«Μάλιστα, κύριε Μπους…»

Την παράδοση την αποκαλούν «συμβιβασμό». Και τη συνολική υποχώρηση τη λένε
«διαπραγματεύσεις». Ο λόγος φυσικά για τους Ευρωπαίους και την έμπρακτα – παρά
τις εκάστοτε αντιαμερικανικές κορόνες Ευρωπαίων ηγετών – υποτακτική στάση τους
προς τις ΗΠΑ. Μια έκφανση αυτής της στάσης ήταν η χθεσινή απόφαση των
Ευρωπαίων για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Τους κοινούς όρους παράδοσής τους στις ΗΠΑ αποφάσισαν χθες οι Ευρωπαίοι,
προτιμώντας κάτι τέτοιο από τη μοναδική εναλλακτική λύση που έβλεπαν να
υπάρχει, να υποχωρήσει, δηλαδή, κάθε χώρα – μέλος της Ένωσης μονομερώς στα
αμερικανικά αιτήματα και τις πιέσεις.

Και, όχι, το επίμαχο ζήτημα δεν ήταν το Ιράκ. Τουλάχιστον άμεσα δεν επρόκειτο
για τον πόλεμο που οι Αμερικανοί προγραμματίζουν να αρχίσει πάρα πολύ σύντομα.
Επρόκειτο για τη σταθερή άρνηση των ΗΠΑ να υπογράψουν την ιδρυτική συμφωνία
για τη δημιουργία του νέου ΔΠΔ, και την κατηγορηματική τους απαίτηση να μην
υπάγονται στη δικαιοδοσία αυτού του δικαστηρίου οι Αμερικανοί πολίτες.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Δανού υπουργού Εξωτερικών, οι υπουργοί εξωτερικών
της Ε.Ε. κατέληξαν χθες σε συμβιβασμό για μια κοινή θέση, που ανοίγει τον
δρόμο για διμερείς συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες ώστε να διασφαλιστεί η
ασυλία των Αμερικανών υπηκόων ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου,
εφόσον όμως η Ουάσιγκτον εγγυηθεί – πάντα σε θεωρητικό επίπεδο! – ότι οι
ύποπτοι για συμμετοχή σε εγκλήματα πολέμου Αμερικανοί πολίτες θα δικαστούν
στις ΗΠΑ.

Επίσης, οι μισθοφόροι οποιασδήποτε εθνικότητας, οι οποίοι πολεμούν σε
εμπόλεμες περιοχές ή χώρες που μαστίζονται από κάποια κρίση, ωστόσο χωρίς να
συμμετέχουν σε επίσημη ειρηνευτική αποστολή ή δύναμη, δεν θα εξαιρούνται από
τον σκόπελο του δικαστηρίου αυτού. Το κείμενο που εγκρίθηκε από τους
Ευρωπαίους υπουργούς καθορίζει τους περιοριστικούς όρους που θα ισχύουν για
κάθε διμερή συμφωνία ανάμεσα σε ένα κράτος-μέλος της Ε.Ε. και στην Ουάσιγκτον
για το ΔΠΔ. «Μόνο ορισμένα πρόσωπα καλύπτονται. Δεν μπορούμε να καλύψουμε παρά
μόνο πρόσωπα που επωφελούνται από διπλωματικό ή στρατιωτικό καθεστώς»,
υπογράμμισε ο Μέλερ και πρόσθεσε πως το κείμενο αποκλείει την αρχή μιας
πλήρους ατιμωρησίας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του
Σολάνα.

Υπέκυψαν λοιπόν οι Ευρωπαίοι στις πιέσεις και τους εκβιασμούς των Αμερικανών,
οι οποίοι, μεταξύ άλλων, απείλησαν ότι θα απέσυραν τις ειρηνευτικές τους
δυνάμεις από τη Βοσνία, εάν, εντός ολίγων ημερών, οι Ευρωπαίοι δεν
συμμορφώνονταν με τις απαιτήσεις τους. Οι ΗΠΑ πιέζουν από τα μέσα Αυγούστου
τους Ευρωπαίους να υπογράψουν συμφωνίες που θα διασφαλίζουν την ασυλία για
όλους τους Αμερικανούς υπηκόους ενώπιον του ΔΠΔ. Η Ιταλία και η Βρετανία είχαν
φανερώσει την προθυμία τους να δεχτούν τις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον.

Τα γεγονότα

Γεγονός πάντως είναι, όπως επισημαίνει και η βρετανική εφημερίδα «Independent»
στο κύριο άρθρο της, ότι ο χθεσινός «συμβιβασμός» των Ευρωπαίων να παράσχουν
σε κάθε κράτος-μέλος ξεχωριστά της Ε.Ε. τη δυνατότητα να δώσει ασυλία στα
αμερικανικά στρατεύματα από το ΔΠΔ, ήταν «μία ακόμη μη αναγκαία υποχώρηση
στους αμερικανικούς εκβιασμούς».

Αντίθετα, οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο πίεζαν την Ε.Ε. να μην υποχωρήσει στις πιέσεις των ΗΠΑ, κάτι που
τελικά δεν αποφεύχθηκε.