Ρωγμές στο «στρατόπεδο» Μπους – Οι Άγγλοι διαφωνούν

Μοναχικός καβαλάρης. Ο πρόεδρος Μπους δυσκολεύεται να βρει συμμάχους στον πόλεμο που σχεδιάζει κατά του Ιράκ

Οι πρώτες ρωγμές στο αμερικανικό «στρατόπεδο» σχετικά με την εκστρατεία που
επιθυμεί ο πρόεδρος Μπους κατά του Ιράκ εμφανίστηκαν χθες από την πλευρά της
ρεπουμπλικανικής ηγεσίας. Ο Ντικ Άρνεϊ, αρχηγός της ρεπουμπλικανικής
πλειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων, δήλωσε ότι μια μονομερής επίθεση θα
ήταν αδικαιολόγητη και θα είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν οι ΗΠΑ τους φίλους τους
στο εξωτερικό. Την ώρα που ο Ρεπουμπλικανός ηγέτης επισήμαινε αυτούς τους
κινδύνους, η ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου συζητούσε με
εκπροσώπους της ιρακινής αντιπολίτευσης που φιλοδοξούν να αναλάβουν την
εξουσία στο Ιράκ μετά την ανατροπή του Σαντάμ.

Παράλληλα, δύο στους τρεις Βρετανούς ψηφοφόρους αντιτίθενται σε μια
στρατιωτική επίθεση στο Ιράκ φοβούμενοι αντίποινα από την πλευρά των
ισλαμιστών τρομοκρατών και γενικευμένη σύρραξη στη Μέση Ανατολή, όπως
προκύπτει από αποτελέσματα δημοσκόπησης που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα
«Ντέιλι Τέλεγκραφ». Το 40% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν «τρέφει
εμπιστοσύνη» στο πρόσωπο του Αμερικανού προέδρου, ενώ το 54% των Βρετανών
θεωρεί ότι ο πρωθυπουργός, Τόνι Μπλερ, συμπεριφέρεται ως «σκυλάκι» του Μπους.

Παρά τις αμερικανικές ελπίδες, η ιρακινή αντιπολίτευση εμφανίζεται βαθιά
διχασμένη, γράφουν οι «Τάιμς του Λονδίνου». Τα δύο ισχυρότερα κουρδικά κόμματα
που ήδη έχουν ουσιαστική αυτονομία στο Βόρειο Ιράκ φοβούνται μήπως τη χάσουν
αν εγκατασταθεί νέο καθεστώς στη Βαγδάτη. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Μέιλ ον
Σάντεϊ», ο πρόεδρος του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν υποσχέθηκε στον Βρετανό βουλευτή
του Εργατικού Κόμματος Τζορτζ Γκάλογουεϊ ότι θα επιτρέψει την πρόσβαση στη
χώρα του στους επιθεωρητές του ΟΗΕ που είναι αρμόδιοι για τον έλεγχο του
ιρακινού οπλοστασίου.

Η αυξανόμενη αντίδραση στα αμερικανικά σχέδια, κυρίως στην Ευρώπη, κυριαρχεί
στον ιρακινό Τύπο, ο οποίος επισημαίνει ιδιαίτερα την αρνητική στάση του
καγκελαρίου Σρέντερ, αλλά και την απροθυμία που εκφράζουν βουλευτές, υπουργοί
και θρησκευτικοί ηγέτες στη Βρετανία.