Από το extra large…

Έγραφα τις προάλλες για τον «Άδειο Χώρο» της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού
Θεάτρου. Ότι ο θεσμός θα πρέπει να ξανακοιταχτεί. Με ένα διαφορετικό μάτι. Όχι
«αφ’ υψηλού». Νομίζω ότι εκείνο, επίσης, που πρέπει να ξανακοιταχτεί είναι ο
άτυπος «Μήνας ΔΗΠΕΘΕ» που έχει καθιερώσει τα τελευταία χρόνια το Εθνικό. Και
πάλι θα συμφωνήσω και θα επικροτήσω και θα υπερθεματίσω. Τα Δημοτικά
Περιφερειακά Θέατρα δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι δικαιώνονται μόνον όταν
παίζουν στην Αθήνα και όταν επαινούνται στην Αθήνα, αλλά όταν παράγουν
ουσιαστικό έργο στον τόπο τους. Αλλά οπωσδήποτε θα πρέπει να δείχνουν τη
δουλειά τους και στην Αθήνα. Ως ίσος προς ίσον. Αν είναι ικανά. Και η ιδέα που
είχε το Εθνικό να τους προσφέρει στέγη, ήταν εξαίρετη. Αλλά πώς υλοποιείται;
Υπάρχει κάποιος στο Εθνικό που ταξιδεύει όλο τον χειμώνα και βλέπει τις
παραστάσεις τους και τις προτείνει και το Εθνικό τις επιλέγει; Ή μήπως τα
ΔΗΠΕΘΕ προτείνουν και «ο ένας έχει το μέσον», «ο άλλος έχει τη γνωριμία»,
«κάτι ακούσαμε από δω», «κάτι διαβάσαμε από κει» κι έτσι γίνεται η επιλογή;
Από την άλλη, σε ποια Σκηνή να παίξουν;

… στο small

Την πρώτη χρονιά επελέγη η Σκηνή «Κοτοπούλη». Με την τεράστια σκηνή της και τα
τρομερά μηχανικά μέσα. Μου φάνηκε λίγο «αρχοντοχωριάτικο». Μερικές «μικρές»
παραστάσεις σαν να έπλεαν εκεί μέσα. Σαν το νούμερό τους να ήταν το small και
να τους δώρισαν το extra large, κι εκείνα να το φόρεσαν γιατί ντρέπονταν να το
αλλάξουν. Τη δεύτερη χρονιά όλοι με… small. Στριμωγμένοι στη Νέα Σκηνή. Όπως
και φέτος, τρίτη χρονιά. Που τα πράγματα εξάλλου, από πλευράς Εθνικού, μου
φάνηκαν εντελώς «ανόρεχτα»… Μα χωρούν όλες οι παραστάσεις εκεί; Νομίζω ότι
εφόσον το Εθνικό διαθέτει περισσότερες Σκηνές, κάθε παράσταση ΔΗΠΕΘΕ που
επιλέγεται θα πρέπει να επιλέγει με τη σειρά της τη Σκηνή που της πάει. Και το
Εθνικό να μην κρατάει τις δικές του παραστάσεις, αλλά να έχει ελεύθερες όλες
τις Σκηνές του όταν αρχίζει η περίοδος των ΔΗΠΕΘΕ που το ίδιο καθιέρωσε. Διότι
πώς να έχεις και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο; Εξάλλου το ξαναείπα:
κάνε το καλό και ρίξ’ το στον γιαλό. Και μη ρίχνεις μόνο τα ξεροκόμματα που
περίσσεψαν… Αυτή είναι «Εθνική» πολιτική.