ΝΙΚΟΣ ΖΑΠΑΤΙΝΑΣ «Θέλει παιδεία η χρήση του τηλεκοντρόλ»

Ο Νίκος Ζαπατίνας (δεξιά) με τον Πέτρο Φιλιππίδη στα γυρίσματα του «Εφάπαξ». Η νέα του ταινία θα έχει θέμα τα θερινά σινεμά

Με την ταινία «Ένας κι ένας» σχεδόν έκανε… μπιρίμπα από βραβεία (συνολικά
έξι). Αμέσως μετά έδειξε πώς μπορεί κάποιος να «φάει» το «Εφάπαξ» του
δημιουργώντας προϋποθέσεις αναμονής για το επόμενο κινηματογραφικό «χτύπημα».
Να όμως που ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Νίκος Ζαπατίνας τον επερχόμενο
χειμώνα θα δώσει το «παρών» μέσα από τη μικρή οθόνη υπογράφοντας σενάριο και
σκηνοθεσία στην κωμωδία «Μις Νταίζη» του Alpha.

Στα τηλεοπτικά ύδατα δεν βουτά για πρώτη φορά. Στο ενεργητικό του έχει δύο
σειρές που έκανε στο τέλος της δεκαετίας του ’80 για την ΕΡΤ. «Είχα γυρίσει το
“Χρόνια πολλά, γλυκιά μου”, της Μάρως Βαμβουνάκη, και το “Παγίδες καλοκαιριού”
του Τζίμυ Κορίνη. Στη συνέχεια, όμως, συνάντησα αρνητική στάση από τα κανάλια
και είπα να γυρίσω στον μεγάλο έρωτά μου, τον κινηματογράφο. Έτσι έγραψα το
“Ένας κι ένας”», λέει ο Νίκος Ζαπατίνας. Ακολούθησε, χωρίς ανάσα, το «Εφάπαξ».
Διότι «στο μοντάζ της μιας ταινίας ετοίμαζα το σενάριο της άλλης», σημειώνει,
εξηγώντας πως τούτη η… σκυταλοδρομία δεν είναι κάτι ξένο για εκείνον, αλλά
τρόπος ζωής. Αυτό συνέβη και με την ταινία που έχει στα σκαριά. Όμως στην
πορεία, από την εταιρεία παραγωγής «Μύθος» με την οποία συνεργάζεται, είδαν
πως είχε χρόνο και για κάτι ακόμη. «Μου είπαν αν μπορώ να γράψω ένα σίριαλ».
Το καλύτερό του. Δεν δυσκολεύτηκε καθόλου. Η «Μις Νταίζη» υπήρχε ήδη στη ζωή
του. «Πριν από πέντε χρόνια είχα γράψει το πρώτο σενάριο και διαλόγους για τα
δύο πρώτα επεισόδια. Η ιδέα άρεσε, φρεσκαρίστηκε και ετοιμάζεται».

Με τη φόρα που είχε, πέρασε από τον κινηματογράφο στην τηλεόραση (ξανά)
και για τούτο δεν κρύβει τη χαρά του. «Πιστεύω στην τηλεόραση. Είναι
εκπληκτικό όπλο, αλλά συνάμα επικίνδυνο. Θέλει παιδεία η χρήση τού
τηλεκοντρόλ. Διότι στον τηλεθεατή σερβίρονται διάφορα. Εκείνο που με νοιάζει,
είναι να δίνω αυτό που θέλω με ευπρέπεια και χιούμορ», λέει ο σκηνοθέτης που
έχει ως σημείο αναφοράς τον Αριστοφάνη. «Πιστεύω πως με το χιούμορ μπορείς,
ανώδυνα, να πεις τα πάντα».

