«Ατομικές βόμβες» σε απόσταση αναπνοής από τη Γη

Ηστεροειδείς εκρήγνυνται κάθε τόσο σε απόσταση αναπνοής από τη Γη, με ένταση
που μοιάζει με αυτήν της ατομικής βόμβας. Άραγε μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις
εκρήξεις; Μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως όταν γίνεται κομμάτια ένας
αστεροειδής στον ουρανό, δεν πρόκειται για εχθρική επίθεση με πυρηνικά όπλα;
Τουλάχιστον 30 φορές τον χρόνο, ένας διαστημικός αερόλιθος μπαίνει μέσα στη
γήινη ατμόσφαιρα και εκρήγνυται, εκλύοντας ενέργεια που ισοδυναμεί με την
ενέργεια μιας ατομικής βόμβας. Όπως δήλωσε ο αντιπτέραρχος Σάιμον Γουόρντεν
στα μέλη της επιστημονικής υποεπιτροπής της αμερικανικής Βουλής, η Αμερική
διαθέτει τα κατάλληλα δορυφορικά όργανα τα οποία μπορούν να εξακριβώσουν μέσα
σε ένα λεπτό αν πρόκειται για έκρηξη πυρηνικού όπλου ή για φυσική έκρηξη
αστεροειδούς. Το πρόβλημα είναι με τις χώρες που δεν διαθέτουν τέτοια
τεχνολογία: θα μπορούσαν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για
πυρηνική βόμβα και να εξαπολύσουν επίθεση με ατομικά όπλα εναντίον
οποιουδήποτε εχθρού. Ως παραδείγματα, ο Γουόρντεν ανέφερε την Ινδία και το
Πακιστάν, χώρες που διαθέτουν και οι δύο ατομικά όπλα και που τον περασμένο
Αύγουστο είχαν φθάσει στα πρόθυρα της σύρραξης. Ανέφερε επίσης ένα περιστατικό
που συνέβη πριν από μερικές εβδομάδες, όταν αμερικανικοί δορυφόροι εντόπισαν
πάνω από τη Μεσόγειο μια λάμψη στην ατμόσφαιρα που έδειχνε έκλυση ενέργειας
«συγκρίσιμη με την ενέργεια της ατομικής βόμβας της Χιροσίμα». Τα όργανα της
αμερικανικής αεροπορίας εξακρίβωσαν γρήγορα ότι η έκρηξη είχε προκληθεί από
την είσοδο στην ατμόσφαιρα ενός αστεροειδούς διαστάσεων 4,5 επί 9 μέτρων. Αν
μια παρόμοια έκρηξη είχε συμβεί πάνω από την Ινδία ή το Πακιστάν, άραγε ποιες
θα ήταν οι συνέπειες;