Στο σχέδιο 500.000 στρέμματα

Στην τελική ευθεία είναι οι ρυθμίσεις για χρήση γης, δάση και χωροταξικές
οικιστικές εκκρεμότητες, που περιλαμβάνονται σε νομοσχέδιο των υπουργείων
Γεωργίας και ΥΠΕΧΩΔΕ.
![]() |
|
Ο χαρακτηρισμός τού «τι είναι δάσος» και «τι δασική έκταση» στο νέο |
Πρόκειται για νομοσχέδιο – σκούπα που προβλέπει: * Τροποποίηση του Ν. 998/79
περί δασών.
* Διαχωρισμό δασών από δασικές εκτάσεις.
* Εφαρμογή δασικού κτηματολογίου.
* Ένταξη στο σχέδιο πόλης δεκάδων οικιστικών περιοχών.
* Ρύθμιση των θεμάτων (ιδιοκτησιακού κ.λπ.) 70 οικοδομικών
συνεταιρισμών.
Η ολοκλήρωση της κατάρτισης του νομοσχεδίου και η προώθησή του άμεσα στη Βουλή
είναι στις βασικές προτεραιότητες της ηγεσίας των δύο υπουργείων, προκειμένου,
όπως τονίζεται, να υπάρξει και εναρμόνιση της ισχύουσας νομοθεσίας προς το
άρθρο 24 του Συντάγματος (τροποποιήθηκε με την τελευταία αναθεώρηση), αλλά και
για να αντιμετωπιστούν θέματα που εκκρεμούν από χρόνια (χρήσεις γης,
συνεταιρισμοί κ.λπ.).
Ήδη, διατάξεις του νομοσχεδίου που αφορούν την τοπική και τη νομαρχιακή
αυτοδιοίκηση είναι τις τελευταίες μέρες στο επίκεντρο διεξοδικής μελέτης από
τα συναρμόδια υπουργεία, προκειμένου να επιλυθούν ζητήματα οικιστικού και
χωροταξικού σχεδιασμού (αρμοδιότητας του ΥΠΕΧΩΔΕ).
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι υπάρχει μεγάλος αριθμός διοικητικών πράξεων που δεν
έχουν ολοκληρωθεί στο διάστημα 1960-1980 και αφορούν σχέδια πόλης (επεκτάσεις,
εντάξεις κ.λπ.), δεδομένου ότι δεν είχαν λυθεί συνταγματικά και άλλα θέματα
για τη συνυπογραφή και από τον υπουργό Γεωργίας.
Σε ποιους δήμους – κοινότητες
Πρόκειται για εκκρεμότητες που μεταξύ άλλων αφορούν 480.000 – 510.000
στρέμματα σε δήμους και κοινότητες όπως: Περιστέρι, Χαϊδάρι, Κορυδαλλός,
Αιγάλεω, άλλες περιοχές της Δυτικής Αττικής, Άνοιξη, Πεντέλη, Ν. Μάκρη,
Ραφήνα, Εύβοια, Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Κρήτη.
Η κατεύθυνση των ρυθμίσεων, σύμφωνα με την άποψη που διαμορφώνεται (αν δεν
επικρατεί) αρμοδίως, είναι ανάλογη αυτής που ακολούθησαν οι συναρμόδιοι
υπουργοί Γεωργίας και ΥΠΕΧΩΔΕ με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση.
Εντάσσονται και περιοχές για τις οποίες υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις
Στις ρυθμίσεις υπάγονται, σύμφωνα με πληροφορίες, και εκτάσεις για τις οποίες
έχουν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις.
Τέτοιες περιπτώσεις είναι στην περιοχή Αττικής:
* Στη Βόρεια Αττική, έκταση 26.000 στρεμμάτων στην Πεντέλη.
* Στις περιοχές Σταμάτα – Διονύσου.
* Του Αμαλίειου Ορφανοτροφείου, στις περιοχές Σκάλα Ωρωπού, Μαλακάσα,
Συκομάνου και στον Κάλαμο Αττικής.
