Ο δεύτερος «Μαύρος Αύγουστος»

Στη Μόσχα. Νεαρός δόκιμος ανάβει κερί στη μνήμη των 115 στρατιωτικών

Άλλος ένας «Μαύρος Αύγουστος» δοκιμάζει τις αντοχές της Ρωσίας. Ημέρα
πανρωσικού πένθους ήταν η χθεσινή, για τον θάνατο 115 ανθρώπων κατά τη
συντριβή στρατιωτικού ελικοπτέρου στην Τσετσενία, τη Δευτέρα. Όμως, την ίδια
ώρα η χώρα αναλογιζόταν μια άλλη παρόμοια στρατιωτική τραγωδία, πριν από δύο
χρόνια. Στις 23 Αυγούστου 2000 οι σημαίες είχαν κυματίσει μεσίστιες, στη μνήμη
των 118 Ρώσων ναυτικών που λίγες ημέρες νωρίτερα είχαν χαθεί στον βυθό της
Θάλασσας Μπάρεντς, μαζί με το πυρηνικό υποβρύχιο «Κουρσκ». Οι ομοιότητες – η
ημερομηνία και οι συνθήκες, οι ευθύνες και οι αντιδράσεις – δείχνουν πόσο πολύ
έχει αλλάξει η Ρωσία στον τρόπο που αντιδρούν τα ΜΜΕ και οι πολιτικοί και πόσο
λίγο έχει αλλάξει η νοοτροπία στις ένοπλες δυνάμεις.

Το πάθημα δεν έγινε μάθημα

«Και τα δύο δυστυχήματα οφείλονταν στον ανθρώπινο παράγοντα, πράγμα που
δείχνει ότι δεν υπήρξε πρόοδος, ότι δεν μας έγινε μάθημα το πάθημα του
“Κουρσκ”», λέει στους «Φαινάνσιαλ Τάιμς» ο Βαντίμ Σολοβιόφ, διευθυντής του
στρατιωτικού ενθέτου της εφημερίδας «Νεζαβισίμαγια Γκαζέτα». «Η ασφάλεια στον
στρατό δεν θεωρείται πρώτη προτεραιότητα». Αν και υπάρχουν υπόνοιες για
τσετσενικό «δάκτυλο», αναμένεται με ενδιαφέρον αν θα καταλογιστούν ευθύνες για
την πτώση του ελικοπτέρου. Το πόρισμα για το «Κουρσκ» δεν είχε καταλογίσει
ευθύνες σε κανέναν. Και όσοι ανώτεροι αξιωματικοί είχαν «αναδομηθεί» τότε,
βρήκαν εύκολα δουλειά στο δημόσιο. Μερικά πράγματα δεν έχουν αλλάξει ακόμη στη
Ρωσία.