12 χρόνια ασύλληπτος ο «φαντομάς»

Είναι ο τελευταίος της γενιάς των σκληρών κακοποιών που σημάδεψαν με τη
δράση τους τη δεκαετία του ’90. Ο μοναδικός που παραμένει ασύλληπτος για 12
ολόκληρα χρόνια, μετά την τελευταία απόδρασή του από τον Κορυδαλλό.

Το φυσικό του καταφύγιο είναι το βουνό Κόζιακας. Το δεύτερο σπίτι του, που το γνωρίζει σπιθαμή προς σπιθαμή. Του προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες απόκρυψης και ο «φαντομάς», ο επικίνδυνος κακοποιός Νίκος Παλαιοκώστας, τα τελευταία 12 χρόνια παραμένει ασύλληπτος.

Το όνομα του Νίκου Παλαιοκώστα έχει ήδη περάσει τα ελληνικά σύνορα και από το
1995 συγκαταλέγεται στη λίστα της Ιντερπόλ με τους δέκα πιο επικίνδυνους
κακοποιούς σε όλο τον κόσμο, παρότι δεν βαρύνεται με ανθρωποκτονίες!

Μαζί με τον αδελφό του, Βασίλη Παλαιοκώστα, αποτελούν και τους μοναδικούς
κακοποιούς που για την επικίνδυνη και οργανωμενη δράση τους επικηρύχθηκαν από
τις διωκτικές Αρχές, το 1995, με 250 εκατ. δρχ.

Για τις αστυνομικές Αρχές το όνομά του παραμένει συνώνυμο του «φαντομά». Για
τους κατοίκους της Θεσσαλίας, ο Νίκος Παλαιοκώστας έγινε ο θρύλος της
περιοχής, κάτι σαν σύγχρονος Νταβέλης.

Το φυσικό καταφύγιό του, το λημέρι του, το βουνό Κόζιακας – είναι αυτό που του
προσφέρει ιδανικές συνθήκες απόκρυψης – είναι το δεύτερο σπίτι του. Ο Νίκος
Παλαιοκώστας το γνωρίζει σπιθαμή προς σπιθαμή. Τα αστυνομικά «φράγματα»
αποδεικνύνονται χάρτινα, τα μπλόκα από εκπαιδευμένους των ΕΚΑΜ, ανίσχυρα.

Ακόμα και οι διώκτες του έχουν χάσει τον λογαριασμό από τις
επιχειρήσεις-μπλόκα, τις ενέδρες – ύστερα από πληροφορίες – που έχουν στήσει
για τον εντοπισμό και τη σύλληψή του. Αστυνομικές επιχειρήσεις που μέχρι
σήμερα έχουν ένα κοινό αποτέλεσμα, το φιάσκο.

Μόνο τους τελευταίους μήνες τον έχουν εντοπίσει τουλάχιστον τρεις φορές. Η
πρώτη φορά ήταν στην περιοχή της Καρδίτσας. Πριν από περίπου 20 ημέρες
εντοπίσθηκε στα Φουρνά Ευρυτανίας και το Σαββατοκύριακο στη Φθιώτιδα. Και στις
τρεις περιπτώσεις ο Παλαιοκώστας έγινε καπνός.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά τη σύλληψη του αδελφού του τον Δεκέμβριο του
1999, ο Νίκος Παλαιοκώστας φαινόταν να έχει αποσυρθεί. Καιρό είχαν να ακούσουν
οι Αρχές το όνομά του να εμπλέκεται σε παράνομες δραστηριότητες. Ήταν μόνον
ένα διάλειμμα.

Από τους κακοποιούς που επιμένουν στην «αποκέντρωση» και δρουν περιφερειακά.
Στο Λεκανοπέδιο Αθηνών δεν έχει αναπτύξει καμία δραστηριότητα. Έχει κόψει κάθε
επαφή με τις συμμορίες της Αττικής.

Η ακτίνα δράσης του παραμένει στις περιοχές της Θεσσαλίας και της Στερεάς
Ελλάδας, Τρίκαλα, Λάρισα, Καρδίτσα, Κραπενήσι και Αγρίνιο. Οι Αρχές εκτιμούν
ότι συνδέεται με ένοπλες ληστείες σε υποκαταστήματα τραπεζών στις περιοχές
αυτές.

Παιδιά μιας επταμελούς οικογένειας από ένα ορεινό χωριό των Τρικάλων, δεν
έκοψαν ποτέ τις επαφές με την περιοχή τους. Πρώτος μπήκε στην παρανομία ο
μεγαλύτερος γιος, ο Νίκος Παλαιοκώστας. Μικροκλοπές στην αρχή που του επέτρεπε
το νεαρόν της ηλικίας του.

