Το εβραϊκό κράτος

Από τον κ. Γεράσιμο Αποστολάτο και την Εταιρεία Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας
πήραμε την ακόλουθη επιστολή:

«Ορθά η προϊσταμένη της Υπηρεσίας του Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του
υπουργείου Εξωτερικών κ. Φωτεινή Τομαή παρουσίασε σε άρθρο της στο φύλλο της
13ης Απριλίου ένα κείμενο υπομνήματος που απέστειλε στην ελληνική πρεσβεία της
Ρώμης τον Οκτώβριο 1944 ένας εκπρόσωπος της τότε Εβραϊκής Επιτροπής, ο Adolf
Ernst.

Ως στοιχείο ιστορικό είναι χρήσιμο για τις σκέψεις κάποιων εκείνης της εποχής.

Αλλά η παρανοϊκή πρόταση θα ήταν η λύση για την ίδρυση εβραϊκού κράτους όπως
αναφέρεται στον τίτλο του κειμένου;

Η μεταπολεμική Γερμανία θα έχανε το 12% των πιο σημαντικών και προσοδοφόρων
εδαφών της που θα επηρέαζε αρνητικά σε μεγάλο βαθμό την οικονομία της χώρας
(επανάληψη δηλαδή των σφαλμάτων των νικητών του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου που
εξέθρεψαν τον Ναζισμό) και θα εξετοπίζοντο στη Ρωσία ή την Πορτογαλία ή την
Ισπανία (!) εκατομμύρια Γερμανών αξιωματικών των Ες – Ες, της Γκεστάπο και
στρατιώτες της Βέρμαχτ για να εκκαθαριστεί η περιοχή και εγκατασταθούν εκεί οι
Εβραίοι του νέου κράτους;

Προφανώς ο συντάκτης του υπομνήματος δεν πρέπει να είχε σώας τας φρένας ή
τουλάχιστον θα υπέφερε από περίεργες φαντασιώσεις.

Και με την ευκαιρία: είναι ελάχιστα γνωστό ότι δύο μήνες πριν από τη δήλωση
του Βρετανού υπουργού Εξωτερικών Μπάλφουρ για την ανάγκη δημιουργίας ελεύθερου
εβραϊκού κράτους (2 Νοεμβρίου 1917) η Επαναστατική Κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης
του Ελευθερίου Βενιζέλου εδήλωνε διά του τότε υπουργού Εξωτερικών Νικολάου
Πολίτη (30 Ιουλίου 1917) ότι η Ελλάδα μεταπολεμικά θα ζητήσει την ίδρυση
Κράτους των Εβραίων.

Το κράτος ως γνωστόν δημιουργήθηκε στις 14 Μαΐου 1948 από τον ΟΗΕ.

Η Ελλάδα παρά ταύτα χρειάστηκε 74 χρόνια από την πρώτη δήλωση Βενιζέλου για να
το αναγνωρίσει (1991)…».