Τόσο στις δύο πρόσφατες ταινίες του όσο και στη σειρά οι ήρωές του
καταδιώκονται από γυναίκες-διώκτες. «Είναι καθαρή τύχη. Δεν έχω τίποτε με τις
γυναίκες», λέει γελώντας, «αντιθέτως, τις αγαπώ. Είμαι περικυκλωμένος από
εκείνες. Από τη γυναίκα μου, τις δύο κόρες μου, αλλά και από καλές φίλες.
Άλλωστε, στη σειρά ο ήρωάς μου στην ουσία δεν διώκεται από την πρώην σύζυγό
του αλλά από έναν αστυνομικό, αφού είναι δραπέτης. Επιπλέον, δείχνω μέσα από
τη “Μις Νταίζη” πως υπάρχουν γυναίκες που βοηθούν και ότι δεν είναι η αμαρτία
του κόσμου. Ο ήρωας του σίριαλ χρωστάει στην Εφορία και το κράτος θέλει να τον
βάλει φυλακή γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Που είναι σχιζοφρενικός. Πώς θα
ξεχρεώσει, αν δεν μπορεί να εργαστεί; Στην ουσία, αυτό που θέλω να περάσω,
είναι πως σήμερα για να μπορέσεις να επιβιώσεις πρέπει να μην είσαι ο εαυτός
σου. Πρέπει να κρύβεσαι, να προσποιείσαι».

Δεν είναι όμως απογοητευτικό; «Είναι, αλλά είναι και η σκληρή πραγματικότητα
και για τούτο την περνώ μέσα από το πρίσμα του χιούμορ». Η επικαιρότητα των
ημερών, συμφωνεί, πως θα μπορούσε να δώσει τροφή για σενάρια (κινηματογραφικά
ή τηλεοπτικά). «Είναι όμως ένα θέμα που δεν θέλω να αγγίξω από σεβασμό, διότι
υπάρχουν θύματα, οικογένειες που πενθούν, με μνήμες ζωντανές. Πέραν τούτων, αν
έκανα κάτι θα γινόταν μόνο με χιούμορ. Γιατί μ’ αρέσει να κάνω κωμωδίες. Όμως
μ’ αυτές τις καταστάσεις δεν μπορείς να κάνεις αστεία».

Τώρα τον Αύγουστο ο Νίκος Ζαπατίνας δεν νοιάζεται αν θα φύγει να
ξεσκάσει. «Μα αισθάνομαι σαν να είμαι σε διακοπές. Μου αρέσει το γράψιμο, έχω
καλούς συνεργάτες και καθώς ο Γιώργος Παρτσαλάκης είναι σε περιοδεία με τον
“Ερωτόκριτο”, έχω χρόνο να ολοκληρώσω το σενάριο της σειράς για να καταπιαστώ
με την επόμενη ταινία μου. Ηρεμώ με το γράψιμο. Διότι όλα είναι στον νου. Δεν
με ξεκουράζει η ξάπλα στην αμμουδιά».

Νύχτες με αγιόκλημα…

Το θέμα της επόμενης ταινίας του Νίκου Ζαπατίνα – θα βγει στις σκοτεινές
αίθουσες τον χειμώνα του 2003 – είναι άκρως καλοκαιρινό και αγαπημένο για
πολλούς. «Είναι η προσπάθεια δύο 45άρηδων να λειτουργήσουν και να συντηρήσουν
ένα θερινό σινεμά. Είδος ψυχαγωγίας που εκτός από εδώ και την Ιταλία δεν
συναντάται αλλού. Επιθυμώ να δώσω, με χιούμορ πάντα, την αναγέννηση του
θερινού κινηματογράφου, αλλά και τη μαγεία που έχουν οι νύχτες με αγιόκλημα
και γιασεμί και που είναι αναντικατάστατες. Ο ανοιχτός χώρος επιδρά
ευεργετικά, εμπνέει. Το θερινό σινεμά είναι σκηνικό για κάθε ταινία που
προβάλλεται στο πανί. Την βλέπεις με άλλη διάθεση. Σκεφτείτε, πως λόγω
καιρικών συνθηκών είμαστε έξι μήνες τον χρόνο έξω, οπότε είναι φυσική ανάγκη
οι νύχτες κινηματογράφου με αγιόκλημα και γιασεμί».