Ασφυκτικός κλοιός στο δίκτυο υποστήριξης

«Ασφυξία». Με τη λέξη αυτή περιγράφουν κυβερνητικές πηγές την επιχειρησιακή
λογική που υιοθέτησαν οι διωκτικές αρχές για να εντοπίσουν τον Δημήτρη
Κουφοντίνα. Η ΕΛ.ΑΣ. επιτηρούσε «με φυσικά ή τεχνικά μέσα» περίπου σαράντα
άτομα. Τα πρόσωπα αυτά, ορισμένα εκ των οποίων είχαν αντιληφθεί την παρουσία
της Αστυνομίας, ανήκαν στον κοινωνικό κύκλο του Κουφοντίνα. Αντιθέτως, όπως
επισημαίνουν με έμφαση οι ίδιες πηγές, «δεν εμπλέκονται ούτε καν περιφερειακά
με τη 17Ν». Κάποια από τα άτομα αυτά, εκτιμούσαν εδώ και καιρό οι αρχές,
«πρέπει να αποτελούσαν το δίκτυο υποστήριξης του Κουφοντίνα».

Στην Κατεχάκη είχαν καταλήξει από τον Αύγουστο σε δύο συμπεράσματα: πρώτον, «ο
Κουφοντίνας δεν έχει φύγει από τη χώρα». Δεύτερον, «τον Κουφοντίνα φιλοξενούν
και υποστηρίζουν κάποια πρόσωπα». Ορισμένοι αναλυτές επέμεναν – επικαλούμενοι
τις ψυχικές αντοχές του… ασθενούς φύλου – ότι «πρέπει να τον έχει γυναίκα».
Ανεξαρτήτως φύλου, οι προσπάθειες των αρχών εστράφησαν στον εντοπισμό των
ατόμων αυτών, που χαρακτηρίζονταν ως «φίλοι, γνωστοί ή συμπαθούντες».
Δεδομένου ότι τον Κουφοντίνα αναζητούσαν 40.000 αστυνομικοί και «το πρόσωπό
του ήταν γνωστό στο πανελλήνιο από την τηλεόραση και τις φωτογραφίες»,
εθεωρείτο βέβαιο ότι «δεν μπορεί ούτε να κινηθεί ούτε να συντηρηθεί μόνος
του».

Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης υιοθέτησε μια πολιτική «ήπιας καταστολής». Ούτε
προσαγωγές ούτε συλλήψεις ούτε κατ’ οίκον έρευνες. Ελεύθερη παρέμεινε και η
σύντροφος του Κουφοντίνα, Αγγελική Σωτηροπούλου. Οι αρχές εκτιμούσαν ότι «ο
χρόνος είναι εις βάρος του φυγάδος. Ο εγκλεισμός στον ίδιο χώρο θα τον
κουράσει. Αργά ή γρήγορα θα κάνει κάποια κίνηση». Ουδείς, βεβαίως, περίμενε
ότι ο Κουφοντίνας θα προσέλθει και θα παραδοθεί αυτοβούλως.

Η πράξη του Κουφοντίνα ήρθε σε μια στιγμή που η Κατεχάκη μελετούσε, αλλά δεν
είχε αποφασίσει, το ενδεχόμενο της επικήρυξής του προς 200 εκατ. δρχ.