Οι κ.κ. Γιόσα και Λιόσα είναι εδώ…

Μάριο Βάργκας Γιόσα

Ο Περουβιανός συγγραφέας Μάριο Βάργκας Γιόσα ήταν πολύ χαρούμενος χθες. Διότι
είχε όλο τον χρόνο στη διάθεσή του για να περιπλανηθεί στην Αθήνα και στα
μουσεία της χωρίς να τον κυνηγούν οι δημοσιογράφοι. Διότι αυτές τις μέρες ένα
από τα πρώτα και ωραιότερα μυθιστορήματά του, οι «Συνομιλίες στον καθεδρικό
ναό», όπου ναός είναι… ένα καπηλειό, θα κυκλοφορήσει από τον Εξάντα με τίτλο
«Πήραμε την κάτω βόλτα». Διότι τελείωσε μόλις το καινούργιο βιβλίο του με την
ηρωίδα του Φλόρα Τριστάν, μαχητική αγωνίστρια του Ουτοπικού Σοσιαλισμού και
γιαγιά του Πολ Γκογκέν. Διότι από σήμερα θα βρίσκεται στη Χαλκιδική όπου θα
συμμετάσχει σε δημόσια συζήτηση για τη σχέση της ελληνικής τραγωδίας με το
σύγχρονο μυθιστόρημα, «κάτι που είναι φανερό», λέει, «στον Φώκνερ π.χ. ή στα
έργα του Ο’ Νιλ. Οι μεγάλοι συγγραφείς του καιρού μας προσαρμόζουν συχνότερα
απ’ όσο νομίζουμε τις αρχές του αρχαίου δράματος στη σύγχρονη πραγματικότητα».
Κι εκείνος;

… με άποψη για την τραγωδία

Κι εκείνος φυσικά. Παράδειγμα στο «Ο Λιτούμα στις Άνδεις» (εκδόσεις Εξάντας)
«όπου συνειδητά προσάρμοσα τον μύθο του Διονύσου σε περουβιανό τοπίο.
Περισσότερο και από τους μύθους, όμως, το πνεύμα της αρχαίας τραγωδίας, η
οπτική της, είναι εκείνο που γοητεύει τους συγγραφείς σήμερα. Δεν είναι
αλήθεια ότι ξεκινούν από ένα ανεξέλεγκτο γεγονός που προκαλεί αλυσιδωτές
συνέπειες οι οποίες χαράσσουν το πεπρωμένο των ηρώων;». Καλά όλα αυτά, αλλά θα
ήταν καλύτερα αν οι μεταφραστές του συμφωνούσαν στην απόδοση του ονόματός του.
Στη συναρπαστική «Γιορτή του Τράγου» που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο από τον
Καστανιώτη αναφέρεται ως Λιόσα και η σύγχυση συνεχίζεται και στα άλλα του
βιβλία.