ΝΑΟΜΙ ΚΑΜΠΕΛ Μοντέλο ναι, πρότυπο όχι

Η Ναόμι Κάμπελ είναι σε θέση να παρουσιάζει τον εαυτό της ως ένα από τα
καλύτερα μοντέλα που περπάτησαν στην πασαρέλα και πόζαραν για τους φωτογράφους
μόδας. Ο εαυτός της όμως δεν είναι σε ανάλογη θέση, ώστε η περιπέτειά της να
την κάνει πρότυπο ρόλου για τις νέες γυναίκες. Η μαύρη καλλονή περνάει κρίση
αυτοπεποίθησης και έχει αναπτύξει φοβίες απόρριψης. Το μόνο που σκέφτεται
είναι ότι το επαγγελματικό της περιβάλλον δεν την θεωρεί επαγγελματία και
περιμένει από εκείνην μόνο κακή συμπεριφορά και προβλήματα. Για τον λόγο αυτό
και σπάνια κλείνει δουλειές στο Λονδίνο. Γιατί από την ημέρα που το τοπ μόντελ
έκανε μήνυση στην εφημερίδα «The Mirror», επειδή την φωτογράφισαν να βγαίνει
από κέντρο Ανώνυμων Τοξικομανών, ένιωσε ότι δεν θα αντέξει την αρνητική
προβολή της ζωής της από τα μίντια.

Τι περιμένετε από ένα κορίτσι που από τα 16 της χρόνια κλείστηκε σε μία
γυάλινη σφαίρα απομονωμένη από μία φυσιολογική ζωή; Είναι η επίσημη
δικαιολογία που προσφέρει η αγγλική «Vogue» στη Ναόμι Κάμπελ μαζί με ένα
εξώφυλλο, μία τετρασέλιδη συνέντευξη και μία ειδική φωτογράφιση, για να την
κάνουν να αισθανθεί καλύτερα. «Έχω την αίσθηση ότι ο Τύπος μποϊκοτάρει αυτό
που κάνω και γνωρίζω να κάνω, δηλαδή να είμαι μοντέλο. Τώρα δεν θα έβγαζαν
καμία φωτογραφία μου σε ώρα δουλειάς, αλλά θα με περίμεναν έξω από το σπίτι
περιμένοντας να τραβήξουν καμιά ασυνήθιστη πόζα», λέει η Ναόμι με παράπονο στη
συνέντευξή της στο αγγλικό περιοδικό. Γι’ αυτό και έφυγε από το Λονδίνο για να
ζήσει στη Βραζιλία, στη Νέα Υόρκη ή στο Λος Άντζελες, όπου κατά τα λεγόμενά
της βρίσκεται το σπίτι της και είναι πιο εύκολο να συνεχίσει την προσπάθειά
της να δημιουργήσει μια πιο φυσιολογική ζωή από αυτήν που έχει μέχρι τώρα
ζήσει.

Η ζωή της ήταν καθορισμένη από ναρκωτικά, αλκοόλ, σχέσεις, χωρισμούς,
μέικ απ, πόζες και τζετ λαγκ. Το αν ο Τύπος βλέπει σ’ αυτήν μια κακομαθημένη
διασημότητα εξαρτημένη από τις καταχρήσεις της και όχι απαραίτητα μια
επαγγελματία, αφορά και την ίδια, πολύ πριν διεκδικήσει δικαστικά το δίκιο
της. Η ασυνέπειά της στα ραντεβού, η εκρηκτική συμπεριφορά της προς τους
συνεργάτες της, τα χαστούκια στις γραμματείς της, ήταν η τροφή που χρειαζόταν
μία μερίδα εφημερίδων και περιοδικών για να την ανακυρήξουν «Η Όμορφη Σκύλα».

Τώρα πια η Ναόμι Κάμπελ, έπειτα από το πρόγραμμα αποτοξίνωσης το οποίο
παρακολουθεί και τις ώρες που συμπληρώνει στον ειδικό σύμβουλο αγωγής, ζητάει
από τον κόσμο και τον εαυτό της να της δώσουν μια ευκαιρία για να αλλάξει.
Όμως τα θέλει όλα δικά της, επιδιώκοντας οι πράξεις της να μη
δημοσιοποιούνται, γιατί δεν αντέχει αυτό το είδος επιτήρησης από την οποία
περνάνε τα έργα και οι ημέρες των διασημοτήτων και των σταρ. «Δεν ξέρω τίποτα
για το αύριο. Δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι δεν θα ξαναγγίξω τα ναρκωτικά. Όμως
πραγματικά ένιωσα καλά που μπήκα σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Εκεί όχι μόνο
γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους, αλλά έμαθα πολλά πράγματα για μένα και για τους
λόγους που έφτασα εκεί».

Επομένως, το ότι κατάφερε να κάνει ένα βήμα πιο κοντά στην αυτογνωσία
συνειδητοποιώντας τους λάθος ανθρώπους που εμπιστεύτηκε και τα πάθη που της
προκάλεσαν, της είναι ήδη αρκετό. Το να έπαιρνε την ευθύνη να δείξει στους
νέους ανθρώπους που την έχουν για πρότυπο ότι μετανόησε, της είναι
δυσβάσταχτο. Το μυώδες καλλίγραμμο σώμα της δεν αντέχει τέτοιο βάρος. Η Ναόμι
Κάμπελ μπορεί να διαπρέψει μόνο κάτω από τους προβολείς της ματαιοδοξίας.