Κινήσεις… ειρήνης στο ΠΑΣΟΚ

Εάν στο σκάκι θεωρείται καλή κίνηση να αιχμαλωτίζεις τη βασίλισσα, στις
δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές υπολογίζεται ως επιτυχία όταν ένα κόμμα
πετύχει πρώτον να κατευνάσει τους «αντάρτες» του, και δεύτερον όταν ψαρεύει
ψήφους στα… χωρικά ύδατα του αντιπάλου!

Χρήστος Παπουτσής – Φώφη Γεννηματά. Οι υποψήφιοι για τη δημαρχία Αθηναίων και την υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς. Ένα «δίδυμο» που πολλοί πιστεύουν, τώρα πια, ότι θα συσπειρώσει ψηφοφόρους από όλες τις πτέρυγες του πολιτικού φάσματος

Φαίνεται, λοιπόν, ότι στο ΠΑΣΟΚ – όπως του αναγνωρίζουν και αντίπαλοί του –
έχουν μάθει για καλά τα μυστικά του σκακιού, ώστε να τα εφαρμόζουν στην
τακτική και τη στρατηγική για τις δημοτικές εκλογές και νομαρχιακές εκλογές,
βάζοντας στη γωνία παλιές εσωκομματικές αντιθέσεις.

Ασφαλώς, οι «παίκτες», ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο γραμματέας του
ΠΑΣΟΚ Κώστας Λαλιώτης, έχουν συντονιστεί σε επιλογές ακόμα και «αντιπάλων»…
Διαφορετικά δεν θα πίστευε κανείς, πολύ περισσότερο στο επιτελείο της
Ρηγίλλης, ότι ο Χρήστος Παπουτσής, ο οποίος «συγκρούστηκε» σε συνέδρια του
κόμματος με τη σημερινή ηγεσία του κόμματος και της κυβέρνησης, θα ήταν
τελικώς υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στον Δήμο της Αθήνας.

Επαλήθευση. Ορισμένοι – όταν έγινε η επιλογή – βιάστηκαν να πουν ότι
«είναι δεδομένη η εκλογή από την πρώτη Κυριακή τής κ. Ντόρας Μπακογιάννη και
βάζουν τον Παπουτσή για να τον θάψουν». Ένα καλό ρεπορτάζ όμως στο Μαξίμου και
στη Χαριλάου Τρικούπη έδινε από τότε την εντελώς αντίθετη εκτίμηση. «Ο κ.
Παπουτσής επελέγη, πέραν όλων των άλλων πλεονεκτημάτων αυτής της λύσης, διότι
είναι εκείνος ο πολιτικός που θα συσπείρωνε και την πάλαι ποτέ ”εσωκομματική
αντιπολίτευση” του κόμματος και θα διείσδυε στους ψηφοφόρους της Αριστεράς».

Η εκτίμηση αυτή έχει ήδη επαληθευθεί. Πρώτον, δεν σημειώθηκαν τριγμοί στο
ΠΑΣΟΚ, όπως είχε συμβεί με την υποψηφιότητα (στις προηγούμενες εκλογές) της κ.
Μαρίας Δαμανάκη. Και, δεύτερον, ο κ. Παπουτσής πέτυχε ήδη αρκετές συμμαχίες
και μία στρατηγικής φύσης, αυτή με τον πρώην δήμαρχο της Αθήνας Δημήτρη Μπέη,
ο οποίος ήταν υποψήφιος του ΔΗΚΚΙ το ’98.

Γιάννης Κουράκης, ο υφυπουργός Πολιτισμού – υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ για τον Δήμο Ηρακλείου. Η επιλογή του εξομάλυνε τις αντιθέσεις…

Αναστροφή. Αν όμως αυτή η κίνηση του ΠΑΣΟΚ – με τον κ. Παπουτσή –
θεωρήθηκε έξυπνη, η τελευταία επιλογή για την υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς
ίσως καταγραφεί ως… εξυπνότερη. Γιατί; Όλοι στο κυβερνών κόμμα γνώριζαν ότι
η κυρία Φώφη Γεννηματά δεν ήταν ικανοποιημένη από τη μέχρι τώρα αναγνώριση του
έργου της από ηγετικά κυβερνητικά κλιμάκια και επομένως η κίνηση να είναι
υποψήφια υπερνομάρχης έβαλε στην άκρη κάθε πικρία. Έπειτα, το όνομα Γεννηματά
έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ – αφού θα μπορούσε, αν ζούσε ο
αείμνηστος Γ. Γεννηματάς, να ήταν ακόμα και διάδοχος του Ανδρέα Παπανδρέου –
αλλά και στην Αριστερά και στη Δεξιά. Και αυτό το γνώριζαν οι κ.κ. Σημίτης και
Λαλιώτης, οι οποίοι στους προεκλογικούς σχεδιασμούς τους έθεσαν ως απαραίτητη
προϋπόθεση για την όποια επιλογή, αυτή να εξυπηρετεί τις ανάγκες
μεγιστοποίησης των εκλογικών κερδών.

Αύξηση πιθανοτήτων. Φυσικά, κάθε τέτοια επιλογή θα αναμετρηθεί με την
ίδια την κάλπη και το αποτέλεσμα θα κρίνει τα πάντα. Όμως, το ΠΑΣΟΚ πέτυχε
στην Αθήνα – δηλαδή στην καρδιά της Ελλάδας, όπου η Αριστερά κατέρχεται…
τριχοτομημένη – να δίνει την αίσθηση με το δίδυμο Παπουτσή – Γεννηματά πως
ελαχιστοποιεί τους εσωκομματικούς τριγμούς και αυξάνει τις πιθανότητες να
«τσιμπολογήσει» ψήφους και από άλλους πολιτικούς χώρους.

