Προσγειώθηκαν ανώμαλα…

Σάντος και Μπάγιεβιτς έχουν πολλές διαφορές. Η μοίρα τους όμως στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος ήταν κοινή…

Όταν οι προπονητές ανακατεύουν πολλές ώρες την (ποδοσφαιρική) τράπουλα,
παθαίνουν ό,τι και ο εμπειρότερος χαρτοπαίκτης. Μπερδεύονται! Σε σημείο να
πετούν από πάνω τους τα καλά χαρτιά και αντί να αιφνιδιάζουν τον αντίπαλο, να
«καίγονται» οι ίδιοι…

Κάτι τέτοιο συνέβη χθες βράδυ στην Τούμπα. Ο Φερνάντο Σάντος «αιχμάλωτος» της
αδυναμίας του στους… δικούς του ποδοσφαιριστές, έριξε στη μάχη τον άβγαλτο
σε τέτοιου είδους δοκιμασίες, Σαΐνιο. Αποτέλεσμα; Ένα πέναλτι προϊόν άγαρμπου
μαρκαρίσματος και μια αλλαγή πριν συμπληρωθεί το ημίωρο. Καθόλου άσχημα για
τον Άγγελο του έτερου πάγκου…

Ήταν το 24ωρο των προπονητών που κοστίζουν πολλά στις ομάδες, αλλά έδωσαν
ελάχιστους βαθμούς στην πρεμιέρα. Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς, για παράδειγμα, μία
μόλις ημέρα νωρίτερα φρόντισε να δώσει το δικό του… ρεσιτάλ στη Λεωφόρο.
Πιστός στην αντίληψή του για μη ρίσκο, άφησε τέσσερις αμυντικούς να…
βολοδέρνουν και να προσπαθούν να σταματήσουν τον Χλωρό. Ο ευκίνητος παίκτης
ελίχθηκε με άνεση σκιέρ ανάμεσα στους ψηλούς Κρέεκ, Ράιτ, ενώ όταν μπήκε και ο
Αγρίτης, το Αιγάλεω μπέρδεψε για τα καλά την αναιμική ΑΕΚ.

Φερνάντο Σάντος και Ντούσαν Μπάγιεβιτς. Τους ενώνει η θητεία τους στην ΑΕΚ.
Η… διαδοχική αγάπη που ένιωσαν από τον Μάκη Ψωμιάδη. Η αποδοχή από μεγάλο
μέρος των Ελλήνων φιλάθλων. Και τους χωρίζουν πολλά. Από το ντύσιμο έως τη
φιλοσοφία. Ακόμη και από το γεγονός ότι ο μεν Πορτογάλος παραμένει στις
καρδιές των φανατικών της ΑΕΚ, ο δε Ντούσκο έχει βγει προ πολλού.

Ο Σάντος στην Τούμπα ρίσκαρε. Τα έπαιξε όλα για όλα και ο Παναθηναϊκός άρχισε
νωρίς νωρίς να βλέπει… αστεράκια, καθόλου ίδια με τα τιμημένα που κοσμούν τη
φανέλα του. Ο Κυργιάκος, βασικός σε όλα σχεδόν τα φιλικά παιχνίδια, έμεινε
χθες στην αρχή εκτός ενδεκάδας. Στη θέση του ο Γκούμας. Και ο Κωνσταντινίδης
παρέμεινε με τη δίψα που νιώθει όποιος επιστρέφει στο άλλοτε «σπίτι του» και
θέλει να αποδείξει κάτι. Μα τι να αποδείξει ο «σβούρας» από τον πάγκο; Το ότι
ήταν κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας αναντικατάστατος και παρών σε όλα τα
φιλικά, μόνο ως… τρικ θα πρέπει να εκληφθεί. Έλα όμως που ο Αναστασιάδης δεν
μπερδεύεται με ανάλογα κόλπα και κολπάκια της πλάκας…

