζί σας κ. Πούλιε! Βέβαια ξέρω ότι οι περισσότεροι ερμηνευτές των μονολόγων
αρχίζουν τώρα τις χειμωνιάτικες παραστάσεις τους ή έχουν τα σίριάλ τους και
δεν θα τους είναι τόσο εύκολο. Αλλά υπάρχουν τα Δευτερότριτα των αργιών τους.
Καλούνται, λοιπόν, τώρα να δείξουν αν όντως κόπτονται για την «περιφέρεια» και
είναι έτοιμοι «να κάνουν θυσίες» – ε, δεν κυριολεκτώ κιόλας ότι θα πρόκειται
περί «θυσίας»… Όπως καλείται και η Πολιτιστική Ολυμπιάδα. Πολιτιστική
Ολυμπιάδα ακούτε;