Ληστείες, εκβιασμοί και συμβό λαια θανάτου

«Τρομοκρατία Α.Ε.». Με τη σύντομη αυτή φράση, που ηχεί σαν επωνυμία
εταιρείας, περιγράφεται από πηγές με γνώση των ερευνών, η οικονομική διάσταση
της ελληνικής τρομοκρατίας.

Δημήτρης Αγγελόπουλος. Ο βιομήχανος της Χαλυβουργικής δολοφονήθηκε από τη 17Ν στο Κολωνάκι το 1986

Τις τελευταίες ημέρες εντείνονται οι προσπάθειες των αρχών να διαλευκάνουν το
θέμα, με έμφαση στη δράση κυκλωμάτων εκβιαστών που προσέγγιζαν γνωστές
επιχειρηματικές οικογένειες. Αναφέρονται επαφές επώνυμων οικονομικών
παραγόντων με κυβερνητικά στελέχη, αλλά και συναντήσεις με κορυφαίο
εισαγγελικό λειτουργό, ο οποίος διερευνά προσεκτικά το θέμα.

Η υπόθεση των εκβιασμών περιήλθε εις γνώσιν της κυβέρνησης κατόπιν
πρωτοβουλίας των εκβιαζομένων. Επώνυμος επιχειρηματίας τροφοδότησε μάλιστα την
κυβέρνηση με γραπτό τεκμήριο ιστορικής σημασίας, από το οποίο προκύπτει
απόπειρα εκβιασμού εις βάρος της οικογενείας του.

Ποιοι ήταν οι εκβιαζόμενοι; Αν και το θέμα είναι λεπτό, πηγές με γνώση του
θέματος παραδέχονται ότι προέρχονται από την «αφρόκρεμα του βιομηχάνων» και
ότι πρόκειται για οικογένειες με παράδοση στον χώρο. Ορισμένες από τις
οικογένειες αυτές θρήνησαν και θύματα από τη 17Ν. Φαίνεται ότι είχαν προηγηθεί
«κρούσεις» για πληρωμές χρημάτων «για να βγουν από τη λίστα», οι οποίες
απερρίφθησαν.

Ι. Διώτης. Αιχμή των ερευνών για την τρομοκρατία

Φαίνεται ότι οι εκβιαστές επικαλέστηκαν τα ονόματα θυμάτων της 17Ν από τον
οικονομικό χώρο, για να εκφοβίσουν άλλες επιχειρηματικές οικογένειες. Η
προσέγγιση δεν απέφερε πάντα καρπούς, αφού «ορισμένοι από τους “πατέρες” του
ελληνικού επιχειρηματικού κόσμου τούς έστειλαν από εκεί που ήρθαν». Συγχρόνως
όμως φρόντισαν να ενισχύσουν σημαντικά τη φύλαξη των ιδίων και των οικείων
τους. Εξ ου και είναι εδώ και μερικά χρόνια παράδοση, οι περισσότεροι
«μεγάλοι» του επιχειρηματικού χώρου να κυκλοφορούν με τζιπ, αντι-αρματικές
λιμουζίνες, συνοδεία μηχανόβιων «φουσκωτών».

Ποιοι ήταν οι εκβιαστές; Πηγές με γνώση του θέματος, επισημαίνουν πως, όσο κι
αν φαίνεται παράξενο, πρόκειται για πρόσωπα που καταγράφονται στην άκρα Δεξιά,
χωρίς να αποκαλύπτουν περισσότερα. Στον ευρύτερο συντηρητικό πολιτικό χώρο
εγγράφονται παραδόξως και οι περισσότεροι από τους εκβιαζομένους, που
χαρακτηρίζονται ως «ιστορικά ονόματα από τον χώρο της βιομηχανίας και του
εφοπλισμού».

Ένα κρίσιμο ερώτημα για το «σκοτεινό και δυσάρεστο» θέμα των εκβιασμών αφορά
τη σχέση εκβιαστών και τρομοκρατίας. Είχαν οι εκβιαστές σχέση με τη 17Ν – και
πιο συγκεκριμένα με την ηγεσία της οργάνωσης που αποφάσιζε κατά μόνας τα
χτυπήματα; Τούτο δεν έχει τεκμηριωθεί, «αν και η έρευνα στον κοινωνικό κύκλο
του Γιωτόπουλου συνεχίζεται και περιέχει εκπλήξεις», λένε πρόσωπα που
παρακολουθούν το θέμα.

Οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται να μάθουν αν οι δολοφονίες Νορντίν, Τσάντες (φωτό) και άλλων ήταν «επί χρήμασι»

Οι εκπλήξεις δεν αφορούν μόνο γνωριμίες με πρόσωπα, των οποίων ο ρόλος στο
θέμα των εκβιασμών ερευνάται, αλλά και πιθανή κοινωνική διείσδυση του
Γιωτόπουλου (ως Οικονόμου) στον κύκλο προσώπων που μετά «χτύπησε» η 17Ν. Αυτή
είναι η μία εκδοχή. Η άλλη είναι ότι το κύκλωμα των εκβιαστών «πουλούσε αέρα».
Ισχυρίζονταν δηλαδή ψευδώς ότι είχαν προσβάσεις στις λίστες της 17Ν για να
εκφοβίσουν και να πάρουν χρήματα.

«Χτυπήματα» με… σπόνσορα τη δεκαετία του ’80

«Η έρευνα στον κοινωνικό κύκλο του Γιωτόπουλου συνεχίζεται και περιέχει εκπλήξεις», λένε αυτοί που γνωρίζουν

Αν υπάρχει πράγματι διασύνδεση της 17Ν με εκβιαστικά κυκλώματα – «και δεν
πρόκειται για αεριτζίδικες δουλειές» εν αγνοία της οργάνωσης – τότε πρόκειται
για μία από τις τρεις πηγές χρηματοδότησής της. Η πρώτη και πιο γνωστή είναι
οι – συχνά αιματηρές – ληστείες που απέφεραν συνολικά ενάμισι δισ. και είναι
γνωστές στην ορολογία της οργάνωσης ως «απαλλοτριώσεις».

Η δεύτερη πηγή χρηματοδότησης είναι λιγότερο γνωστή και αφορά τη δεκαετία του
’80. Εδώ η διαπλοκή δεν είναι με εγχώρια αλλά με ξένα πρόσωπα. Πηγές με γνώση
του θέματος επισημαίνουν πως από τις έρευνες για τα «χτυπήματα» της ομάδας τού
Κάρλος στην Ελλάδα προκύπτει πως τη χρηματοδότησή τους είχε αναλάβει χώρα της
Μέσης Ανατολής, η οποία ήταν τότε «σπόνσορας» της τρομοκρατίας.

Άραβας. Πληροφορίες μιλούν για Άραβα διπλωμάτη σε πρεσβεία της Αθήνας –
σήμερα είναι υψηλά ιστάμενος κυβερνητικός αξιωματούχος στη χώρα του – με
ενεργό ρόλο στην όλη υπόθεση και για «δεκάδες χιλιάδες δολάρια» που εδόθησαν
ως «οδοιπορικά». Άλλωστε, ο Κάρλος – όπως και ο προσφάτως δολοφονηθείς στη
Βαγδάτη Αμπού Νιντάλ – έκανε και «πληρωμένες δουλειές» στο απόγειο της
καριέρας του.

Οι τοπικοί σύνδεσμοι τού Κάρλος στην Ελλάδα ήταν στελέχη του ΕΛΑ, όχι της 17Ν.
Ωστόσο, οι έρευνες των ελληνικών αρχών, όπως καταγράφονται στην έκθεση
Νασιάκου, τεκμηριώνουν ότι συνεχίζεται η επαφή μεταξύ μελών των δύο οργανώσεων
στη φάση αυτή. Τούτο προκύπτει από τα αρχεία της Στάζι, όπου, παραδείγματος
χάριν, ο «Φιλίπ» του ΕΛΑ αναφέρεται να ζητεί να αγοράσει όπλα για λογαριασμό
και της 17Ν, αλλά και από μεταφορές τεχνογνωσίας, ιδίως στον απαιτητικό τομέα
των βομβιστικών ενεργειών. Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, η ομάδα του Κάρλος
διδάσκει τον ΕΛΑ στην πυροδότηση βομβών με τηλεχειρισμό, την οποία επιχειρεί
αργότερα και η 17Ν στη δολοφονία του Νορντίν.