Η συντριβή του Παναθηναϊκού στην Τούμπα κρίνεται βαριά. Αλλά ο γνήσιος…
ατακαδόρος Σάντος το είχε προβλέψει με τη δήλωσή του «ήδη χάνουμε 3-0»! Κάποια
γκολ ακόμη ενοχλούν, σίγουρα όμως λιγότερο από την έλλειψη πάθους των παικτών,
την απουσία πειθαρχίας από τον Μπασινά και την προσγείωση στην πραγματικότητα
για τον Φερνάντο Σάντος. Ο ΠΑΟ θέλει δουλειά, όχι μόνο λόγια, παροιμίες,
παραδείγματα και οράματα. Οι τίτλοι με ξεγυρισμένες σφαλιάρες δεν έρχονται
και, κυρίως, δεν φτάνει το δίδυμο του… 2000 (!) των Βαζέχα – Λυμπερόπουλου.

Το Σάββατο, ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς βάλθηκε να πείσει ότι πίσω από μια αποτυχία
στο ποδόσφαιρο κρύβεται μια δικαιολογία…

Το τετριμμένο «δεν υπάρχουν δικαιολογίες» αντικαταστάθηκε από το «μας κόστισε
η απουσία του Μπορμπόκη». Ναι, ναι, του ηλικίας 33 ετών δεξιού μπακ χαφ. Και
το είπε εντελώς ανερυθρίαστα ο Ντούσκο. Κι ας μην περνά πλέον το παιχνίδι της
ΑΕΚ από τον Μπορμπόκη, δίχως να είναι ο Βασίλης ένα από τα βαρόμετρα της
ομάδας. Ο Ντούσαν όμως εκεί…. Λες και κατατρύχεται από εμμονές να πείσει και
να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Ο Κασάπης ακόμη δεν έδεσε με τον Γεωργάτο
και ο Γρηγόρης δείχνει πως συνεχίζει την επιχείρηση προσαρμογής στο σύνολο.
Μόνο που τρέχουν οι υποχρεώσεις. Όσο για τον Ίβιτς, μπήκε τούτη τη φορά και
τουλάχιστον… γλίτωσαν και αποφύγαμε τους καβγάδες. Κάτι δεν είναι κι αυτό,
Ντούσκο;

Ο Μπάγιεβιτς του 2002 δεν είναι ο Ντούσκο του ’88. Δηλαδή, δεν έχει την
πολυτέλεια να… αγοράσει χρόνο. Θέλει γρήγορα, άμεσα αποτελέσματα. Το όνειρο
υπαγορεύει νίκες στην αρχή, προκειμένου να γεμίσουν με ηθικό τα στήθη
ποδοσφαιριστών και οπαδών. Των μεν παικτών που βλέπουν να βγήκε νωρίς η
ενδεκάδα και μένουν έξω όσοι (Κωνσταντινίδης;) τράβηκαν το κουπί την περασμένη
σεζόν. Και των δε οπαδών, κυρίως των φανατικών, ώστε να σταματήσουν την αποχή
και να «ζεστάνουν» με τις φωνές τους την εξέδρα.

Μέλημα του Ντούσκο να κερδίσει τους παίκτες, να ξαναγίνει ο «πρίγκιπας» των
αποδυτηρίων. Τους μιλά, τους πλησιάζει, θέλει να έρθει κοντά τους. Παλαιότερα
δεν το έκανε. Όπως και δεν θα περνούσε χωρίς αποτέλεσμα η κίνησή του να τα…
φτιάξουν παίκτες – Ψωμιάδης για τα πριμ. Κάποτε – έτσι λέει ο… μύθος του
Ντούσκο – ο εσωτερικός κανονισμός δεν θα περνούσε καν το κατώφλι των
αποδυτηρίων των παικτών. Οι… τζίφρες θα έπεφταν στο καμαράκι του προπονητή!
Ό,τι ήθελε, όπως το ήθελε. Για να ξαναγίνει όμως ισχυρός ο Μπάγιεβιτς πρέπει
να το πολεμήσει, να το παλέψει και, κυρίως, να θυμηθεί ότι λέγεται Ντούσκο. Η
πορεία προς την προσωπική δικαίωση, που τόσο επιθυμεί ο Μπάγιεβιτς, περνά από
μονομάτια δύσβατα, γεμάτα ακονισμένες… χατζάρες και μόνο με μάχη θα κερδηθεί
το στοίχημα.