ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ «Κάνω μουσικές βόλτες στην Ευρώπη»

Με ήχους ελληνικούς τρία CD lounge μουσικής του Γιάννη Ζουγανέλη κάνουν τις βόλτες τους στην Ευρώπη και σε κλαμπ της αλλοδαπής

Αν και μουσικός σχεδόν από τα γεννοφάσκια του (με το έργο του «Δέκα βυζαντινά
δοκίμια» πήρε υποτροφία το ’75 από το υπουργείο Πολιτισμού και στα δεκαπέντε
του κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος του «Σώσον Κύριε τον Λαό Σου»), έγινε ευρύτερα
γνωστός από τη μικρή οθόνη. Μια λιγότερο γνωστή πτυχή του πολυπράγμονα Γιάννη
Ζουγανέλη είναι ότι από το ’97 και ώς σήμερα έχει εκδώσει τρία CD – «Χορδές
ψυχής», «Passaggio» και «Anixi-Lounge Mykonos» (Ελληνοβελγικής συμπαραγωγής με
τον Αντώνη Κουσαθανά, εκπρόσωπο της ελληνική πλευράς) – με chill out μουσική.
Ο ίδιος αποσαφηνίζει πως «δεν έκανα κάτι διαφορετικό από το να γράφω οργανική
μουσική». Αυτό άλλωστε ξέρει, όπως λέει, από παιδί αφού οι μουσικές σπουδές
του άρχισαν από την προσχολική ηλικία στη βυζαντινή μουσική. Υποστηρίζει
μάλιστα πως από τις τρεις αυτές δουλειές του, η lounge μουσική εκπροσωπείται
από το «Passaggio». «Οι “Χορδές ψυχής” έχουν αμιγώς ελληνικό ήχο. Δεν είναι
καν ethnic. Αυτή η λέξη είναι συνδεδεμένη στον νου μου με την έννοια της
παγκοσμιοποίησης. Οι “Χορδές ψυχής” όμως μυρίζουν Ελλάδα. Από την άλλη το CD
“Anixi” είναι πιο ολοκληρωμένη, πιστεύω, δουλειά, ενώ το “Passaggio” που έγινε
κατόπιν παραγγελίας από Ιταλούς παραγωγούς θα έλεγα πως ήταν περισσότερο ένας
πειραματισμός».

Εξηγεί πως χρειάστηκε να περάσουν όλα αυτά τα χρόνια για να φθάσει στο
σημείο να κάνει αυτό που ευχαριστεί την ψυχή του «διότι στο ενδιάμεσο δεν
μπορούσα να ζήσω μόνο από συνθέσεις οργανικής μουσικής». Έτσι μπήκε στη ζωή
του η τηλεόραση και το θέατρο. Από την άλλη δηλώνει πως του αρέσει να
καταπιάνεται, ταυτόχρονα, με διαφορετικά πράγματα και να επανατοποθετείται σε
αυτά που κάνει και σημειώνει πως «από ένα σημείο κι έπειτα είναι και θέμα
τύχης».

Για τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης του με την οργανική μουσική, αφορμή
στάθηκε η γνωριμία του με τον Σουηδό Ούλοφ Νταρκ, πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή
της δισκογραφικής Sonet και μετέπειτα μέλος της Ακαδημίας Νόμπελ, που ζήτησε
από τον Γιάννη Ζουγανέλη να γράψει ένα συμφωνικό κομμάτι, το οποίο θα παιζόταν
στην έναρξη της τελετής απονομής των Βραβείων Νόμπελ το 1996. Ένα χρόνο
αργότερα η δουλειά αυτή, μαζί με άλλες συνθέσεις, αποτέλεσαν την πρώτη,
ουσιαστικά παρουσία του Γιάννη Ζουγανέλη στη lounge μουσική με τίτλο «Χορδές
ψυχής».

