Νομαρχιακές & Δημοτικές Εκλογές 2ΟΟ2 Μάχες εντυπώσεων

Στη Θεσσαλονίκη, μάχη των δύο κομμάτων για τη νίκη και τις εντυπώσεις.
Επίσημος και αντάρτης διχάζουν τη Ν.Δ. στη Χαλκιδική. Μία δημοσιογράφος
έβαλε… πλώρη για τη δημαρχία της Βέροιας. Στο Κιλκίς τίποτα δεν θυμίζει το
«κλίμα Συμπιλίδη» του ’98. Στην Κατερίνη, ο αντάρτης έγινε επίσημος. Δύσκολα
τα πράγματα για τη Ν.Δ. στην Πέλλα, λόγω ισχυρού αντάρτικου ψηφοδελτίου.

Η Κεντρική Μακεδονία – με 7 νομούς, 126 δήμους και πάνω από 1 εκατομμύριο
ψηφοφόρους – αποτελεί τη σημαντικότερη, μετά την Αττική, ευρύτερη διοικητική
περιφέρεια της χώρας. Ιδιαίτερο βάρος στην Κεντρική Μακεδονία έχει βέβαια ο
Δήμος και η Νομαρχία της Θεσσαλονίκης, όπου η έκβαση της εκλογικής αναμέτρησης
θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό τη μάχη των εντυπώσεων. Αλλά και στους υπόλοιπους 6
νομούς, το αποτέλεσμα των εκλογών θα έχει καθοριστικές επιπτώσεις για το
συνολικό ισοζύγιο δύναμης μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό όσον αφορά την κατανομή των εκλογικών δυνάμεων
στην Κεντρική Μακεδονία, είναι η ισχυρή παρουσία της Ν.Δ. (47,0% έναντι 40,5%
για το ΠΑΣΟΚ τον Απρίλιο του 2000), η οποία σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις
ξεπέρασε τον εθνικό μέσο όρο της και μόνο το 1981 έπεσε ελαφρώς κάτω από 40%.
Με βάση τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, η Ν.Δ. υπερέχει αισθητά στους
6 από τους 7 νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας (στις Σέρρες, τη Χαλκιδική και το
Κιλκίς διαθέτει μάλιστα την απόλυτη πλειοψηφία), και μόνο στον Νομό Ημαθίας
ισοψήφησε με το ΠΑΣΟΚ.

Η υπεροχή όμως αυτή της Ν.Δ. δεν αποτυπώνεται με την ίδια ένταση και στον
πολιτικό χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, παρά μόνο σε συμβολικό επίπεδο με τη
σταθερή επικράτησή της στον Δήμο της Θεσσαλονίκης από το 1986 και μετά. Στο
νομαρχιακό επίπεδο η Ν.Δ. ελέγχει ανελλιπώς την τελευταία οκταετία μόνο τις
Νομαρχίες Σερρών (όχι όμως και τη δημαρχία της πρωτεύουσας) και Χαλκιδικής,
ενώ κέρδισε επίσης το 1998 την Ημαθία και την Πιερία (και εδώ χωρίς να
επικρατήσει στη Βέροια και την Κατερίνη). Αντίστοιχα το ΠΑΣΟΚ επικράτησε και
στις δύο προηγούμενες νομαρχιακές αναμετρήσεις στο Κιλκίς και κυρίως στη
Θεσσαλονίκη, όπου ελέγχει επίσης τους περισσότερους και σημαντικότερους
περιφερειακούς δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος (Καλαμαριά, Συκεές,
Σταυρούπολη, Αμπελόκηποι, κ.λπ.). Όσον αφορά τέλος τον Νομό Πέλλας, οι
παραδοσιακές φυλετικές αντιπαραθέσεις (που θυμίζουν έντονα πολιτική τού
Μεσοπολέμου), αλλά και η σχετικά ισχυρή παρουσία του Γ. Πέτσου, οδήγησαν και
τις δύο φορές στην επικράτηση ανεξάρτητου υποψηφίου, φαινόμενο μοναδικό στο
σύνολο της Ελλάδας.

