Εκπληκτικό ξεκίνημα χωρίς, όμως, συνέχεια…

«Ο Γρηγόρης Γεωργάτος, αντί να είναι αναπληρωματικός, προτίμησε να φύγει από την Ίντερ. Πιστεύω ότι έκανε την καλύτερη σκέψη», δηλώνει ο Τζιατσίντο Φακέτι

«Αν ο Γεωργάτος έμενε στην Ίντερ πριν από περίπου ενάμιση χρόνο και δεν
ζητούσε στη μέση της περιόδου να επιστρέψει στον Ολυμπιακό, με αιτιολογικό τη
νοσταλγία του στην Ελλάδα, θα ήταν σήμερα ο αναμφισβήτητα καλύτερος
οπισθοφύλακας της ομάδας και από τους κορυφαίους στην Ιταλία».

Ο Τζιατσίντο Φακέτι, εκπρόσωπος της ιταλικής ομάδας στην κλήρωση της
Παρασκευής στη Νιόν, λίγο πριν από την έναρξη των διαδικασιών μίλησε για τον
Γρηγόρη Γεωργάτο και τη θητεία του στο Καμπιονάτο.

«Πιστεύω πως ο Γρηγόρης έκανε ένα εκπληκτικό ξεκίνημα όταν πρωτοήλθε στο
Μιλάνο. Παρά το γεγονός ότι είχε δυσκολία στη γλώσσα και την επικοινωνία,
βρήκε τον τρόπο, με τη θέληση και το πείσμα του, να ξεπεράσει τις δυσκολίες
πολύ γρηγορότερα από άλλους ξένους που παίζουν στην Ιταλία.

Ο Γεωργάτος, μετά την σπουδαία εμφάνισή του στην αρχή της περασμένης περιόδου,
άφησε τον εαυτό του να “παρασυρθεί” από τη νοσταλγία και κλείστηκε στον εαυτό
του,ενώ από την Ελλάδα άρχισαν, σιγά σιγά, να ζητούν την επιστροφή του. Δεν
ήταν ξεκάθαρη η θέση του και αναζητούσε τρόπους “φυγής”, ενώ κανείς στην Ίντερ
δεν είχε σκεφθεί ούτε για μία ημέρα ν’ αποχωριστεί τον αμυντικό της».

Και ο Φακέτι συνέχισε:

«Πιστεύω πως μετάνιωσε αργότερα που γύρισε στην Αθήνα, γιατί ύστερα από λίγες
εβδομάδες ανανέωσε το ραντεβού του με την ομάδα μας. Πρέπει να σας εξομολογηθώ
ότι προσωπικά ποτέ δεν πίστεψα πως ο Γεωργάτος θα έμενε για πάντα στην Ελλάδα.
Κάποτε, έλεγα μέσα μου, αλλά και στους υπευθύνους της Ίντερ ότι θα γυρίσει.
Και δικαιώθηκα».

Ρωτήσαμε τον Τζιατσίντο Φακέτι γιατί ο σημερινός παίκτης της ΑΕΚ δεν είχε την
ίδια απόδοση όπως τον πρώτο χρόνο της ιταλικής του παρουσίας.

«Νομίζω ότι είχε ήδη ξεκόψει με το περιβάλλον της Ίντερ. Όχι τις σχέσεις του
με τους άλλους παίκτες, όσο με το σύστημα της ομάδας και όσα επιθυμούσε από
εκείνον ο προπονητής μας. Έτσι, δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στους νέους
ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια τραυματίστηκε και έμεινε αρκετό διάστημα εκτός
ομάδας και φυσικά μακριά από τις προπονήσεις».

Είναι αλήθεια ότι δεν ήταν τόσο αρμονικές οι σχέσεις του με τον Έκτωρ
Κούπερ και η μη χρησιμοποίησή του οφείλεται και στο θέμα αυτό;

«Δεν θέλω να αναφερθώ σε λεπτομέρειες, γιατί όλα πλέον ανήκουν στο παρελθόν.
Όμως πιστεύω ότι, με την μακρόχρονη απουσία του Γεωργάτου, ο προπονητής της
ομάδας βρήκε το καταλληλότερο σχήμα εκείνη την εποχή και η θέση του καλύφθηκε!
Ήταν λοιπόν δύσκολο στη συνέχεια να κερδίσει τη θέση και τον βασικό ρόλο που
του είχε αναθέσει ο Κούπερ. Νομίζω πως ο χρόνος που κύλησε είχε ως αποτέλεσμα
ο Γρηγόρης να απογοητευθεί και όταν κάθησε στον πάγκο ήταν αδύνατον να
συνηθίσει με τους αναπληρωματικούς. Βέβαια, ως επαγγελματίας παίκτης, υπάκουσε
στις εντολές του προπονητή του, αλλά όταν πια κλήθηκε να παίξει στα τελευταία
παιχνίδια του Καμπιονάτο ήταν αργά για να ξαναμπεί στο κλίμα. Έτσι ενώ η σεζόν
τελείωσε, εκείνος κατάλαβε πως το μέλλον του ήταν προδιαγεγραμμένο. Με την
πρώτη ευκαιρία ζήτησε την “ελευθέρας” του. Αντί να είναι αναπληρωματικός,
ήθελε να πάει σε άλλη ομάδα. Πιστεύω πως έκανε την καλύτερη σκέψη, γιατί είναι
ταλέντο και μπορούσε ν’ αγωνιστεί σε πολλές μεγάλες ομάδες της Ευρώπης.
Προτίμησε την Ελλάδα. Φαίνεται πως το κλίμα της πατρίδας του τού ταιριάζει
περισσότερο…».