Τα ανοίγματα του 2000. Αυτή όμως η επιλογή και η λογική δεν ήταν
χθεσινές «ιστορίες». Ο Πρωθυπουργός από την προεκλογική περίοδο των
βουλευτικών εκλογών του 2000 είχε καταλήξει στην άποψη της ανάδειξης «οριακών»
υποψηφίων. Και το εφάρμοσε σε πολλές περιπτώσεις, με χαρακτηριστικές τότε
περιπτώσεις την Πάτρα και την Πρέβεζα.

Στην αχαϊκή πρωτεύουσα, ένα ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, ο Δημήτρης Ηλιόπουλος
(σημερινός αντινομάρχης), που θεωρείται ότι ανήκει στην «αριστερή πτέρυγα» του
κόμματος και τον οποίο παλιότερα είχε επιχειρήσει να προσεγγίσει ο πρόεδρος
του ΔΗΚΚΙ Δημήτρης Τσοβόλας, βρέθηκε ξαφνικά στο ψηφοδέλτιο του κυβερνώντος
κόμματος, φέρνοντας μαζί του «οριακές» ψήφους.

Γιάννης Σκουλαρίκης, ο πρώην υπουργός – υποψήφιος για τον ιστορικό Δήμο της Ολυμπίας, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ. Αξιοποίηση ενός παλιού στελέχους…

Στην Πρέβεζα έγινε κάτι ακόμα περισσότερο εντυπωσιακό. Ο περισσότερο
«ριγμένος» και «αδικημένος» στο ΠΑΣΟΚ – μετά τον καθηγητή Σάκη Καράγιωργα, ο
οποίος πέθανε νωρίς – Γιάννης Τσεκούρας, της «αριστερής τάσης» του ΠΑΣΟΚ,
χρίστηκε ξαφνικά υποψήφιος. Και εξελέγη πρώτος βουλευτής, βοηθώντας
καθοριστικά στην εκλογική νίκη του κόμματός του, αφού η υποψηφιότητά του
«συμπαρέσυρε» αρκετούς «οριακούς πασοκικούς ψηφοφόρους» σε όλη την Ελλάδα.

Εξομάλυνση. Η τακτική λοιπόν του 2000, που δοκιμάστηκε με επιτυχία,
συνεχίζεται. Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης αξιοποίησε ακόμα κι έναν παλιό
πολιτικό, τον Γιάννη Σκουλαρίκη, βουλευτή από το ’74 και πρώην υπουργό του
ΠΑΣΟΚ για έναν ιστορικό Δήμο, αυτόν της Ολυμπίας, ο οποίος αναμένεται να
διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο στους Ολυμπιακούς του 2004.

Και ελαχιστοποίησε τριβές σε μια άλλη κρίσιμη περιοχή, το Ηράκλειο Κρήτης,
όπου είχαν εμφανιστεί αρκετοί «αντάρτες». Η επιλογή του υφυπουργού Γιάννη
Κουράκη για τον Δήμο έχει στόχο να εξομαλύνει αντιθέσεις.

Οριακοί. Οι… έξυπνες επιλογές του ΠΑΣΟΚ, π.χ. η αξιοποίηση του πρώην
υπουργού Γιάννη Χαραλάμπους για τον Δήμο της Νέας Ιωνίας ή οι σκέψεις για
υποψηφιότητα στη νομαρχία της Βοιωτίας του πρώην υποψήφιου βουλευτή Κλέαρχου
Περγαντά (αποδεκτού από τον ΣΥΝ) έχουν και πάλι στόχο την αξιοποίηση «οριακών»
ψηφοφόρων, κάτι που έχει ιδιαίτερη ανάγκη το κυβερνών κόμμα.

Τον προσεχή Οκτώβριο βεβαίως θα φανεί αν αυτές οι… έξυπνες επιλογές θα
αποδώσουν σε ψήφους. Το βέβαιο ωστόσο είναι πως ορισμένες κινήσεις έχουν ήδη
αρχίσει να αποδίδουν καρπούς σ’ ένα περιβάλλον – τόπο και κλίμα – αρκετά…
ξηρό, όπου άλλες λύσεις δεν θα… φύτρωναν καν.

Οι δημοσκοπήσεις και οι προσβάσεις

Ανδρέας Καράβολας, με το ΠΑΣΟΚ για τη δημαρχία της Πάτρας

Στην Πάτρα, οι «δελφίνοι» για τον δήμο είχαν αρχίσει να διαγκωνίζονται, με
αποτέλεσμα το ΠΑΣΟΚ να εμφανίζει απογοητευτική εκλογική εικόνα. Οι
δημοσκοπήσεις που έγιναν έδειξαν ότι μοναδική ελπίδα η οποία θα μπορούσε να
καρπίσει, θα ήταν αυτή της υποψηφιότητας του Ανδρέα Καράβολα, επί τρεις
τετραετίες δημάρχου της πόλης. Η επιλογή όμως έγινε και για έναν άλλο λόγο. Ο
Ανδρέας Καράβολας είναι ο μόνος από όλο το ΠΑΣΟΚ Πάτρας με προσβάσεις στον
χώρο της Αριστεράς. Εκεί κυριαρχεί ο υποψήφιος του ΚΚΕ Παναγιώτης Κοσιώνης
(αντιπρόεδρος της Βουλής), ο οποίος χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην πόλη και
αποτελεί τον μόνον σοβαρό (από τα αριστερά) αντίπαλο για το κυβερνών κόμμα.