Δυσπιστούν για την προκήρυξη

Η χθεσινή προκήρυξη της 17 Νοέμβρη δημιούργησε αρκετά ερωτήματα στον χώρο
της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, μέλη της οποίας χθες επικαλούνταν με νόημα
τους στίχους του ποιητή Νίκου Καρούζου: «Όταν πεθαίνεις, πού πεθαίνεις;…».

Η εξαιρετική ευκολία με την οποία έγιναν οι ομολογίες μελών της 17 Νοέμβρη,
αλλά και η τελευταία εμφάνιση της οργάνωσης μέσω της ανακοίνωσης – προκήρυξης,
προκαλούν προβληματισμό σε πρόσωπα που μέσα από τον αντιεξουσιαστικό χώρο
έδωσαν το δικό τους «παρών» στις δεκαετίες του ’70 και του ’80. «Μπερδευόμαστε
ως προς την εγκυρότητα ενός τέτοιου κειμένου, γιατί εντοπίζουμε κάποιες
αντιφάσεις, αλλά από την άλλη οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι περιλαμβάνει και
κάποιες αλήθειες, σημειώνουν.

«Θα πρέπει να αναρωτηθούμε και για τη 17 Νοέμβρη μετά τη νέα προκήρυξή της.
Είτε πλαστή, είτε γνήσια» λένε.

Ζητήματα-απαντήσεις

Η πρόσφατη ανακοίνωση – προκήρυξη της 17Ν φαίνεται ότι αποδιοργανώνει πολλούς
ανθρώπους, που αποφεύγουν επιμελώς να πάρουν θέση για το αν το πολυσέλιδο
κείμενο είναι «συνειδητό ή χαλκευμένο από τις διωκτικές αρχές». Ωστόσο, οι
ίδιοι επιμένουν σε μερικά σημεία».

Πρώτον: η αναφορά της 17Ν που ζητεί για μέλη της που συνελήφθησαν, να
δικαστούν δίκαια. «Αντίθετα – λένε – στις μέχρι τώρα διακηρύξεις της, η 17Ν
ήταν ενάντια σε μια αστική Δικαιοσύνη, την οποία σήμερα επικαλείται».

Αναλύοντας γραμμή προς γραμμή το κείμενο της νέας προκήρυξης, σημειώνουν ότι
υπάρχουν ορισμένα σημεία τα οποία «σηκώνουν συζήτηση».

Ένα από αυτά είναι η… μεταφυσική – κατά τη γνώμη τους έως χριστιανική –
διάσταση που δίνουν όταν αναφέρονται στον θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν, ο οποίος
σκοτώθηκε από λάθος κατά την επίθεση εναντίον του Γ. Παλαιοκρασσά: «Ήταν και
είναι η σκιά που θα μας ακολουθεί μέχρι να τον συναντήσουμε…». Αυτή η
συγκεκριμένη αναφορά, δημιουργεί ερωτήματα κατά πόσον τα μέλη της 17Ν «έχουν
μετανιώσει για τη διαδρομή τους και έχουν ξεφύγει στη σφαίρα του μεταφυσικού»,
υποστηρίζουν.

Η συμπεριφορά

Δεν είναι όμως μόνον αυτό το σημείο της προκήρυξης που προκαλεί εντύπωση σε
ανθρώπους που έχουν μελετήσει τη συμπεριφορά επαναστατικών οργανώσεων της Δ.
Ευρώπης. Κατά τη γνώμη τους είναι αντιφατικό το γεγονός ότι τα μέλη της 17Ν
εμφανίζονται σήμερα να επικαλούνται «το αστικό σύστημα», το οποίο μέχρι τώρα
θεωρούσαν ότι είναι ο κύριος εχθρός τους. Και «μπερδεύουν» στην ανάλυσή τους –
όπως λένε στελέχη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς – τη δίκη που είχε γίνει
επί χούντας, του Αλέξανδρου Παναγούλη, και την οποία χαρακτηρίζουν στην
προκήρυξή τους «θέατρο παραλόγου»: «Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε…», σχολιάζουν
άτομα του ίδιου χώρου.

Θυμηδία για τις αγαθοεργίες…

Αίσθηση έχει προκαλέσει η αναφορά της 17Ν στην προκήρυξή της ότι με τα χρήματα
που αποκόμισε από τις ληστείες έχει βοηθήσει «άτομα και οικογένειες τα οποία
έπρεπε να εγχειριστούν, να πάρουν φάρμακα, να χορτάσουν και να ντυθούν»:
«Δηλαδή τι θέλουν να μας πουν; Εμφανίζονται σαν μια άλλη… ΧΑΝ; Ότι κάνουν
αγαθοεργίες, δίνοντας χρήματα δεξιά κι αριστερά;», διερωτώνται άνθρωποι οι
οποίοι έχουν έντονο αντιδικτατορικό παρελθόν και προσθέτουν: «Πλάκα μας
κάνουν; Από τη στιγμή που δεν είχαν ένα μαζικό κίνημα από πίσω τους – όπως
συνέβαινε σε ορισμένες οργανώσεις της Δυτικής Ευρώπης – δεν είναι δυνατόν να
έδιναν χρήματα σε οικογένειες που θα μπορούσαν, να προκαλέσουν τον εντοπισμό
τους από τις αρχές».

Πάντως, σε άτομα που έχουν περάσει από την παρανομία κατά τη διάρκεια της
δικτατορίας, προκαλούν θυμηδία δύο ακόμα σημεία της προκήρυξης. «Πρώτον, η
απολογία της 17Ν για τους νεκρούς αστυνομικούς, τους οποίους τώρα η οργάνωση
χαρακτηρίζει ως “θύματα πολέμου που κανείς δεν ήθελε τον θάνατό τους, αλλά
δυστυχώς δεν γινόταν αλλιώς”, σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες προκηρύξεις
της.

Και δεύτερον, όταν προειδοποιεί η 17Ν για ομήρους σε περίπτωση που τα όποια
συλληφθέντα μέλη της δεν έχουν διάφανη δίκη. Αυτό φαντάζει αστείο, ιδιαίτερα
σε μια περίοδο που εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων η χώρα μας έχει κατακλυστεί από
πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών για την ασφάλεια της διοργάνωσης…»,
προσθέτουν.