«Θέλετε τον Οσάμα; Δώστε μας τον Άντερσον!»

Η οργή. «Θέλετε τον Οσάμα; Δώστε μας τον Άντερσον!». Γυναίκες από την Ινδία, διαδήλωσαν χθες στο Γιοχάνεσμπουργκ

Τι κοινό έχουν η Διάσκεψη του Γιοχάνεσμπουργκ, μία πολυτελής κατοικία στην
Αμερική και ένα μικρό ινδικό δικαστήριο; Υπάρχει ένας άνθρωπος που τα συνδέει
όλα αυτά μαζί, σε μια δεκαοκτάχρονη ιστορία ολέθρου, θανάτου και
ανευθυνότητας.

Ας υποθέσουμε ότι είστε διευθυντής μιας γιγάντιας πολυθενικής επιχείρησης, που
αποφασίζει να κάνει περικοπές στον τομέα ασφαλείας, σε ένα εργοστάσιο
εντομοκτόνων που διαθέτει στην Ινδία. Λίγους μήνες αργότερα, μια έκρηξη σε
αυτό το εργοστάσιο καταλήγει στη χειρότερη καταστροφή, στο Μποπάλ της Ινδίας,
όπου 20.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους και 120.000 μένουν ανάπηροι για όλη
τους τη ζωή. Τι κάνεις τότε; Στέλνεις αμέσως συνεργεία διάσωσης στην περιοχή
και αποκαλύπτεις όλες τις λεπτομέρειες της καταστροφής, ώστε τα θύματα να
λάβουν τα μέτρα τους; Προσφέρεις πλήρη αποζημίωση για τις βλάβες που υπέστησαν
τα θύματα στα μάτια, τον λάρυγγα, τα πνευμόνια, καθώς και για τις χαμένες
ζωές; Καθαρίζεις τη μολυσμένη περιοχή, ώστε οι κάτοικοι να μη ζήσουν με αυτή
την τοξική κληρονομιά;

Αν σε λένε Γουόρεν Άντερσον, πρώην διευθυντή της Union Carbide (νυν Dow
Chemicals), τότε η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι ένα μεγάλο «ΟΧΙ».
Αφήνεις το μολυσμένο εργοστάσιο να δηλητηριάζει το Μποπάλ επί 18 χρόνια. Δεν
αποκαλύπτεις τη σύνθεση του δηλητηριώδους αερίου, ώστε να μπορέσουν οι γιατροί
να θεραπεύσουν τους 120.000 ανθρώπους που έχουν αρρωστήσει. Κανονίζεις με τους
δικηγόρους σου αποζημίωση 300-500 δολαρίων για κάθε θύμα. Και όταν ινδικό
δικαστήριο σε διώκει για ανθρωποκτονία, εξαφανίζεσαι κάπου στις ΗΠΑ.

Αν θέλαμε να βρούμε τον Γουόρεν Άντερσον πού θα έπρεπε να τον αναζητήσουμε;
αναρωτιέται η οικολογική οργάνωση Γκρίνπις. Χρόνια έχουν να τον δουν στην
πολυτελή κατοικία του στη Φλόριντα και το βέβαιον είναι ότι δεν βρίσκεται ούτε
στο Μποπάλ ούτε αλλού στην Ινδία.

Πόσο δύσκολο είναι άραγε να τον βρουν οι αμερικανικές αρχές, αν ήθελαν να τον
αναζητήσουν; Σε μία περίοδο που τα αφεντικά αμερικανικών επιχειρήσεων
οδηγούνται με χειροπέδες στους ανακριτές επειδή «μαγείρεψαν» τα λογιστικά
βιβλία τους, πόσο έχουν προσπαθήσει άραγε οι αμερικανικές αρχές να βρουν έναν
άνθρωπο που είναι υπόλογος για τον θάνατο 20.000 ανθρώπων στην Ινδία;

Φαίνεται πως οι επιχειρήσεις έχουν το ελεύθερο να εγκληματούν, όταν το κάνουν
έξω από τις ΗΠΑ. Σήμερα, αύριο, οι ινδικές αρχές θα μετατρέψουν το
κατηγορητήριο του Άντερσον σε «αμέλεια». Τα βρήκε άραγε η ινδική κυβέρνηση με
την αμερικανική και με την Dow Chemicals; Η ειρωνεία είναι ότι στη Διάσκεψη
του Γιοχάνεσμπουργκ, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις θα υποστηρίξουν ότι μπορούμε
να τις εμπιστευθούμε για να σώσουν τη Γη, αρκεί να καταργηθεί κάθε
κυβερνητικός έλεγχος στο περιβάλλον.

Όμως, αν κάτι μας δείχνει η κληρονομιά του Μποπάλ, λέει η οργάνωση Γκρίνπις,
είναι πως το μοναδικό πράγμα που πραγματικά χρειαζόμαστε, είναι η επιβολή των
κατάλληλων διεθνών κυβερνητικών ελέγχων.