Μου άρεσε αυτό που είπε ο Τσεκλένης για τον τουρισμό μας, τη μόνη «βαριά
βιομηχανία» μας, ότι πρέπει - σε ελεύθερη μετάφραση της αγγλικής ορολογίας που
χρησιμοποίησε - να μάθουμε να διαμορφώνουμε την τιμή του και όχι απλά να ζούμε
με τα χρήματα που μας δίνει. Με άλλα λόγια, πιο απλά, να επιδιώξουμε τον
ποιοτικό τουρισμό, προσφέροντάς τον στην τιμή που αξίζει και όχι ν' αρκούμαστε
στις εισπράξεις τουριστικών υπηρεσιών χαμηλής ποιότητας.


Και βέβαια η χώρα μας, τα νησιά, οι αρχαιότητες και τα πάσης φύσεως θέρετρα
που διαθέτουμε είναι αγαθά που ο τουρίστας μπορεί να χαρεί. Όμως, πόσο
περισσότερο θ' ανοιγόμασταν στην τουριστική αγορά αν προσέχαμε την τουριστική
υποδομή μας, αν φτιάχναμε τα θερινά καταλύματα με μεράκι και όχι σαν...
ορνιθώνες, αν σεβόμασταν το τοπικό παραδοσιακό χρώμα, αν σερβίραμε σωστά τον
πελάτη, αν του δίναμε περισσότερες εναλλακτικές προτάσεις αξιοποίησης του
χρόνου του στον τόπο των διακοπών του.


Τούτο το καλοκαίρι ήταν δύσκολο από πολλές πλευρές για τον τουρισμό μας. Από
τη μια η οικονομική στενότητα, από την άλλη ο άστατος καιρός με τις βροχές.
Και υπάρχουν μέρη και μέρη στον τόπο μας που περιμένουν να ζήσουν από το
καλοκαιρινό τρίμηνο. Και τώρα που τελειώνει, μετρούν τις απώλειες σε σχέση με
άλλες χρονιές.


Δεν είναι, όμως, μόνον αυτό. Είναι και η θλιβερή διαπίστωση ότι η ποιότητα των
τουριστών πέφτει. Δεν είναι τυχαίο. Ό,τι δίνεις, παίρνεις. Και το «δίνω» δεν
είναι μόνον το δωμάτιο με την τηλεόραση και το ντους. Είναι ένας ολόκληρος
περίγυρος προσφορών φροντισμένης διαμονής, περιβάλλοντος και ψυχαγωγίας. Αν
δεν τον διαθέτουμε, ας μην κλαιγόμαστε. Θα μείνουμε στον τουρισμό της «αρπαχτής».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από