«Κλειδί» η Ιορδανία

Μια νέα Μέση Ανατολή σχεδιάζουν οι Αμερικανοί, που θέλουν να έχουν μόνο
φίλους σε όλη την περιοχή, από το Αφγανιστάν μέχρι την Αίγυπτο. Κλειδί γι’
αυτά τα σχέδια είναι η Ιορδανία και η στάση που θα κρατήσει ο βασιλιάς
Αμπντάλα έναντι του Ιράκ.

Τα σχέδια κατά του Ιράκ, που η αμερικανική κυβέρνηση έχει απλώσει πάνω στο
τραπέζι, δεν αφορούν μόνο στη στρατιωτική δράση αλλά και στο τι θα συμβεί μετά
τον πόλεμο, στο πώς θα μπορούσε δηλαδή να αλλάξει το γεωπολιτικό πρόσωπο της
Μέσης Ανατολής μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Ο πρώτος
που αποκάλυψε αυτό το σενάριο, σύμφωνα με την εφημερίδα «Ρεπούμπλικα», ήταν ο
αρχηγός του Ιρακινού Εθνικού Κογκρέσου Αχμέντ Χαλάμπι, ο οποίος μετά την
πρόσφατη συνάντηση της ιρακινής αντιπολίτευσης με την αμερικανική ηγεσία στην
Ουάσιγκτον, είχε πει: «Ένα Ιράκ ισχυρό και δημοκρατικό, σε συμμαχία με τις
ΗΠΑ, θα έχει θετικές επιπτώσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και θα θέσει
προκλήσεις σε άλλες χώρες της περιοχής».

Μεταρρυθμίσεις. Αυτές οι «προκλήσεις» συνοψίζονται για την Ουάσιγκτον
σε δύο λέξεις: δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Ήδη, σ’ αυτήν τη γραμμή κινείται η
αμερικανική κυβέρνηση. Πρώτα, η υποστήριξη των διαδηλώσεων στο Ιράν ήρθε να
αντικαταστήσει την προηγούμενη διακριτική υποστήριξη του προέδρου Χαταμί,
ύστερα διατυπώθηκε το αίτημα για μεταρρυθμίσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή και
για αντικατάσταση του Αραφάτ, κατόπιν ακολούθησε η έκκληση για δημοκρατία στο
Ιράκ και τέλος, πριν από μερικές ημέρες, υιοθετήθηκε σκληρή στάση κατά του
Χόσνι Μουμπάρακ για τη σύλληψη του Αμερικανο-αιγύπτιου Σαάντ Εντίμ Ιμπραήμ,
επικεφαλής ανθρωπιστικής οργάνωσης.

Για να γίνει κατανοητός ο στόχος του σχεδίου που έχει στα χαρτιά του ο
Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ, αρκεί μια ματιά στον χάρτη. Μετά
τη βίαιη ανατροπή του Σαντάμ και την απομάκρυνση του Αραφάτ με εκλογές, θα
δημιουργηθεί μια ομοιογενής αμερικανική ζώνη επιρροής, η οποία θα εκτείνεται
από τα όρια του Ιράν μέχρι τη Μεσόγειο, από το Αραράτ μέχρι τον Νείλο. Θα
είναι μια ζώνη στην οποία θα μπορούσαν να υπάρξουν εξελίξεις που σήμερα ακόμη
φαίνονται αδιανόητες, όπως ένα ενιαίο σύμφωνο ασφαλείας ή μια τελωνειακή
ένωση.

Η θέση που θα κρατήσει ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα στο ζήτημα του Ιράκ απασχολεί έντονα τους Αμερικανούς

Τα σχέδια. Οι τρόποι για την αλλαγή του γεωπολιτικού χάρτη είναι δύο: η
ανατροπή του Σαντάμ και η προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στην περιοχή.
Σε όλα αυτά, η χώρα-κλειδί είναι η Ιορδανία. Ο νεαρός βασιλιάς Αμπντάλα
θεωρείται από τον Μπους ο πιο φωτισμένος Άραβας ηγέτης, ανοιχτός στις αλλαγές.
Επίσης, ανήκει στη χασεμιτική δυναστεία, η οποία βασίλευσε και στη Βαγδάτη
μέχρι το 1958, όταν δολοφονήθηκε ο Φεϊζάλ. Η συμμετοχή του θείου του, πρίγκιπα
Χασάν, στη σύνοδο κορυφής της αντιπολίτευσης που έγινε στο Λονδίνο τον
περασμένο Ιούλιο και η υπόδειξη του εξαδέλφου του Αλ-Σαρίφ Αλί Μπιν αλ-Χουσέιν
ως επικεφαλής του νέου ιρακινού κόμματος για τη συνταγματική μοναρχία,
επιβεβαιώνουν ότι το Αμμάν έχει ήδη γίνει ένα «εργαστήριο» για τη διάδοχο
κατάσταση στο Ιράκ. Αν η ιρακινή ηγεσία μετά τον Σαντάμ, καλέσει στη Βαγδάτη
τον πρίγκιπα Χασάν με τη συναίνεση των ΗΠΑ, θα υπάρξουν τεράστιες επιπτώσεις
στην περιοχή.

Το νέο γεωπολτικό απόκτημα των ΗΠΑ, μαζί με το μπλοκ των άλλων φιλοδυτικών
χωρών, θα έφερνε σε δύσκολη θέση δύο χώρες που το αμερικανικό Στέιτ
Ντιπάρτμεντ έχει χαρακτηρίσει «τρομοκρατικές». Η Συρία του Μπασάρ Άσαντ θα
είχε διέξοδο μόνο στη Μεσόγειο, περιτριγυρισμένη από συμμάχους των Αμερικανών:
προς Βορράν την Τουρκία, προς Ανατολάς το Ιράκ (μετά τον Σαντάμ), προς Νότον
την Ιορδανία και προς Δυσμάς το Ισραήλ. Η τύχη του Ιράν του Αγιατολάχ Αλί
Χαμενεΐ δεν θα ήταν διαφορετική: προς Ανατολάς το Ιράκ και η Τουρκία, προς
Δυσμάς το Αφγανιστάν του Καρζάι, προς Βορράν οι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες
όπου οι Αμερικανοί διατηρούν βάσεις και στην άλλη όχθη του Περσικού μερικοί
από τους πιο πιστούς συμμάχους των ΗΠΑ: το Κατάρ, το Μπαχρέιν και το Ομάν.