Γκιλοτίνα, αγάπη μου

Όταν ο Φερνάν Μεϊσονιέ, ένας χαρωπός 72χρονος που φοράει ένα πράσινο καρό
πουκάμισο, θέλει να επιδείξει σε επισκέπτες τι επάγγελμα έκανε στο παρελθόν,
τούς οδηγεί στο πίσω μέρος του καταστήματός του.

Φερνάν Μεϊσονιέ. Στο μαγαζί του, τοποθετημένη πίσω από τα κεραμικά είδη και τα διάφορα είδη μπαχαρικών, έχει μια… γκιλοτίνα

Διαθέτει ένα κατάστημα που πουλάει σουβενίρ, στο χαριτωμένο χωριό του Φοντέν
ντε Βοκλούζ, κοντά στην Αβινιόν, στη Νότια Γαλλία. Εκεί, τοποθετημένη πίσω από
τα κεραμικά είδη και τα διάφορα είδη μπαχαρικών, έχει μια…. γκιλοτίνα!

Με πολλή τρυφερότητα, τη χαϊδεύει. «Είναι ο πιο γοργός και ανθρώπινος τρόπος
εκτέλεσης», λέει, «τρία δευτερόλεπτα, και αυτό είναι».

Και σίγουρα κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει καλύτερα για τρόπους εκτέλεσης από
τον ίδιο τον Μεϊσονιέ: ως εκτελεστής βοήθησε στον αποκεφαλισμό περισσότερων
από 200 φυλακισμένων στην πρώην γαλλική αποικία της Αλγερίας, και τα
απομνημονεύματά του απ’ αυτήν την εποχή, τα οποία θα κυκλοφορήσουν σε βιβλίο
μέσα στην εβδομάδα, σίγουρα δεν είναι για ευσυγκίνητους ανθρώπους.

Ο Μεϊσονιέ βέβαια δεν επέλεξε το επάγγελμα αυτό τυχαία. Ο πατέρας του που ήταν
ο επικεφαλής των εκτελέσεων στην Αλγερία, τον προσέλαβε αρχικά για βοηθό του,
εν έτει 1957. Ήταν εξάλλου μια περίοδος με πολλή δουλειά: λόγω του αλγερινού
πολέμου για ανεξαρτησία από τη Γαλλία, εκατοντάδες ήταν οι Αλγερινοί που είχαν
συλληφθεί και καταδικαστεί σε θάνατο, ως ύποπτοι για συμμετοχή σε
επαναστατικές ενέργειες. «Σε έναν μήνα μονάχα, είχαμε εκτελέσει 20
φυλακισμένους», θυμάται ο Μεϊσονιέ «μια μέρα εκτελέσαμε πέντε στη σειρά».

«Η δική μου δουλειά, ως βοηθού του πατέρα μου, ήταν να κρατάω το κεφάλι του
καταδικασμένου σταθερό πάνω στην γκιλοτίνα την ώρα ακριβώς που η λεπίδα έπεφτε
πάνω του».

Ο Μεϊσονιέ, βέβαια, λέει ότι εκείνος και ο πατέρας του προσπαθούσαν να
δείχνουν σεβασμό για τους καταδικασμένους σε εκτέλεση – τους προσέφεραν και
ένα τελευταίο τσιγάρο. «Κάποιοι ήταν θαρραλέοι, κάποιοι άλλοι φώναζαν»,
θυμάται σήμερα. Όταν ο θρίαμβος του επαναστατικού κινήματος των Αλγερινών
έβαλε σαφέστατο τέλος στις εκτελέσεις, ο Μεϊσονιέ πέρασε 30 χρόνια στην Ταϊτή,
προτού τελικά ταξιδέψει στα πάτρια εδάφη της Γαλλίας, όπου και μένει σήμερα.

Παρ’ ότι έχει συνταξιοδοτηθεί εδώ και πολλά χρόνια, κρατάει στο μαγαζί του την
γκιλοτίνα που έφτιαξε στα 14 του ως δώρο γενεθλίων για τον πατέρα του, καθώς
και ένα ζευγάρι γυαλιά που αφαίρεσε από το πρόσωπο ενός κομμουνιστή, προτού
τον εκτελέσει το 1957.

Τώρα, και ενώ πάσχει από καρκίνο, ο ίδιος ο Μεϊσονιέ αντιμετωπίζει τον θάνατο.
Παρ’ ότι πλέον τάσσεται εναντίον της θανατικής ποινής, και ενώ περιγράφει το
αμερικανικό σύστημα της διατήρησης των θανατοποινιτών σε συγκεκριμένη φυλακή
επί χρόνια, ο Μεϊσονιέ εκφράζει ελάχιστες τύψεις για την προηγούμενη καριέρα
του.

Οι άνθρωποι που σκότωσε ήταν όλοι ένοχοι, επιμένει. «Αυτό είναι που έχω
προσπαθήσει να θυμάμαι».