ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΕΡΤΗΣ Διπλή επιστροφή του «ήσυχου» επαναστάτη
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
6 λεπτά  |
 |
|
Ο Γιάννης Φέρτης ως Αγγελιαφόρος στον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του Θεάτρου |
Την Παρασκευή θα παίξει στην Επίδαυρο. Θα ερμηνεύσει τον Αγγελιαφόρο στην
επετειακή παράσταση των 60 χρόνων του Θεάτρου Τέχνης «Οιδίπους επί Κολωνώ».
Μικρός ρόλος, συμβολική συμμετοχή, ουσιαστική, σημαίνουσα παρουσία. Να ένας
ηθοποιός με αξίες.
«Ο Αγγελιαφόρος λέει ένα μεγάλο μονόλογο. Χωρίς δεύτερη σκέψη τον δέχτηκα όταν
μου τον πρότεινε ο Μίμης Κουγιουμτζής. Το έκανα κυρίως για τα νιάτα μου, και
για όσα μου έχει προσφέρει αυτό το Θέατρο, ως ηθοποιό και ως θεατή. Από 14
ετών ήμουν «άρρωστος» με το Θέατρο Τέχνης. Παρ’ όλο που μου άρεσαν οι
παραστάσεις του Εθνικού και θαύμαζα τους πρωταγωνιστές του, το «Υπόγειο» με
γοήτευε βαθιά. Γι’ αυτό κι όταν ήρθε η ώρα να πάω σε Δραματική Σχολή, μόνο
στου Κουν έδωσα».
Ήταν πρωτοετής στη Σχολή, μόλις 18 ετών, όταν ο Κάρολος Κουν φρόντισε
να του πάρει ειδική άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, ως εξαιρετικό ταλέντο, και
τον έχρισε πρωταγωνιστή στο έργο του Καμπανέλλη «Η ηλικία της νύχτας». Τρία
χρόνια έμεινε στο Θέατρο Τέχνης και πρωταγωνίστησε σε τρία έργα, φοιτώντας
παράλληλα. Στον «Ορφέα και Ευρυδίκη» και στη θρυλική παράσταση του 1960 «Το
γλυκό πουλί της νιότης» με τη Μελίνα Μερκούρη.
«Επιστρέφοντας τώρα σ’ αυτό τον χώρο, εντυπωσιάστηκα από το πόσο έντονα
θυμάμαι, σα να ‘ταν χθες, απίστευτες λεπτομέρειες, άσχετες από τις παραστάσεις
εκείνης της εποχής. Παράξενο. Σαν τους γέρους, που ξεχνάνε πρόσφατα γεγονότα
της ζωής τους και θυμούνται προηγούμενες, ασήμαντες στιγμές». Μέσα στην
απλότητα της κοινοτοπίας της, η παρατήρησή του ανοίγει την πόρτα στον δικό του
κόσμο και εκθέτει εικόνες – αισθήσεις. Τον καθόρισαν τα τρία χρόνια που έμεινε
στο Θέατρο Τέχνης, από το οποίο έφυγε «έτσι, χωρίς κανένα λόγο». Αρνείται την
ψυχαναλυτική ερμηνευτική, επειδή θέλει να αποφύγει τον κίνδυνο της
αποκωδικοποίησης. Όμως υπόκειται στο παίγνιο των ονείρων μέσα στον χρόνο. Ένας
«ήσυχος» επαναστάτης. «Έφυγα, όταν πολλοί θα έκαναν το παν για να μπουν, γιατί
νόμιζα πως θα νιώσω ελεύθερος. Και να σκεφτείς, το ξαναλέω, πως ήμουν
«άρρωστος» με το Θέατρο Τέχνης».
Όταν του έγινε η πρόταση να παίξει τον Αγγελιαφόρο στην επετειακή
παράσταση του «Οιδίποδα επί Κολωνώ», δίπλα στον Γιώργο Λαζάνη, είχε γυρίσματα
στην ταινία μεγάλου μήκους «Όνειρα γλυκά» του Παντελή Παγουλάτου.
«Παρ’ όλο που ζήτησα από τον Μίμη λίγο χρόνο, για να δω τι γίνεται με τα
γυρίσματα και να προσπαθήσω να τα συνδυάσω, την ίδια στιγμή ήξερα πως θα ήμουν
σ’ αυτή την παράσταση, ό,τι κι αν γινόταν. Κι όταν άρχισα να πηγαίνω στις
πρόβες, όσο περνούσε ο καιρός συνειδητοποιούσα ότι στην τραγωδία δεν υπάρχει
μεγάλος και μικρός ρόλος. Είσαι κορυφαίος του χορού, έχεις μεγάλη ευθύνη.
Είσαι Αγγελιαφόρος, φέρεις μεγάλη ευθύνη».
Ο Γιάννης Φέρτης είναι ένα από τα λίγα πλάσματα που παραμένει άφθαρτο στην
καθημερινή τριβή της πολυετούς καριέρας του. Ένα πρόσωπο μεγάλης περηφάνιας
και αξιοπρέπειας. Σαν ένα προϊόν μοναδικής χημείας που έχει μέσα του την
όμορφη Ελλάδα, το αεράκι της Μεσογείου, την υγρασία της Ευρώπης, την κρυφή
γοητεία του χιούμορ, τον τρόπο που ερωτεύονται οι ρομαντικοί άντρες ενός
παλιού καιρού, τρυφερό βλέμμα και υπέροχη φωνή. Ένας σταρ που δεν ξοδεύτηκε.
