«Ατσαλένια φτερά» με θηλυκούς πιλότους

Ήταν μια συνηθισμένη μαθήτρια σε δημόσιο Λύκειο της Λάρισας. Μόνο που είχε
μια… κακή συνήθεια: Χάζευε, πολλές φορές, απ’ το παράθυρο της τάξης της τα
F-16 να απογειώνονται και να προσγειώνονται – το σχολείο της ήταν δίπλα στην
αεροπορική βάση και στην έδρα του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας στην Λάρισα.

«Θα φυλάμε τις “Θερμοπύλες” του εναέριου χώρου μας στο Αιγαίο και όπου αλλού χρειαστεί!» λέει η Καλλιόπη Δημτσιούδη μία από τις επιτυχούσες στο Τμήμα Ιπταμένων της Σχολής Ικάρων

Η συνήθειά της αυτή δεν περνούσε φυσικά απαρατήρητη και ουκ ολίγες φορές
δεχόταν τα πειράγματα των συμμαθητών της αλλά και παρατηρήσεις από καθηγητές
της.

Τώρα, δύο χρόνια μετά, η «κακή» συνήθεια μετατράπηκε σε… κάθετη απογείωση
για το μέλλον της! Η Καλλιόπη Δημτσιούδη, 18 ετών, είναι μια από τις
επιτυχούσες, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Τμήμα Ιπταμένων της Σχολής
Ικάρων. Όπως επιτυχούσα είναι και η 19χρονη Δήμητρα Σκιακανδάρη, που αυτή
ωστόσο χάζευε απ’ το παράθυρο της τάξης της στο Σχηματάρι και του σπιτιού της
μέσα στην αεροπορική βάση Τανάγρας να απογειώνονται και να προσγειώνονται τα
Μιράζ 2000! Μαζί με τις άλλες και τους άλλους συναδέλφους τους σε 4 χρόνια θα
μπορούν να πιλοτάρουν F-16, Μιράζ 2000 και άλλα στρατιωτικά αεροσκάφη. Και να
συμμετέχουν σε καθαρά επιχειρησιακές αποστολές όπως πλέον και αρκετές άλλες
νέες γυναίκες που από φέτος και για πρώτη φορά μπαίνουν στα Τμήματα Μάχιμων
Αξιωματικών των Σχολών Ευελπίδων και Ναυτικών Δοκίμων.

Από οικογένειες αξιωματικών της Αεροπορίας και οι δύο είχαν κάνει την επιλογή
τους νωρίς και το άνοιγμα φέτος των Σχολών ήταν μια ευνοϊκή συγκυρία. Όπως και
για την Ειρήνη-Παρασκευή Γκαζίνου, απ’ την Αλεξανδρούπολη, που μπαίνει πρώτη
(!) στο ίδιο Τμήμα. Αυτή όχι, δεν προέρχεται από στρατιωτική οικογένεια.

Αφοσίωση

Η πειθαρχημένη ζωή των αξιωματικών και κυρίως η αφοσίωσή τους σ’ αυτό που
πιστεύουν – την υπεράσπιση της πατρίδας – ήταν αυτό που επηρέασε τη Δήμητρα
στην επιλογή της. Μήπως όμως έπαιξε ρόλο, έστω και λίγο, το επιτυχημένο
τηλεοπτικό σίριαλ «Αέρινες σιωπές» που γυριζόταν ουσιαστικά δίπλα της; «Όχι,
καθόλου!», λέει, «η τηλεόραση δείχνει μόνο μια πτυχή της ζωής, εγώ έχω δει κι
άλλες». Αυτές τις… αεροπορικές εμπειρίες ήθελε να τις ζήσει οπωσδήποτε και η
Καλλιόπη που αν δεν έμπαινε στο Τμήμα Ιπταμένων, το πιθανότερο είναι ότι θα
πήγαινε για αντίστοιχες σπουδές στο Εξωτερικό. Από μικρή, όταν με τον
αξιωματικό εφοδιασμού πατέρα της μπήκε για πρώτη φορά σε C-130, έκανε την
επιλογή της. «Βεβαίως ελπίζω και εύχομαι να μας δώσουν την ευκαιρία εκτός από
μεταγωγικά να πιλοτάρω κάποτε στα πλαίσια των καθηκόντων μου και μαχητικό –
εγώ θα το παλέψω!», λέει. Άλλωστε, όπως λέει, στο εξωτερικό αυτό ήδη γίνεται.

Πώς όμως αντιμετωπίζουν τα κορίτσια αυτά – που αύριο θα κυβερνούν αεροσκάφη ή
φρεγάτες – τον πόλεμο;

«Ειρήνη θέλουμε! Γι’ αυτήν υπηρετούμε την πατρίδα», λέει η Καλλιόπη. «Αλλά
έχουμε μια ιδιαιτερότητα. Αν και όταν χρειασθεί θα πολεμήσουμε στην πρώτη
γραμμή, όπως θα εκπαιδευτούμε. Θα φυλάμε τις “Θερμοπύλες” του εναέριου χώρου
μας στο Αιγαίο και όπου αλλού χρειαστεί!»

Σε κάθε ευκαιρία ωστόσο ήθελαν να γνωρίσουν τις «μηχανές» που από εδώ και πέρα
θα είναι το άλλο μισό του εαυτού τους. Η Δήμητρα ως τελειόφοιτη Λυκείου είχε
εκδηλώσει το ενδιαφέρον της να πετάξει στη Γιορτή Αεροπορίας, στην Τανάγρα,
αλλά τότε – πέρυσι – ήταν μόνο για αγόρια. Η Καλλιόπη όταν δεν διάβαζε
λογοτεχνία («Το θεώρημα του παπαγάλου» του Ντένι Γκετς ήταν το τελευταίο
βιβλίο που διάβασε) ή δεν άκουγε μουσική (Κότσιρα, Μαχαιρίτσα, Αλεξίου, αλλά
και ροκ) έβλεπε κινηματογράφο. Ίσως κάποιος σκεφθεί ότι το «Τοπ Γκαν» με τον
Τομ Κρουζ θα ήταν η αγαπημένη της ταινία. «Όχι, δεν το έχω δει. Προτιμώ τον
Τομ Κρουζ σε άλλες ταινίες. Έχω δει όμως όλα τα “Ατσαλένια φτερά”. Η αδυναμία
μου, πάντως, είναι οι κωμωδίες»…