Και τα δύο μεγάλα κόμματα δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στις νομαρχιακές και
δημοτικές εκλογές της Θεσσαλονίκης, που προσφέρονται κατ’ εξοχήν για την
εξαγωγή πολιτικών συμπερασμάτων. Η Νέα Δημοκρατία διακαώς επιθυμεί τη νίκη –
που δεν εξασφάλισε το ’98 – στην εκλογική περιφέρεια του αρχηγού της Κώστα
Καραμανλή και τη διατήρηση για πέμπτη συνεχή τετραετία του Δήμου Θεσσαλονίκης,
ενώ για το ΠΑΣΟΚ είναι «θέμα τιμής» η διατήρηση της νομαρχίας. Στη Νομαρχία
Θεσσαλονίκης, το ΠΑΣΟΚ στηρίζει τον Γρηγόρη Χατζησάββα, δήμαρχο της Νεάπολης
και θεωρούμενο άνθρωπο της Αυτοδιοίκησης. Ο κ. Χατζησάββας, πολύ πριν να δοθεί
το χρίσμα, ουσιαστικά απειλούσε με «αντάρτικο» στην περίπτωση που το κυβερνών
κόμμα επέλεγε άλλον υποψήφιο. Στη «μάχη για το χρίσμα» στηρίχθηκε από τους
Ευάγγελο Βενιζέλο, Γιάννη Μαγκριώτη και Νίκο Γκεσούλη. Απέναντί του, στο
εσωκομματικό πεδίο, είχε την εκπεσούσα στο Εκλογοδικείο πρώην βουλευτή Χρύσα
Αράπογλου, την υποψηφιότητα της οποίας στήριξε ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Έρευνα
που έγινε για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, έδειχνε ότι Χατζησάββας και Αράπογλου
συγκέντρωναν περίπου τα ίδια ποσοστά, έναντι του Π. Ψωμιάδη. Το γεγονός αυτό
δεν επέτρεψε στο άτυπο συμβούλιο, το οποίο συνεκλήθη στη Θεσσαλονίκη υπό τον
Κώστα Λαλιώτη για τις τοπικές εκλογές, να καταλήξει στην επιλογή υποψηφίου και
το θέμα παραπέμφθηκε στο Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια της κ.
Αράπογλου, η οποία απέσυρε τελικά την υποψηφιότητά της.Στον χώρο της Ν.Δ., ο
Παναγιώτης Ψωμιάδης είχε προαναγγείλει την υποψηφιότητά του πριν από έναν
χρόνο, την ανακοίνωσε στις αρχές του περασμένου Απριλίου και λίγες ημέρες
αργότερα πήρε και επισήμως το χρίσμα από την Ρηγίλλης. Με την τακτική αυτή
έκοψε τον δρόμο στον επικεφαλής της αντιπολίτευσης στο Νομαρχιακό Συμβούλιο,
πρώην βουλευτή της Ν.Δ. Χρήστο Κοσκινά που επιθυμούσε την εκ νέου διεκδίκηση
της νομαρχίας. Επιπλέον ανάγκασε τον Θόδωρο Ασπασίδη, πρώην αντιδήμαρχο
Θεσσαλονίκης, ο οποίος είχε από τον χειμώνα ανακοινώσει την κάθοδό του
ελπίζοντας στη στήριξη της Ν.Δ., να αποσύρει την υποψηφιότητά του. Τον πρώην
βουλευτή του ΔΗΚΚΙ Γιώργο Ρόκκο υποστηρίζουν από κοινού στη νομαρχία το
ΔΗΚΚΙ,και το ΚΚΕ προεκτείνοντας και τη συμμαχία τους στο δήμο. Υποψήφιος, όπως
και το ’98, ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, με τη στήριξη του Συνασπισμού και των
Οικολόγων.