Το δυτικότροπο «Passaggio», στο οποίο ο Σάκης Μπουλάς ερμηνεύει το ομότιτλο
τραγούδι, κάνει τους ξένους παραγωγούς να… στήσουν αυτί και να συμπεριλάβουν
το εν λόγω κομμάτι στη συλλογή «Chill out in Maimi» που θεωρήθηκε από τους
γνώστες ως ένα από τα καλύτερα CD lounge μουσικής του 2001, ενώ βρίσκεται στον
προθάλαμο για τις υποψηφιότητες των βραβείων Grammy.

Όλα όσα συνέβησαν ήταν ανέλπιστα για τον Γιάννη Ζουγανέλη. «Δεν είχα
σκεφτεί ποτέ ώς τώρα στη ζωή μου να γράψω lounge μουσική». Να όμως που μπήκε
στον χορό και άρχισε να χορεύει.

Αυτή την περίοδο ετοιμάζεται να ανεβάσει στο θέατρο «Ορφέας» το έργο «Μαντάμ
Αλέξανδρος» με τη Βίκυ Κουλιανού σε σκηνοθεσία Βασίλη Πλατάκη (βασίζεται στο
«Ένας άνδρας που τον έλεγαν Μαρία» του Jaja Fiastri και είδαμε στον
κινηματογράφο με τον τίτλο «Κυρία Ντάπφαϊρ» με τον Ρόμπιν Ουίλιαμς).
Ταυτόχρονα γράφει μουσικές για τον επόμενο δίσκο «Οινοτρόπες», με οργανική
μουσική, εμπνευσμένο «από τις τρεις μυθικές πριγκίπισσες της Δήλου, Σπερμώ,
Οινώ και Ελαΐς και τον αμπελώνα της Μαού στη Μύκονο, όπου τα μοναστηριακά
κλίματα “μεγαλώνουν” με κλασική και lounge μουσική από ηχεία τοποθετημένα
ανάμεσά τους».

Από το Πολυτεχνείο στο τραγούδι

Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο (κιθάρα) και στο Εθνικό Ωδείο (αρμονία, ανώτερα
θεωρητικά και πιάνο) και, με υποτροφία του ΥΠΠΟ, σύνθεση και ενορχήστρωση στην
Ακαδημία του Μονάχου. Στα… χαρτιά είναι αρχιτέκτονας του Εθνικού Μετσόβιου
Πολυτεχνείου. Έχει στο ενεργητικό του κάπου 50 δισκογραφικές δουλειές μεταξύ
των οποίων οι «Σώσον Κύριε τον Λαόν Σου» (σε ηλικία 15 ετών), «Ατρείδες»
(κυκλοφόρησε διεθνώς από την Deutche Gramophone), «Όπου και να ταξιδέψω η
Ελλάδα με πληγώνει» (παγκόσμια κυκλοφορία από τις CBS – Sonet), «Φοβάμαι»,
«Σουξέ», «Γύρω γύρω όλοι», «Τα παραμυθοτράγουδα» (αμφότερα για παιδιά). Έχει
γράψει μουσικές για τηλεοπτικές σειρές ανάμεσά τους και οι «Μεγάλος
ξεσηκωμός», «Συμβολαιογράφος», «Λαυρεωτικά», «Αστροφεγγιά», μουσικές σε
θεατρικά έργα, αρχαιοελληνικά και σύγχρονα, για κινηματογραφικές ταινίες αλλά
και για μπαλέτο. Μετρά κάπου 12 εμφανίσεις στη μεγάλη οθόνη, αλλά και αρκετούς
πρωταγωνιστικούς ρόλους σε θεατρικά έργα και επιθεωρήσεις, από το 1983 σχεδόν
αδιαλείπτως δηλώνει τηλεοπτικά «παρών» με τις σατιρικές σειρές του, στα
μουσικά δρώμενα τα τελευταία δύο ήταν σταθερά στον «Σταυρό του Νότου», ενώ
έχει κάνει πέντε μουσικοθεατρικές εκδόσεις για παιδιά.