Κλιμακώνουν τις προετοιμασίες

Οι Ηνωμένες Πολιτείες κλιμακώνουν τις πολεμικές τους προετοιμασίες εναντίον
του Ιράκ, ισχυριζόμενες μάλιστα τώρα ότι διαθέτουν και φωτογραφίες που
αποδεικνύουν ότι ο Σαντάμ αναπτύσσει χημικά όπλα. Παράλληλα με τις
προετοιμασίες αυτές, φουντώνει και η συζήτηση για το αν αυτός ο πόλεμος είναι
αφενός δίκαιος και αφετέρου αναπόφευκτος.

«Όχι στον αμερικανικό πόλεμο στο Ιράκ». Βορειοκορεάτες μαθητές διαδηλώνουν έξω από στρατιωτική βάση στη Σεούλ

Σύμφωνα με τη συντηρητική εφημερίδα «Ουάσιγκτον Τάιμς», η Βαγδάτη αναπτύσσει
βιολογικά και χημικά όπλα στο συγκρότημα Τάζι, κοντά στη Βαγδάτη, που είχε ήδη
βομβαρδιστεί στη διάρκεια του πολέμου του Κόλπου, το 1991. Το Πεντάγωνο είναι
πεισμένο ότι το Ιράκ έχει μεταφέρει εδώ και καιρό τα εργαστήρια παραγωγής
όπλων μαζικής καταστροφής σε κινητές μονάδες που είναι δύσκολο να εντοπιστούν.

Οι σχολιαστές. Είναι όμως αυτό λόγος να εξαπολυθεί πόλεμος εναντίον
του; Ο πρόεδρος Μπους, σημειώνει ο γνωστός σχολιαστής Ουίλιαμ Πφαφ στους «Λος
Άντζελες Τάιμς», οδηγείται σταδιακά σε ένα σημείο όπου θα αναγκαστεί να
κηρύξει τον πόλεμο παρόλο που μια τέτοια επιλογή δεν είναι κατ’ ανάγκην προς
το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών ή και του ίδιου του Μπους.

Οι στρατιωτικοί δεν είναι πεισμένοι ότι ο πόλεμος είναι μια καλή ιδέα. Οι
αρχηγοί των Επιτελείων το έχουν καταστήσει σαφές μέσω μιας σειράς διαρροών
προς τον Τύπο. Οι στρατιωτικοί ανησυχούν επειδή ο πόλεμος δεν έχει σαφείς
στόχους πέραν της ανατροπής του Σαντάμ Χουσεΐν και επειδή δεν υπάρχει σαφής
πολιτική για την «επόμενη ημέρα». Αυτοί που προπαγανδίζουν τον πόλεμο είναι οι
ερασιτέχνες της πολιτικής, άνθρωποι που δεν έχουν πολεμήσει ούτε έχουν καν δει
αίμα να χύνεται. Ο μόνος από τους ανώτατους κυβερνητικούς αξιωματούχους που
έχει πολεμήσει είναι ο υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ, το πιο γνωστό δηλαδή
«περιστέρι» της κυβέρνησης Μπους.

Σε μια πρόσφατη συνεδρίαση του Τμήματος Χάραξης Πολιτικής του Πενταγώνου, όπου
είναι επικεφαλής ο Ρίτσαρντ Περλ, μίλησε ο άγνωστος μέχρι τώρα Λόραν
Μιουράβιεκ από το Ίδρυμα Ραντ. Κατά την άποψή του, η Σαουδική Αραβία είναι
εχθρός της Αμερικής και υποθάλπει την τρομοκρατία σε όλα τα επίπεδα. Πρέπει
λοιπόν η Ουάσιγκτον να απευθύνει τελεσίγραφο στη σαουδαραβική κυβέρνηση: ή θα
σταματήσετε τις αντιαμερικανικές και αντιισραηλινές δηλώσεις ή θα κατάσχουμε
τις πετρελαιοπηγές σας και τα κεφάλαιά σας στο εξωτερικό. Ο μόνος που προέβαλε
εκείνη την ημέρα αντιρρήσεις, αρνούμενος να θεωρήσει τη Σαουδική Αραβία
στρατηγικό αντίπαλο των Ηνωμένων Πολιτειών, ήταν ο Χένρι Κίσινγκερ…

Οι ερασιτέχνες της πολιτικής, συνεχίζει ο Πφαφ, δεν ασχολούνται με τα νομικά
ζητήματα, καθώς θεωρούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να κάνουν ό,τι
θέλουν. Στην εξωτερική τους πολιτική, να αγνοούν τις διεθνείς συνθήκες που
έχουν υπογράψει προηγούμενοι πρόεδροι. Και στην εσωτερική πολιτική, να μη
θεωρούν ότι το Σύνταγμα τις δεσμεύει.

«Έχουν δικαίωμα να επιτεθούν»

Διαφορετική άποψη από τον Πφαφ έχει ο Τζον Τσίπμαν, διευθυντής του Διεθνούς
Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών (IISS) του Λονδίνου. Όπως σημειώνει σε άρθρο
του στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δικαίωμα να
επιτεθούν στο Ιράκ αφού το τελευταίο έχει παραβιάσει τους όρους της απόφασης
που έλαβε ο ΟΗΕ το 1991 για την κατάπαυση του πυρός. Ο πόλεμος του 1991
στηρίχθηκε στο ψήφισμα 678 των Ηνωμένων Εθνών, που ζητούσε τη χρησιμοποίηση
όλων των αναγκαίων μέσων για την εκδίωξη του Ιράκ από το Κουβέιτ και την
αποκατάσταση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή. Το ψήφισμα αυτό
δικαιολογούσε και την αλλαγή καθεστώτος στη Βαγδάτη. Παρά ταύτα, οι
εχθροπραξίες σταμάτησαν 48 ώρες μετά την επίτευξη του βασικού στόχου, δηλαδή
την εκδίωξη του Ιράκ από το Κουβέιτ. Ο πόλεμος τερματίστηκε έτσι, όχι με μια
ειρηνευτική συνθήκη αλλά με μια συμφωνία για κατάπαυση του πυρός. Το ψήφισμα
687 των Ηνωμένων Εθνών, που υιοθετήθηκε στις 3 Απριλίου 1991, έθετε τους όρους
και τις προϋποθέσεις για την εκεχειρία. Μεταξύ των όρων αυτών, που απεδέχθη η
Βαγδάτη, ήταν η υποχρέωση του Ιράκ να δεχθεί την καταστροφή όλων των όπλων
μαζικής καταστροφής, καθώς και των συστατικών τέτοιων όπλων, και η δέσμευσή
του να μην αναπτύξει, αποκτήσει ή χρησιμοποιήσει τέτοια όπλα. Τον Νοέμβριο του
1998, το Συμβούλιο Ασφαλείας έκρινε με το ψήφισμα 1205 ότι το Ιράκ παραβιάζει
κατάφωρα τους όρους του ψηφίσματος 687. Οι παραβιάσεις αυτές συνεχίζονται.
Κατά συνέπεια, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να επικαλεστούν το ψήφισμα 678
προκειμένου να κηρύξουν εκ νέου τον πόλεμο στη Βαγδάτη.