* Του Ασύλου Ανιάτων, έκταση συνολικού εμβαδού 6.540 στρεμμάτων στη
θέση Σκόρδι – Θέρμη περιφέρειας τέως Δήμου Θορικού Αττικής (περιοχή Σχολής
Ευελπίδων).
* Στη Σαλαμίνα.
* Κτήμα Καραπάνου. Πρόκειται για έκταση 35.000 στρεμμάτων στον Υμηττό.
* Συνεταιρισμός Υπαλλήλων Τραπέζης της Ελλάδος. Έκταση δασικού
χαρακτήρα εμβαδού 7.350 στρεμμάτων, στη θέση Καταφύγι Παλαιάς Φωκαίας Αττικής.
* Κτήμα Μπέικερ στην Εύβοια.
* Της Μονής Τοπλού στην Κρήτη.
Μεγάλο μέρος των διαφόρων εκτάσεων θεωρείται δασικό. Στις ίδιες περιοχές
υπάρχουν και εκτάσεις που δεν αμφισβητήθηκαν ιδιοκτησιακά και φέρεται να
ανήκουν σε συνεταιρισμούς.
Σύντομα στη Βουλή το νομοσχέδιο
Σύντομα θα έρθει στη Βουλή – είπε χθες ο υφυπουργός Γεωργίας Φώτης
Χατζημιχάλης – νομοσχέδιο που θα εναρμονίζει την ισχύουσα νομοθεσία με το νέο
Σύνταγμα, ξεκαθαρίζοντας ποια είναι δασική έκταση, «προστατεύοντας τα δάση και
το περιβάλλον».
Με το νομοσχέδιο αυτό ουσιαστικά εξειδικεύεται η σχετική διάταξη του
Συντάγματος και απελευθερώνονται και χιλιάδες εκτάσεις που, αν και θαμνώδεις,
έμεναν έως σήμερα με τον χαρακτηρισμό δασικές, γεγονός που δυσκόλευε κυρίως
τους κατοίκους ορεινών και απομακρυσμένων περιοχών.
Η συζήτηση αυτή στο Γ’ Θερινό Τμήμα της Βουλής έγινε με αφορμή πρόταση νόμου
που είχαν υποβάλει τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ: ο αποδημήσας Βαγγέλης
Βλασόπουλος, ο Παναγιώτης Κρητικός και ο Λεωνίδας Γρηγοράκος.
Η πρόταση απερρίφθη από την κυβέρνηση γιατί «αν την δεχόμασταν θα υπήρχαν
επικαλύψεις», είπε κ. Χατζημιχάλης. Άλλωστε, πρόσθεσε, «το κυρίαρχο δεν είναι
η επιβολή ποινών, αλλά η ύπαρξη θεσμικού πλαισίου και ο εκσυγχρονισμός του,
κυρίως η διαμόρφωση συνείδησης στην κοινωνία, κάτι που δεν γίνεται με νόμους
και διατάξεις».
Στη συζήτηση παρενέβη καθοριστικά ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος
Μητσοτάκης, λέγοντας πως «το Κτηματολόγιο κινδυνεύει να τιναχθεί εξ ολοκλήρου
στον αέρα, από την ολιγωρία του κράτους να ξεκαθαρίσει τι είναι δασική
έκταση».