Η «καριέρα» του στην παρανομία άρχισε με τη γνωριμία του με τον επαγγελματία
διαρρήκτη Κώστα Σαμαρά-Ζαρανίκα. Σε μια μόνο δικογραφία που σχηματίστηκε εις
βάρος τους καταγράφονται 27 κλοπές και διαρρήξεις στην Καλαμπάκα, την Άρτα, τα
Τρίκαλα, τη Θεσσαλονίκη μέχρι και την Καλαμάτα.

Μέχρι τον Ιανουάριο του 1988 που συνελήφθη για πρώτη φορά, είχε προλάβει και
είχε κάνει δεκάδες κλοπές σε καταστήματα, σπίτια και αυτοκίνητα. Δύο φορές
συνελήφθη, αλλά και τις δύο φορές κατάφερε να αποδράσει.

Στο μεταξύ στη συμμορία μπήκε και ο αδελφός του Βασίλης, ο οποίος από τον
Απρίλιο του 1990 άρχισε και αυτός να απασχολεί τις Αρχές. Η «επιχείρηση»
επεκτάθηκε τα επόμενα χρόνια με μεγάλες ληστείες υποκαταστημάτων τραπεζών.
Στις δύσκολες και οργανωμένες ληστρικές επιθέσεις συνεργάστηκε με τον κακοποιό
Μιχάλη Μακρυγιάννη, ενώ με τον Παύλο Κερεμίδη – σκοτώθηκε σε συμπλοκή με
αστυνομικούς – έκανε και ληστείες σε περιοχές της Αττικής.

Οι τρεις που συνελήφθησαν

Χιρβαντίδης, Τεμπερεκίδης, Μακρυγιάννης. Στα αστυνομικά χρονικά πολλοί είναι
οι «φαντομάδες» που για πολλά χρόνια απασχόλησαν τις διωκτικές αρχές και
κατάφερναν, παρά τις αστυνομικές επιχειρήσεις, να διαφεύγουν τη σύλληψη.

«Εντάξει βρε παιδιά, με πιάσατε, τελείωσε». Ο Κώστας Χιρβαντίδης, ο υπ’
αριθμόν ένα καταζητούμενος δραπέτης και επικίνδυνος κακοποιός, πέφτει στα
χέρια της Αστυνομίας τον Ιανουάριο του 1999.

Μια οργανωμένη απόδραση από τις φυλακές της Κέρκυρας τον Αύγουστο του 1997
μαζί με μέλη του συνδικάτου σημάδεψε την πορεία του. Λίγους μήνες μετά οι
αστυνομικοί άρχισαν να βρίσκουν τα πτώματα των μελών του συνδικάτου που είχαν
αποδράσει μαζί του. Για δύο χρόνια κατάφερε να κυριαρχήσει και με τη συμμορία
του διέπραξε ένοπλες επιθέσεις σε υποκαταστήματα τραπεζών.

Μεχρι που οι Αρχές κατάφεραν, τον Ιανουάριο του 1999, να τον εντοπίσουν στο
κρησφύγετό του στη Σαλαμίνα. Για ημέρες παρακολουθούσαν το σπίτι μέχρι να
αρχίσει η επιχείρηση για τη σύλληψή του, στην οποία μετείχαν δύο ομάδες των
ΕΚΑΜ και 20 αστυνομικοί της Ασφάλειας.

Ο Τεμπερεκίδης

Τέσσερα χωριά της ορεινής Κορινθίας παρέμειναν σε ομηρεία για περισσότερο από
μία εβδομάδα – όσο διήρκεσε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της
Αστυνομίας για τον εντοπισμό και τη σύλληψη συμμορίας κακοποιών που είχε
ληστέψει υποκατάστημα τράπεζας, το 1999, με επικεφαλής τον Θεοχάρη
Τεμπερεκίδη. Μια καταδίωξη – θρίλερ μέσα στο χιόνι, σε δύσβατες περιοχές και
απόκρημνες χαράδρες.

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις για μέρες αναζητούσαν στα χιόνια τους κακοποιούς.
Σε συμπλοκές σκοτώθηκαν δύο από τα μέλη της συμμορίας, ενώ άλλοι εξαντλημένοι
παραδόθηκαν.

Ο Μακρυγιάννης

Για χρόνια οι Αστυνομικές Αρχές αναζητούσαν τον επικίνδυνο κακοποιό Μιχάλη
Μακρυγιάννη, ένα από τα πρώτα ονόματα του υποκόσμου στη δεκαετία του 1990.
Ήταν ο δράστης του μακελειού στο νυχτερινό κέντρο «Χρυσή Νύχτα», το 1993, όπου
κατά τη διάρκεια του γλεντιού σκότωσε τον συνεργό του, με τον οποίο
διασκέδαζε, και έναν υπάλληλο του μαγαζιού.