γιατί… τα παλιά βιβλία μυρίζουν;

Η χαρακτηριστική μυρωδιά που έχουν παλιά βιβλία και περιοδικά οφείλεται στα
βιολογικά… απορρίμματα που δημιουργούν οι μήκυτες. Ο μήκυτας της
πενικιλίνης, της αγιαστούρας, ριζόβια βακτήρια και αρκετά ακόμη είδη,
αναπτύσσονται όταν βρίσκουν οργανικά υλικά (χαρτί ή ξύλο) και περιβάλλον με
αρκετή ζέστη και υγρασία. Τη μυρωδιά μούχλας, τον αποχρωματισμό και την
καταστροφή των υλικών πάνω στα οποία ζουν, δεν τα προκαλούν οι ίδιοι οι
μήκυτες αλλά τα «βιολογικά παράγωγά» τους. Ονομάζονται «μικροβιακά πτητικά
οργανικά συστατικά» ή MVOCs και είναι οργανικές χημικές ουσίες που, αν
εξετασθούν, οδηγούν στην αναγνώριση του είδους του μήκυτα, από τον οποίο
προέρχονται.

Κάθε μήκυτας παράγει διαφορετικά MVOCs, ανάλογα με το είδος, την ηλικία του
και το περιβάλλον στο οποίο ζει, ενώ πολλές από τις ουσίες αυτές θεωρούνται
τοξικές, προκαλούν αλλεργίες, ενώ κάποιες έχουν κατηγορηθεί ως υπεύθυνες για
αναπνευστικά προβλήματα και άσθμα. Ο μόνος τρόπος για να προστατευθούν τα
βιβλία και να μη μυρίζουν, είναι να τοποθετηθούν σε περιβάλλον που δεν
επιτρέπει την ανάπτυξη μηκυτών, δηλαδή ψυχρό και ξηρό.