Ένοχοι διά χειραψίας…

Ανεξέλεγκτη πια η τρομολαγνεία που, στο όνομα της καταπολέμησης της
τρομοκρατίας, φτάνει σε λογοκρισίες, αποκηρύξεις και «αναθέματα», θυμίζοντας
τα μεταπολεμικά «πέτρινα χρόνια» της ελληνικής κοινωνίας… Στην αρχή ήταν ο
μακενίστας – και σκηνοθέτης της ταινίας «Άσπρο – Μαύρο» – Νίκος Παπαδάκης και
η αναφορά του ονόματος του Γιώργου Πανουσόπουλου για την ταινία του «Μια μέρα
τη νύχτα» τις πρώτες μέρες της σύλληψης μελών της 17Ν. Τώρα σειρά έχει ο
Γιάννης Φάγκρας και το άκρως ενδιαφέρον φιλμ του «Πες στη Μορφίνη πως ακόμα
την ψάχνω»… Με ποια «αφορμή»; Ανάμεσα στα ονόματα των δεκάδων ανθρώπων που
αναγράφονται στο τέλος της ταινίας ότι βοήθησαν στην ολοκλήρωσή της –
πρόκειται για ανεξάρτητη παραγωγή που γυρίστηκε με ψίχουλα, χειροκροτήθηκε στο
Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης και βραβεύτηκε από το υπουργείο Πολιτισμού –
αναφέρονται και τα ονόματα των Σάββα και Χριστόδουλου Ξηρού (είχαν τις γνωστές
αποθήκες στον Κολωνό τις οποίες χρησιμοποιούσαν ως αγιογράφος ο πρώτος και
κατασκευαστής μουσικών οργάνων ο δεύτερος). Ούτε λίγο, ούτε πολύ, δηλαδή,
όποιος κατά τα προηγούμενα 27 χρόνια είχε… συναντήσει, χαιρετήσει ή μιλήσει
με έναν από τους συλληφθέντες τρομοκράτες, είναι ένοχος. Άντε, στην καλύτερη
περίπτωση, ύποπτος!

… και ένοχοι διά βοής

Αφού το θέμα της 17 Νοέμβρη «πουλάει», γράφονται και λέγονται, δυστυχώς, τα
πιο ακραία και κουφά από «συναδέλφους». Κι αυτό το τρελό κυνήγι μαγισσών,
γεννάει και μορφές λογοκρισίας. Σαν αυτή του γενικού γραμματέα της Ελληνικής
Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας κ. Κώστα Μάρκου, ο οποίος απέκλεισε τη
συμμετοχή της ταινίας του Γιάννη Φάγκρα από το Φεστιβάλ Ελληνικού
Κινηματογράφου που θα γίνει σε λίγες ημέρες στο Σίδνεϊ και τη Μελβούρνη! «Όχι,
βεβαίως, γιατί αυτή ενισχύθηκε από τους αδελφούς Ξηρούς, αλλά γιατί οι σκληρές
σκηνές για τα ναρκωτικά θα σοκάρουν το κοινό», αναφέρει ο ίδιος… Προσοχή,
λοιπόν, από τους «φύλακες» της ηθικής της κοινωνίας και της συνείδησής μας.
Όσο προχωράει η υπόθεση, τόσο θα πληθαίνουν…