Πώς η διαφήμιση καταντά δυσφήμηση

Εδώ κι ένα μήνα, όσοι κατεβαίνουν από τον Ισθμό της Κορίνθου προς την
Επίδαυρο, ταξιδιώτες, τουρίστες, ντόπιοι, ή πιστοί θεατές του Φεστιβάλ, έχουν
αγανακτήσει από το θέαμα με τα κόκκινα ράκη που απέμειναν σε κολόνες,
κολονάκια, στύλους, δέντρα. Είναι τα κουρέλια που απέμειναν από την πληθωρική
αφισοκόλληση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος για τη φεστιβαλική του
παράσταση «Ηρακλής». Προφανώς το ΚΘΒΕ ανέθεσε τη διαφήμιση σε κάποια εταιρεία,
και μετά αδιαφόρησε. Δεν μπήκε στον κόπο να ενδιαφερθεί για την οπτική ρύπανση
και να αναγκάσει την εταιρεία που είχε αναλάβει την αφισοκόλληση για τον
καθαρισμό. Το θέαμα με τις εγκαταλελειμμένες κατακόκκινες αφίσες είναι μια
αηδία. Και είναι ντροπή, όταν ξέρεις ότι προέρχεται από κρατικό οργανισμό. Το
ΚΘΒΕ που είχε μια πραγματικά εντυπωσιακή παρουσία στα Επιδαύρια με τον
«Ηρακλή», μια πλήρη, άρτια παράσταση με μιαν αξιοπρέπεια και μια φρεσκάδα,
όφειλε να φροντίσει να αποκολληθούν οι αφίσες. Δεδομένου δε ότι ήταν πάρα
πολλές, είναι αδύνατο να τις μειώσει ή να τις διαλύσει η βροχή, ο αέρας, να
τις χωνέψει το τοπίο. Κι έτσι οι εγκαταλελειμμένες αφίσες αντί να θυμίζουν την
επιτυχία του, καταντούν να το δυσφημούν, υπογραμμίζοντας την αδιαφορία του.