Πήρε η 17Ν χρήματα από ξένη χώρα για τα «χτυπήματα» κατά Αμερικανών; Δεν είναι
βέβαιο. Αλλά για τον φανατικό αραβικό αντι-αμερικανισμό – τότε όπως και τώρα –
ακόμη και η δολοφονία ενός χαμηλόβαθμου ένστολου Αμερικανού θεωρείται
επιτυχία. Εν πάση περιπτώσει, είναι μια ερευνητική θεωρία που οι αμερικανικές
διωκτικές αρχές προσπαθούν επί χρόνια να τεκμηριώσουν. Αν ενδιάμεσος σε αυτή
την ιστορία ήταν ο ΕΛΑ, ή, ακριβέστερα, κάποια μέλη του, τούτο εξηγεί και την
επιμονή των Αμερικανών στην οργάνωση αυτή.

Πάντως, ληστείες, «πληρωμένα» χτυπήματα κατά αμερικανικών στόχων και εκβιασμοί
επιχειρηματιών – εφόσον οι δύο τελευταίες δραστηριότητες αποδοθούν πειστικά
στη 17Ν – πραγματοποιούνται για πρώτη φορά στη δεκαετία του ’80. Τούτο,
σύμφωνα με πρόσωπα που έχουν γνώση των ερευνών, δεν είναι τυχαίο. Είναι στη
φάση εκείνη που ο Γιωτόπουλος «στήνει δικό του μαγαζί» και, κυρίως, που
στρατολογεί μια ομάδα νεαρών από τα Εξάρχεια. Η 17Ν έχει σημαντικά έξοδα
κίνησης, αλλά δεν έχει πόρους. Το προφίλ των νέων μελών τα διαφοροποιεί – προς
τα κάτω – από τους προοδευτικούς, κοσμοπολίτες μεσοαστούς που
δραστηριοποιούνται στον χώρο του ένοπλου αγώνα το 1975-78.

Κοινό έγκλημα. Ο κυνικός μηδενισμός των απανταχού τρομοκρατών τούς
εμπλέκει συχνά σε δραστηριότητες κοινού εγκλήματος. Ή τους ωθεί να
αξιοποιήσουν οικονομικά με παράπλευρο τρόπο το τρομοκρατικό τους «νόου χάου».
«Αν τα χτυπήματα κατά Αμερικανών ταίριαζαν στο ιδεολογικό προφίλ της 17Ν»,
λέγεται, «γιατί να μην πάρει η οργάνωση χρήματα, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει
τη δράση της». Αντίστοιχη θα μπορούσε να είναι η αιτιολόγηση των χρηματικών
εκβιασμών προσώπων της ΛΜΑΤ – λούμπεν μεγαλοαστικής τάξης – κατά την ορολογία
της 17Ν, ως επωφελές παράγωγο των δολοφονιών επιχειρηματιών.

Φυσικά, όλα αυτά μένουν να τεκμηριωθούν. Η Ανατολική Γερμανία κατέρρευσε.
Ωστόσο, δεν συμβαίνει το ίδιο με χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ και σε λιγότερο
βαθμό η Λιβύη, οι οποίες «πατρονάρησαν» την τρομοκρατία τη δεκαετία του ’80.
Για τους Αμερικανούς, που ενδιαφέρονται να μάθουν αν οι δολοφονίες Νορντίν,
Τσάντες και άλλων ήταν «επί χρήμασι», δεν υπάρχει κάτι ανάλογο με τα αρχεία
της Στάζι. Ο «αδύναμος κρίκος», αν υφίσταται, είναι κάποιος από τους Έλληνες
που έπαιξαν ρόλο συνδέσμου.

Τέλος, σε ό,τι αφορά τους εκβιασμούς επιχειρηματιών, το θέμα, λέγεται, «είναι
δύσκολο». Οι τρομοκράτες – πλην Κουφοντίνα – είναι στον Κορυδαλλό, «αλλά οι
εκβιαστές είναι ακόμη έξω». Αναφέρονται εκβιαστικές κρούσεις εις βάρος
επιχειρηματικών οικογενειών «ακόμη και πέρυσι» και πολλοί από τους
εκβιαζομένους δεν είχαν μεγάλη διάθεση να ανοίξουν αυτό το θέμα. Η ψυχολογία
αυτή φαίνεται να αλλάζει. Το ερώτημα είναι τι θα μπορέσει να τεκμηριωθεί
δικαστικώς.