Άνευ ορίων και όρων

Νατάσα Γερασιμίδου

Την είχα γνωρίσει τη Νατάσα Γερασιμίδου που έφυγε. Είχαμε μιλήσει κάποτε για
«ΤΑ ΝΕΑ». Είχα συναντήσει έναν άνθρωπο που δεν κρατούσε τίποτα για τον εαυτό
του. Που ξεχυνόταν και στο διάβα του παράσερνε τα πάντα. Χωρίς όρια. Αυτή ήταν
και η Νατάσα Γερασιμίδου που έβλεπα ώς τότε στη σκηνή: άνευ ορίων και όρων.
Μια μεγάλη φωνή, μια σπουδαία κωμική ηθοποιός, ένα μέγα, πηγαίο τάλαντο, μια
Ψυχαγωγός που «φλεγόταν», που «έλειωνε» πάνω στο σανίδι. Από τις ελάχιστες
γυναίκες ηθοποιούς της νεώτερης γενιάς που τίμησαν την επιθεώρηση. Η μοίρα δεν
της επέτρεψε να την τιμήσει για πολύ. Η Νατάσα Γερασιμίδου ξεκουράστηκε. Ας
είναι καλοτάξιδη. Εμείς θα τη θυμόμαστε. Όπως και οι άνθρωποί της, που αυτή τη
στιγμή πονούν. Όσο για τη φτωχή πια, την αποψιλωμένη από νέους επιθεώρηση, που
την είχε χάσει αφότου τη χτύπησε ο καρκίνος, δέχτηκε ένα πλήγμα ακόμη. Βαρύ.
Και οριστικό. Και ανεπανόρθωτο.