Στον Δήμο Θεσσαλονίκης, λύση ανάγκης για το ΠΑΣΟΚ ο Σπύρος Βούγιας, ο
οποίος το ’98 έκανε την έκπληξη συγκεντρώνοντας με τη στήριξη του Συνασπισμού,
αλλά ξεπερνώντας κατά πολύ τα ποσοστά του, 15%. Πριν από έναν χρόνο, όταν ήταν
βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, δήλωνε πως επιθυμεί να επαναδιεκδικήσει τον
δήμο. Όταν τον περασμένο Νοέμβριο ορκίστηκε υπουργός Μεταφορών άρχισε να
διαφοροποιεί τη στάση του, δηλώνοντας ότι θα υπηρετήσει την πόλη του (τη
Θεσσαλονίκη) από το υπουργείο. Μετά την άρνηση του επιχειρηματία Γιάννη
Μπουτάρη να είναι υποψήφιος με το κυβερνών κόμμα στον Δήμο Θεσσαλονίκης, το
όνομα Βούγια επανήλθε στο προσκήνιο. Κάποια στιγμή, τον περασμένο χειμώνα,
έπαιξε και το όνομα του Διονύση Σαββόπουλου, ο οποίος έθετε ως προϋπόθεση για
την κάθοδό του τη στήριξη και από τα δύο κόμματα, με αποτέλεσμα να ναυαγήσει
και αυτή η ιστορία. Στο μεταξύ, οι εισηγήσεις τοπικών στελεχών για την επιλογή
του Μπάμπη Μπαρμπουνάκη, δημοτικού συμβούλου και κουμπάρου του Κώστα Λαλιώτη,
ο οποίος ουδέποτε έκρυψε την επιθυμία του να διεκδικήσει τον δήμο, έπεσαν στο
κενό. Έτσι το ΠΑΣΟΚ κατέληξε στον Σπύρο Βούγια, που σημειωτέον δεν
αντιμετωπιζόταν με την καλύτερη διάθεση από τα τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα
οποία τον θεωρούσαν αλεξιπτωτιστή στο κόμμα, ούτε όμως και από τον Συνασπισμό
που θεωρεί ότι ο πρώην «σύντροφος» αποστάτησε και άλλαξε με ευκολία πολιτικό
στρατόπεδο. Στο στρατόπεδο της Ν.Δ., δεν είχαν απολύτως κανέναν λόγο να μη
στηρίξουν και πάλι τον δήμαρχό τους Βασίλη Παπαγεωργόπουλο, παρ’ ότι δεν έχει
παρουσιάσει σημαντικό έργο. Συνήθειά του είναι η «υιοθεσία» έργων της
Πολιτείας, τα οποία παρουσιάζει ως δικά του. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του
είναι η δύναμη που διαθέτει στο κόμμα και, φυσικά, η προσήλωση που δείχνουν οι
ψηφοφόροι του στην επίσημη κομματική γραμμή. Διατηρεί άριστες σχέσεις με τον
Κώστα Καραμανλή, είναι ιδιαίτερα σκληρός στον δήμο και επιβάλλει την άποψή του
ακόμη και στο πώς θα στηθεί η διαφημιστική του καμπάνια. Ο υποψήφιος του ΚΚΕ
Αγάπιος Σαχίνης έχει… ρεύμα σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση και πολλοί δεν
αποκλείουν ότι μπορεί να αποτελέσει την έκπληξη των εκλογών. Με τον συνδυασμό
του κατέρχονται ως υποψήφιοι σύμβουλοι ο επιχειρηματίας Γιάννης Μπουτάρης και
ο πρώην υποψήφιος δήμαρχος Λευτέρης Κωνσταντινίδης. Διεκδικητικός, με
αγωνιστική διάθεση, έχει ταυτιστεί με τις αντινατοϊκές εκδηλώσεις που έγιναν
στη Θεσσαλονίκη την περίοδο του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Ο Συνασπισμός
στηρίζει την υποψηφιότητα του καθηγητή της Ιατρικής (γενετιστής) στο ΑΠΘ και
πρώην γραμματέα του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης Τάσου Κουράκη. Η εκδήλωση
του συνδυασμού του για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα προκάλεσε αίσθηση, μειονέκτημά
του όμως είναι η χαμηλή αναγνωρισιμότητά του. Ο ίδιος θεωρεί πως ο Σπύρος
Βούγιας πρόδωσε τον Συνασπισμό και έχει ξεκαθαρίσει ότι σε περίπτωση β’ γύρου
ο συνδυασμός του δεν θα τον στηρίξει.