Καχυποψία για τον ορισμό της δασικής έκτασης και των χρήσεων γης
Με καχυποψία και επιφυλακτικότητα περιμένουν δασολόγοι και ειδικοί το σχέδιο
για τον νόμο που θα αντικαταστήσει εκείνον του 1979 (Ν. 998/79), σχετικά με
την προστασία των δασών και τις χρήσεις γης. Ο μόνος χρονικός προσδιορισμός
που έδωσε χθες ο υφυπουργός Γεωργίας Φώτης Χατζημιχάλης, σχετικά με το πότε θα
κατατεθεί στη Βουλή το νέο νομοσχέδιο για τα δάση, ήταν «σύντομα». Όπως λέει ο
Δημήτρης Καραβέλας από το WWF Ελλάδος: «Το νομοσχέδιο έχει κατατεθεί και
αποσυρθεί κάμποσες φορές έως τώρα, η ημερομηνία συζήτησής του έχει ορισθεί και
έχει αλλάξει άλλες τόσες και ουδείς γνωρίζει το παραμικρό για το τι ρυθμίσεις
τελικά θα περιλαμβάνει, κατά πόσον αυτές θα είναι υπέρ της προστασίας των
δασών ή προς όφελος οικοδομικών συνεταιρισμών». Ο δασολόγος Νίκος Χλύκας
εκτιμά πως «δεν μπορεί να ετοιμάζονται νόμοι εν κρυπτώ, χωρίς προηγούμενη
συνεννόηση της Πολιτείας με όλους τους φορείς. Αυτό σημαίνει ότι προωθείται
βόλεμα καταστάσεων ή εξυπηρετήσεις συμφερόντων…».
Ο νέος νόμος χρειάζεται, γιατί εκείνος του ’79 δεν συμβαδίζει πλέον με το
άρθρο 24 του Συντάγματος (το οποίο τροποποιήθηκε με την τελευταία συνταγματική
αναθεώρηση), αλλά και γιατί πρέπει να αντιμετωπισθούν προβλήματα που χρονίζουν
και αφορούν τις χρήσεις γης, τους συνεταιρισμούς κ.λπ. Όπως εξηγεί ο κ.
Δημήτρης Χριστοφιλόπουλος, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και
Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών, είναι δύο τα σημεία στο
αναθεωρημένο άρθρο 24, όπου θα στηριχθεί το όποιο νομοσχέδιο. «Το πρώτο αφορά
τον ορισμό της δασικής έκτασης. Το νέο συνταγματικό άρθρο αναφέρει πως δασική
είναι μια έκταση όπου η ξυλώδης βλάστηση (δένδρα ή θάμνοι) είναι αραιή, ενώ
παλαιότερα μπορούσε μια έκταση να χαρακτηρισθεί δασική ακόμη κι αν είχε ένα
μόνο δένδρο. Το δεύτερο σημείο αφορά τις αλλαγές στις χρήσεις γης. Στο
προηγούμενο καθεστώς, η χρήση γης μπορούσε να αλλάξει μόνο σε δημόσιες
εκτάσεις και όχι σε ιδιωτικές. Τώρα, δεν υπάρχει διαχωρισμός – δημόσιες και
ιδιωτικές δασικές εκτάσεις αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Τα
δύο αυτά λεπτά σημεία είναι που “τρομάζουν”. Γιατί μπορούσαν να στηρίξουν ένα
νομοσχέδιο που να εξυπηρετεί – με πελατειακή λογική – οικοδομικούς
συνεταιρισμούς».
Ο φόβος υπάρχει και εκφράζεται με την υποψία πως ο νέος νόμος «με παράξενα
“παραθυράκια” και εξαιρέσεις, με πολύπλοκους ορισμούς και έννοιες, με
διαχωρισμό των δασικών σε κατηγορίες, θ’ ανοίξει τον δρόμο για να
αποδεσμευθούν χιλιάδες στρέμματα δασικής γης», ενώ ταυτόχρονα επισημαίνουν πως
το θέμα του Εθνικού Κτηματολογίου και γενικού χωροταξικού σχεδίου (τα οποία θα
περιγράφουν τις υπάρχουσες εκτάσεις και τις χρήσεις γης) παραμένει εκκρεμές.
Όπως επισημαίνει ο κ. Αριστοτέλης Παπαγεωργίου, δασολόγος – περιβαλλοντολόγος
και επίκουρος καθηγητής στο Δασολογικό Τμήμα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου
στην Ορεστιάδα: «Η προστασία των δασών θα πρέπει να γίνει σε μία λογική και
καλά σχεδιασμένη γραμμή και όχι με πολύπλοκους και αδιαφανείς ορισμούς».














