20 χρόνια στην… κυψέλη της 17Ν

Επί είκοσι χρόνια άλλαζε συνεχώς κατοικίες, ονόματα, επαγγέλματα. Στα
πρότυπα των παρανόμων, των Ερυθρών Ταξιαρχιών και της ομάδας Μπάαντερ Μάινχοφ,
ο μικροκαμωμένος φοιτητής του Οικονομικού της Νομικής Δημήτρης Κουφοντίνας
εξαφανίστηκε, έκοψε κάθε γέφυρα με την προηγούμενη ζωή του από τη στιγμή που
στρατολογήθηκε στη 17 Νοέμβρη.

Το μόνο που δεν μπόρεσε να αλλάξει ποτέ, παρά τις χίλιες μεταμφιέσεις του ο «Λουκάς» της 17Ν ήταν το έντονο, παγωμένο, βλέμμα του – αυτό που περιέγραφαν οι μάρτυρες των δολοφονιών στις οποίες είχε πάρει μέρος

Ο ηγετικός του ρόλος στην οργάνωση, ο ρόλος του συνδέσμου ανάμεσα στον
καθοδηγητικό και στον εκτελεστικό τομέα της 17 Νοέμβρη αναδεικνύεται από τις
καταθέσεις των συγκατηγορουμένων του.

Στην πορεία των είκοσι χρόνων που πέρασαν από τη στιγμή που οι εξτρεμιστικές
ιδέες του τον οδήγησαν στην τρομοκρατία, ο Κουφοντίνας είχε απασχολήσει τις
αρχές, χωρίς όμως να καταφέρουν να τον εντοπίσουν ή να βρουν στοιχεία (πέρα
από ενδείξεις) εις βάρος του.

Οι επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής αναγνωρίζουν ότι ο Δημήτρης Κουφοντίνας
είναι ο «πιο ζόρικος κρίκος στην αλυσίδα της 17 Νοέμβρη» και θεωρούν τον ρόλο
του ως σημαντικότερο στην οργάνωση, ακόμη και από εκείνον του Αλέξανδρου
Γιωτόπουλου, αφού, εκτός από τον σχεδιασμό, ήταν και ο πρωταγωνιστής σε κάθε
χτύπημα που πραγματοποιήθηκε από τη στιγμή που εντάχθηκε στις τάξεις των
τρομοκρατών.

Η οικογένειά του κατάγεται από την Τερπνή Σερρών και ο Δημήτρης Κουφοντίνας
είναι ο μοναχογιός του Κώστα και της Βάιας Κουφοντίνα, που απέκτησαν ακόμη δύο
κόρες.

Ως φοιτητής, τα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση ο Δημήτρης Κουφοντίνας είχε
ενταχθεί στην ΠΑΜΚ. Τα δύο χρόνια που παρέμεινε στην οργάνωση, στην περιοχή
του Γκύζη, εμφανιζόταν πάντοτε με τη μία από τις αδελφές του. Ωστόσο, σύμφωνα
με όσα θυμούνται άνθρωποι που τον γνώρισαν τότε, επρόκειτο για «έναν
υπερδραστήριο νεαρό, συνεσταλμένο, αλλά και διαβασμένο, με εξτρεμιστικές ιδέες
για την ηλικία του». Χαρακτηρίζεται επίσης ως νεαρός με κοφτερό μυαλό, ήταν
συγκροτημένος και παρουσίαζε επιδεξιότητα στη γραφή και τον λόγο. Στην ΠΑΜΚ
έμεινε δύο χρόνια και στη συνέχεια αρχίζει να κινείται στον χώρο της
εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Η δεκαετία του ’80 βρίσκει τον Δημήτρη
Κουφοντίνα στην περιοχή των Εξαρχείων να δρα στα πλαίσια διαφόρων κινήσεων του
αντιεξουσιαστικού χώρου. Εκείνη την περίοδο περνά τελικά στη 17 Νοέμβρη και
αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την εξαφάνισή του από την οικογένειά του.