Δημοφιλής, χωρίς να «πουλήσει» ούτε μια στιγμή από την ιδιωτική του ζωή. Πόσοι
έμαθαν τον πρόσφατο, τρίτο γάμο του, με την ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη; Καμία
φωτογραφία γάμου, κανένα τρυφερό ενσταντανέ ή δήλωση ευτυχίας δεν είδε το φως
της δημοσιότητας. Σαν μυστικό.
«Δεν έχω μυστικά. Απλώς δεν μ’ αρέσει όλη αυτή η κοινή θέα των
προσωπικών θεμάτων». Ο τρίτος του γάμος έγινε στο ορεινό χωριό του πατέρα του,
στη Δάφνη, κοντά στον Μπράλο. «Μόνον 22 άτομα είμαστε. Οι συγγενείς. Και μόνο
να σκεφτείς, ότι ο παπάς του χωριού μέχρι τότε μόνο κηδείες και βαφτίσεις είχε
κάνει, είναι συγκινητικό. Πάντρευε για πρώτη φορά στη ζωή του. Είχε φέρει
μάλιστα κι έναν άλλον παπά με σχετική εμπειρία σε γάμους. Θαύμα ήτανε».
Ένας «αητός» με μαύρο χιούμορ
 |
|
Με την Μπέττυ Λιβανού σε σκηνή από την ταινία μεγάλου μήκους «Όνειρα γλυκά» |
Εντυπωσιακά νεανικός, ερωτικός άντρας, παρά τα 61 του χρόνια, είναι
ένας ξεχωριστός ηθοποιός γιατί είναι και ένας ιδιαίτερος άνθρωπος. Του βγαίνει
αυτή η γλυκιά ηρεμία του χαρακτήρα του και μια αξιοπρέπεια. Ευτύχησε να γίνει
σταρ – χωρίς να συμπεριφέρεται σαν σταρ – και να πορευτεί στη δουλειά του και
στη ζωή του, αρχοντικά. Ίσως τόσο, όσο δεν φρόντισε να εκμεταλλευτεί τη θέση
του στο θέατρο και το σινεμά. Κινηματογραφικό αστέρι της δεκαετίας του ’60,
από τους λαμπερούς ζεν πρεμιέ, γύρισε δύο ταινίες του νέου ελληνικού
κινηματογράφου, με τον Απόστολο Δοξιάδη και τον Ντίνο Μαυροειδή, στη δεκαετία
του ’70 και φέτος επιστρέφει και πάλι στη μεγάλη οθόνη. Συμπρωταγωνιστεί με
την Μπέττυ Λιβανού και τον Χρήστο Νομικό, στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του
Παντελή Παγουλάτου (έχει κάνει τρεις μικρού μήκους και έχει βραβευτεί για τις
δύο απ’ αυτές στο Φεστιβάλ Δράμας) με τίτλο «Όνειρα γλυκά», η οποία θα
προβληθεί στις αίθουσες τον χειμώνα.
Είναι η ιστορία ενός ζευγαριού που περνάει από δοκιμασίες. Ο άνδρας
αρρωσταίνει βαριά, κινδυνεύει να χάσει και τη γυναίκα του από τον καλύτερό του
φίλο, αλλά τελικά η οικογένεια δένεται πιο πολύ. Ένα οικογενειακό μελό;
«Είναι άκρως συγκινητική, καθόλου καταθλιπτική, ρεαλιστική ιστορία με χιούμορ.
Μ’ άρεσε το σενάριο και γι’ αυτό την έκανα. Μπήκα σ’ αυτή τη δουλειά πάρα πολύ
συναισθηματικά. Όχι βέβαια επειδή επιστρέφω στον κινηματογράφο. Ο σκηνοθέτης
είναι ένας νέος άνθρωπος που κάνει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, τα
χρήματα είναι λίγα, και η αγωνία μου και η ευθύνη μου απέναντί του, τεράστια.
Μπήκα στην ταινία με όλες μου τις δυνάμεις, σα να ήμουνα 20 χρονών. Σ’ ένα
γύρισμα, στη σκηνή μιας κηδείας, ο σκηνοθέτης έβαλε το τραγούδι του Μάνου
«Είμαι αητός χωρίς φτερά». Αυτό που πρωτοακούστηκε στην ταινία του Καψάσκη
«Αγάπη και θύελλα», που ήταν η πρώτη μου ταινία, το 1961. Για μια στιγμή
σκέφτηκα, λες να είναι σημαδιακές τόσες συμπτώσεις, κι εγώ ένας αητός χωρίς
φτερά; Λες να ‘ναι το τέλος μου;». Γελάει…
INFO
Ο «Οιδίπους επί Κολωνώ», την Παρασκευή και το Σάββατο, 30 και 31 Αυγούστου,
από το Θέατρο Τέχνης, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, κλείνει την αυλαία του
φετινού φεστιβάλ. Τιμές εισιτηρίων 35, 28, 20, 15, 10 και 7, 5 ευρώ.
Google news
