Πρόσωπα Το τέλος μιας σχέσης

Η σχέση του Κρίστοφερ Χίτσενς με την αμερικανική Αριστερά και το περιοδικό
«The Nation», προβληματική ήδη από την εποχή του Κλίντον, τερματίζεται στο
τεύχος του περιοδικού που κυκλοφορεί.

Κρίστοφερ Χίτσενς. Ανακοίνωσε το τέλος της αρθρογραφίας του στο «Nation»

«Τις λίγες τελευταίες εβδομάδες συνειδητοποίησα πως το περιοδικό γίνεται η
φωνή και το ηχείο αυτών που πιστεύουν πραγματικά πως ο Τζον Άσκροφτ (σ.σ.: ο
ακραία δεξιός υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ) είναι μεγαλύτερη απειλή από τον
Οσάμα Μπιν Λάντεν. Είμαι κι εγώ κατηγορηματικά αντίθετος στις μυστικές
φυλακίσεις και στην τρομο-υστερία, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο που είμαι
αντίθετος σ’ εκείνους που πραγματοποίησαν την επίθεση και σχεδιάζουν τις
μελλοντικές. Στις συνθήκες αυτές μού φαίνεται πως είναι σφάλμα να συνεχίσω τη
συνεργασία, και γι’ αυτό αποφάσισα πως αυτή η στήλη θα είναι η τελευταία μου».

Υπό τη ρουμπρίκα «Μειονοτική Αναφορά», ο 53χρονος Βρετανός δημοσιογράφος, που
έχει για έδρα την Ουάσιγκτον, δημοσίευε από το 1982 τις αιρετικές απόψεις του
στο περιοδικό της αμερικανικής Αριστεράς. Αλλά η αντιπάθειά του για τον
Κλίντον, τον οποίο κατηγορούσε ότι καταπάτησε όλες τις πολιτικές υποσχέσεις
που είχε δώσει στην Αριστερά, τον αποξένωσε σταδιακά από τη συντακτική ομάδα
του «Nation». Και όταν, το 1999, «κάρφωσε» στους Ρεπουμπλικάνους μια ψευδή
ένορκη κατάθεση που είχε δώσει για τη Μόνικα ο Σίντνεϊ Μπλούμενταλ, φίλος του
και στενός σύμβουλος του Κλίντον, έγινε «ο Χιτς το Καρφί».

Τώρα υποστηρίζει τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και την ανάγκη να ανατραπεί
ο Σαντάμ, έστω και με πόλεμο, σ’ ένα περιοδικό που είναι εναντίον αμφοτέρων.
Δηλώνει πως είναι με το μέρος των Ιρακινών και των Κούρδων αντιπάλων του
Σαντάμ, με το μέρος της κοινωνίας των πολιτών και εναντίον της θεοκρατικής και
απολυταρχικής πλευράς στην ευρύτερη σύγκρουση που μαίνεται στον μουσουλμανικό
κόσμο, από την Ινδονησία έως τη Νιγηρία. Δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση Μπους,
αλλά είναι πεπεισμένος πως η «αντιπολεμική» πλευρά δεν θα επείθετο ακόμη κι αν
αποδεικνύονταν όλες οι κατηγορίες εναντίον του Σαντάμ, ακόμη κι αν ο ιρακινός
λαός μπορούσε να εκφράσει πραγματικά τη βούλησή του. Ο πρώην φίλος και
συνάδελφός του στο «Nation» Αλεξάντερ Κόκμπερν, ο οποίος είναι σταθερά
εναντίον του πολέμου στο Ιράκ, έκρινε σκόπιμο να του απαντήσει, αλλά όχι επί
της ουσίας ­ απλώς με ένα ευφυολόγημα. «Ο Χιτς», δήλωσε, «δεν είναι πλέον ο
ωραίος, λεπτοκαμωμένος νεαρός της Αριστεράς… Τώρα είναι απλώς ένας ακόμη
μεσήλικας μόσχος σιτευτός της Δεξιάς». Τα άρθρα του οποίου όμως θα συνεχίσουν
να δημοσιεύονται σε έγκυρες αριστερές επιθεωρήσεις («Granta», «The London
Review of Books», «New Left Review», «Dissent», «Times Literary
Supplement»…) των οποίων παραμένει τακτικός συνεργάτης.