Η εκμάθηση της αγγλικής

Ο κ. Μανόλης Νικολάου, Ίλιον Αττικής, γράφει:

«Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί, τα τελευταία χρόνια, για την παρουσία της
αγγλικής γλώσσας στην Ελλάδα. Διάχυτη είναι η εντύπωση ότι τα αγγλικά
κοντεύουν να υποκαταστήσουν, λίγο – πολύ, τη μητρική μας γλώσσα. Τα διαθέσιμα,
όμως, στατιστικά στοιχεία για τις εξετάσεις CPE (Certificate of Proficiency in
English) του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ μάλλον δεν επιβεβαιώνουν αυτή την
άποψη. Συγκεκριμένα:

– Στις εν λόγω εξετάσεις η Ελλάδα έχει, κατά μέσο όρο, το μικρότερο ποσοστό
επιτυχόντων παγκοσμίως: μόλις 32%. Πλην της Κύπρου και των Μαλδίβων Νήσων, οι
επιτυχόντες σε όλες τις άλλες χώρες ξεπερνούν το 55-60%.

– Από τους Έλληνες επιτυχόντες ελάχιστοι έχουν πάρει το CPE με βαθμό “Άριστα”
(Α), ή “Πολύ Καλά” (Β). Κυριαρχεί ο βαθμός “Καλά» (C). Ο μέσος κάτοχος,
λοιπόν, του Proficiency στη χώρα μας έχει, στην καλύτερη περίπτωση, μία γνώση
της αγγλικής όχι παραπάνω από ανεκτή.

– Από τους Έλληνες αποτυχόντες, λίγοι είναι εκείνοι που έχουν “κοπεί” στις
λεπτομέρειες (βαθμός D). Οι συντριπτικά περισσότεροι (57% στο σύνολο των
εξεταζομένων) έχουν λάβει τον βαθμό Ε, που είναι και ο κατώτατος δυνατός.
Δεδομένων των ανθρωποωρών και των χρημάτων που σπαταλώνται ετησίως σε
φροντιστήρια, το παραπάνω ποσοστό κρίνεται επιεικώς αποκαρδιωτικό.

Για άλλη μια φορά, λοιπόν, τα φαινόμενα μάλλον απατούν. Επισήμως, τουλάχιστον,
δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι στην Ελλάδα γνωρίζουμε αγγλικά της προκοπής. Θα
πρέπει, βέβαια, να ληφθεί υπόψη και η επιπολαιότητα με την οποία
αντιμετωπίζεται η πρόσκτηση πιστοποιητικών και διπλωμάτων σε μία χώρα όπου
σημασία δεν έχει η ουσιαστική γνώση (εν προκειμένω, μιας ξένης γλώσσας), αλλά
μόνο το “χαρτί”!».