Εξαφανίστηκε από το 1984

Από το 1984 κόβει κάθε επικοινωνία με τους συγγενείς του, αλλά και όλους όσοι
θα μπορούσαν να αποκαλύψουν την πραγματική του ταυτότητα. Εκείνοι που τον
γνώρισαν στη συνέχεια έβλεπαν στον Μίμη ή Δημήτρη Λαμπρόπουλο ή Δημήτρη
Σωτηρόπουλο ή Μήτσο τον «μαθηματικό» που παρέδιδε μάλιστα μαθήματα σε παιδιά
γειτόνων του, τον «μελισσοκόμο» με τις οικολογικές ευαισθησίες, τον
οικογενειάρχη που έτρεφε παθολογική αδυναμία στο παιδί του. Το παιδί ήταν ένα
αδύναμο σημείο για τον Κουφοντίνα. Με το μωρό είχε συναντηθεί μία φορά με τους
γονείς του, αλλά από τότε δεν εμφανίστηκε πάλι στην οικογένειά του. Δεν πήγε
καν στην κηδεία του πατέρα του, το 1995.

Ωστόσο, η Αστυνομία τον είχε αναζητήσει στο πατρικό του σπίτι στην Αγία
Παρασκευή δύο φορές: η πρώτη ήταν το καλοκαίρι του ’86, όταν μάρτυρες της
έκρηξης σε υποκατάστημα τράπεζας στην οδό Πανόρμου συγκράτησαν τον αριθμό
κυκλοφορίας ενός αυτοκινήτου που έφυγε με ταχύτητα από την περιοχή αμέσως μετά
την έκρηξη. Η οικογένειά του δήλωσε ότι το παιδί της ήταν εξαφανισμένο και η
Αστυνομία δεν ασχολήθηκε άλλο μαζί του. Η δεύτερη φορά ήταν αμέσως μετά την
επίθεση με ρουκέτα κατά του Γερμανού πρέσβη στο Χαλάνδρι. Δεν έχει γίνει
γνωστό πώς οι άνδρες της Αντιτρομοκρατικής τον συνέδεσαν με την τρομοκρατική
ενέργεια, αλλά και πάλι πήραν την απάντηση από τους συγγενείς του ότι είχαν
χρόνια να τον δουν.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας όμως ήταν ήδη από το 1989 καταζητούμενος, βάσει
εντάλματος που είχε εκδώσει τότε ο ανακριτής του δεύτερου τμήματος του
Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, κατηγορούμενος για ανυποταξία σε καιρό γενικής
επιστράτευσης. Τα σχετικά έγγραφα μάλιστα διαβιβάσθηκαν στον εφέτη – ανακριτή
Λ. Ζερβομπεάκο στα μέσα Αυγούστου.

Με ηγετικό ρόλο

Όλα αυτά τα χρόνια ο Δ. Κουφοντίνας, ο «Λουκάς» της 17 Νοέμβρη, έζησε ως
αγνοούμενος, εξαφανισμένος. Όμως ο ηγετικός του ρόλος, τόσο σε επίπεδο
επιχειρήσεων όσο και σε επίπεδο καθοδήγησης των μελών που εντάσσονταν στον
επιχειρησιακό τομέα της οργάνωσης, αναδεικνύεται από τις καταθέσεις και τις
προανακριτικές απολογίες των περισσοτέρων από τους υπόλοιπους κατηγορουμένους.

Ο «Λουκάς» είναι πάντοτε παρών σε κάθε είδους τρομοκρατική ενέργεια. Βρίσκεται
στην πρώτη γραμμή, γνωρίζει και συντονίζει όλους τους εμπλεκομένους, σε
αντίθεση με τους υπόλοιπους που κατά περίπτωση συναντώνται μεταξύ τους. Είναι
αυτός που έρχεται σε απευθείας επικοινωνία με τον «Λάμπρο», παρεμβαίνει στα
κείμενα των προκηρύξεων προσθέτοντας ονόματα θυμάτων και, κυρίως, έχει
περιγραφεί ως ο «ταμίας» της 17 Νοέμβρη.

Στα πρότυπα της RAF

Χθες, κατά την παράδοσή του στην Αστυνομία, ο Δημήτρης Κουφοντίνας κράτησε
στάση που παραπέμπει, ακόμη μία φορά, ευθέως στον τρόπο που αντέδρασαν όταν
έπεσαν στα χέρια των αρχών τα μέλη της RAF στη Γερμανία: αποδέχθηκαν την
πολιτική ευθύνη των ενεργειών τους, δήλωσαν πως οι συνθήκες για την ανάπτυξη
ένοπλου αγώνα δεν ήταν οι κατάλληλες και από ‘κεί και πέρα αρνήθηκαν κάθε
συνεργασία, έως τις αυτοκτονίες στα «λευκά κελιά» των φυλακών Στανχάιμ της
Στουτγάρδης.