Νικητής, χάρη στον Φίσερ

Ήταν χωρίς αμφιβολία η πιο δύσκολη μάχη της ζωής του. Αλλά ο Γκέρχαρντ
Σρέντερ, ο «πολιτικός τζογαδόρος» που οδήγησε τη Γερμανία στον 21ο αιώνα, την
κέρδισε κι αυτήν. Και θα συνεχίσει να είναι καγκελάριος, έστω κι αν το
Σοσιαλδημοκρατικό του Κόμμα είδε τη δύναμή του να μειώνεται σημαντικά. Η
Ευρώπη έβγαλε ένα στεναγμό ανακούφισης.

Ο Σρέντερ «τζογάρισε» σε πολλά μέτωπα τον τελευταίο καιρό: στις πλημμύρες,
στον πόλεμο κατά του Ιράκ, ακόμη και στο πιο αδύνατο σημείο του, την ανεργία.
Βγήκε παντού κερδισμένος, αποδεικνύοντας ότι οι πολιτικές του κεραίες είναι
πολύ ευαίσθητες. Σε ένα σημείο κόντεψε να την πατήσει: όταν η υπουργός Άμυνας
της κυβέρνησής του το παράκανε στην κριτική της για τις Ηνωμένες Πολιτείες,
συγκρίνοντας τον πρόεδρο Μπους με τον Χίτλερ. Ευτυχώς η δήλωση έγινε λίγες
μόλις μέρες πριν από τις εκλογές. Και η ζημιά δεν ήταν τόσο μεγάλη. Με
καταμετρημένο πάνω από το 90% των ψήφων και σύμφωνα με τους υπολογισμούς του
γερμανικού καναλιού ZDF, το ποσοστό του κόμματος έπεσε από το 40,9% στο 38,4%.

Ο καγκελάριος, που στο μέσον περίπου της θητείας του είχε εξετάσει το
ενδεχόμενο να αλλάξει τους Πράσινους με τους Ελεύθερους Δημοκράτες, ευχαριστεί
τον Θεό που δεν το έκανε. Οι πρώτοι, υπό τον χαρισματικό τους ηγέτη Γιόσκα
Φίσερ, επέμειναν… οικολογικά (έπεισαν, για παράδειγμα, τον καγκελάριο ότι οι
πυρηνικοί σταθμοί πρέπει σταδιακά να κλείσουν ή ότι πρέπει να επιβληθεί
οικολογικός φόρος στη βενζίνη) και δικαιώθηκαν: αύξησαν θεαματικά το ποσοστό
τους (8,6% από 6,7%), αρπάζοντας την τρίτη θέση από τους Ελεύθερους
Δημοκράτες. Οι τελευταίοι μπορεί να αύξησαν το ποσοστό τους σε σχέση με το
1998 (7,4% από 6,2%), αλλά έμειναν πολύ πίσω όχι μόνο από τον εκλογικό τους
στόχο (που ήταν ούτε λίγο ούτε πολύ το 18%) αλλά και από τα ποσοστά που τους
έδιναν οι δημοσκοπήσεις. Σημαντικό ρόλο στην ήττα τους έπαιξε η πολεμική των
τελευταίων ημερών κατά του Ισραήλ.

Οι κομμουνιστές

Το κόμμα του Γκίντο Βέστερβελε δεν μπόρεσε έτσι να βοηθήσει τον Έντμουντ
Στόιμπερ να εκπληρώσει το μεγάλο του όνειρο: να γίνει καγκελάριος. Τα κόμματα
της Χριστιανικής Ένωσης εξασφάλισαν βέβαια την πρώτη θέση με ποσοστό πάνω από
38,8% (έναντι 35,2%). Ο Στόιμπερ έσπευσε να πανηγυρίσει. Το “κεντρώο” προφίλ
που είχε καλλιεργήσει έπεισε. Τον πρόδωσαν όμως οι σύμμαχοί του.

Όσο για τους πρώην κομμουνιστές του PDS, έδωσαν μάχη, αλλά δεν τα κατάφεραν. Η
αποχώρηση του Γκρέγκορ Γκίζι, του μόνου Ανατολικογερμανού πολιτικού που είχε
πρόσβαση σε ένα δυτικογερμανικό ακροατήριο, αλλά και οι απροσδόκητες απώλειες
στα ανατολικογερμανικά κρατίδια ήταν αποφασιστικό πλήγμα, και ίσως η αρχή του
τέλους του σχηματισμού αυτού.